Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

μανεκέν


dumbo gets mad. πιο χίψτερ πεθαίνεις. ωραίο ζευγαράκι που σε όλες τις φωτο ποζάρουν στην ίδια ακριβώς στάση και με βλέμμα αρραβώνα. ενδυματολογικά στο μείον ένα: λίγο κακόγουστο τζίψι σικ, λίγο ντίσκο καμάκι '70s με μαφιόζικο μουστάκι σαρδηνίας και αδυναμία στα λαμέ. ιταλοί στο ελ έι, αυτός γράφει τη μουσική και τραγουδάει, αυτή τον σιγοντάρει ή τραγουδάει όπου δεν τραγουδάει αυτός, κι οι δυο μαζί έφτιαξαν τον πρώτο ''ιταλικό'' δίσκο που αντέχεται εδώ και σαράντα χρόνια -και δεν ανέχεται απλώς, αλλά είναι και καλός. [και δόξα τω θεώ δεν έχει καμιά σχέση με ιταλοντίσκο, ελέκτρο και τα συναφή]. ok, δεν είναι κι η αποκάλυψη, αλλά η μαγκιά με το σόλο όργανο απογειώνει τα κομμάτια και δίνει κι ένα '60s ψυχεδελικό touch, τόσο που χρειάζεται για να έχεις την ψευδαίσθηση ότι είναι από άλλη εποχή.
στα συν: έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, εξαιρετικά σημεία αναφοράς και ένα δίσκο που ακούγεται non stop, σχεδόν χωρίς καμιά ''κοιλιά''.
μείον δεν μπορώ να βρω κανένα [εκτός απ' τα ρούχα του].
το άλμπουμ τους [elephants at the door] το δίνουν δωρεάν με την προϋπόθεση να τον κάνεις twit.
για να γλιτώσεις το twit, ορίστε το λινκ.

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

keep shelly in athens_nothing days mixtape


χθες ήταν το έκτο πιο ''μπλογκαρισμένο'' όνομα στο ίντερνετ [γενικά και παγκοσμίως], στο pitchfork και στο gorilla vs bear κάθε κομμάτι τους γίνεται και ποστ, στην guardian έχουν ''παίξει'' δυο φορές μέσα σε ένα μήνα [εδώ κι εδώ], έχουν μια δυναμική να γίνουν huge, κι αυτό πριν ακόμα καν βγάλουν άλμπουμ! [έχουν κυκλοφορήσει μόλις ένα ep και σε λίγες μέρες ένα 7ιντσο].
αυτό που έχουν καταφέρει οι
keep shelly in athens σίγουρα δεν έχει προηγούμενο για ελληνικό σχήμα της τελευταίας χμ... τριακονταετίας. τουλάχιστον, όχι σε τέτοιο βαθμό.
οι keep shelly in athens είναι οι πρώτοι εγχώριοι ποπ σταρ παγκόσμιου βεληνεκούς [πόσο τη μισώ αυτή τη λέξη] και δεν έχουν περάσει παρά μερικοί μήνες απ' τη στιγμή που εμφανίστηκαν, ξαφνικά και αναπάντεχα.
στις 26 μαρτίου θα παίξουν μουσική στο bios, στο event που διοργανώνει με το nothing days.
αυτό είναι το mixtape που ετοίμασαν για το nothing days...
[το τρακλιστ υπάρχει μέσα στο zip]. love.

hana mix


το μιξ με τις επιλογές των hana που έπαιξε σήμερα στο pop lie:
aphex twin-windowlicker / four tet-nothing to see / thomas felhmann-wasser im fluss / nicolas jaar-space is only noise / thomas brinkmann-bday / snd-3 / francois kevorkian & moritz von oswald-berlin meets ny a / anthony "shake" shakir-arise / chris carter-solidit / marc romboy-eurasia / nina kraviz-i 'm week / efdemin-shoeshine / shed-atmo-action / andy stott-bad landing
hana mix

26.2


κρύο, με woebot, endless house, jon brooks και τις πρώιμες ταινίες του bergman [των '40s] -με πρωταγωνιστές που οι φάτσες τους δεν έχουν καθόλου παλιώσει. την ώρα που έβλεπα το crisis σκεφτόμουν ότι θα μπορούσε άνετα να είναι ένα ασπρόμαυρο σημερινό μελόδραμα.

το επίσημο ντεμπούτο του bergman στο σινεμά έγινε το 1944 με την ταινία torment [hets στα σουηδικά, στη φωτο οι πρωταγωνιστές του: η mai zetterling κι ο alf kjellin], την οποία όμως στην ουσία σκηνοθέτησε ο alf sjoberg!
για την ακρίβεια, η ιστορία έχει ως εξής:
ο 24χρονος bergman είχε ήδη σκηνοθετήσει ένα από τα θεατρικά του στο student theater της στοκχόλμης [το death of punch, το 1942] και τον είχαν προσλάβει να διαβάζει σενάρια για την svensk filmindustri [εταιρία παραγωγής, η οποία αργότερα χρηματοδότησε όλες τις ταινίες του] όταν ο sjoberg ετοιμαζόταν να γυρίσει την τρίτη ταινία του και δυσκολευόταν να πείσει τους υπεύθυνους της εταιρίας να τον χρηματοδοτήσουν. τότε ο bergman έδωσε στην εταιρία το σενάριο που είχε γράψει για το torment: ένα αλληγορικό δράμα με αντιφασιστικά μηνύματα και πρωταγωνιστή έναν 18χρονο που μισεί το σχολείο. άρεσε πολύ στον sjoberg και τελικά το μελόδραμα με την έντονη κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα έγινε η πρώτη ταινία του bergman. και όχι μόνο ως σεναριογράφος. εν μέρει είναι και το σκηνοθετικό ντεμπούτο του, επειδή ξαναγύρισε ο ίδιος το τέλος. στην ταινία ο 18χρονος μαθητής υποφέρει από τη σαδιστική συμπεριφορά του καθηγητή των λατινικών [που τον φωνάζουν όλοι ''καλιγούλα''] και όταν ερωτεύεται τη νεαρή ψιλικατζού ανακαλύπτει ότι το τέρας καταστρέφει τη ζωή όλων, με πολύ χειρότερους τρόπους.
στο τέλος που είχε γυρίσει ο sjoberg ο καλιγούλας ξέφευγε ατιμώρητος, κι επειδή όι παραγωγοί το βρήκαν πολύ ''καταραμένο'' ζήτησαν στον bergman να το ξαναγράψει και να ξαναγυριστεί. ο καλιγούλας δεν ξέφυγε, λοιπόν, ενώ ο τσακισμένος ήρωας ξυπνούσε το πρωί και έβλεπε μια ελπίδα στο βάθος του σουηδικού ορίζοντα. κι επειδή ο sjoberg δεν ήταν διαθέσιμος να ξαναγυρίσει τις συγκεκριμένες σκηνές, ανέλαβε να τις γυρίσει ο bergman. αυτή ήταν η αρχή της κινηματογραφικής του καριέρας.
ένα πολύ ωραίο απ' τα στόρι που συνοδεύουν την ταινία είναι η δήλωση του bergman [μόλις το torment βγήκε στις αίθουσες] ότι το σενάριο ήταν βασισμένο στις δικές του εφιαλτικές σχολικές εμπειρίες, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του διευθυντή του σχολείου που είχε τελειώσει. έστειλε ένα γράμμα που τον κατηγορούσε ότι κατέστρεφε τη φήμη του. ο bergman απάντησε: ''μισούσα το σχολείο ως αρχή, ως σύστημα και ως θεσμό. γι' αυτό το λόγο σίγουρα δεν ήθελα να κριτικάρω το δικό μου σχολείο, αλλά όλα τα σχολεία''. τα στόρι υπάρχουν στα εσώφυλλα του κάθε dvd.
το μυστηριώδες project του endless house [σε μια απίθανη συσκευασία με φωτογραφίες και κάρτες που γράφει στον τίτλο ''an obelisk of noise that rose rudely above the treetops of the bialowieska forest, the endless house project shone for a mere six weeks in the spring of 1973'' είναι από τους πιο ωραίους δίσκους που έχω ακούσει τελευταία. εδώ.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ανατριχιαστικές χειμωνιάτικες ιστορίες


o jon brooks [που ηχογραφεί στην ghost box ως advisory circle] έφτιαξε πριν από μερικούς μήνες τη δικιά του εταιρία, την cafe kaput, όπου κυκλοφορεί ψηφιακά άλμπουμ με διαφορετικά ψευδώνυμα. το δεύτερο, λοιπόν, άλμπουμ που μόλις έβγαλε με το κανονικό του όνομα, είναι το σάουντρακ των δύο ραδιοφωνικών εκπομπών που έκανε στο τέλος ιανουαρίου με τον moon wiring club για το weird tale for winter, τη σειρά εκπομπών του resonance fm. o ian [moon wiring club] επέλεξε και αφηγήθηκε την ιστορία 'the gateway of the monster' του william hope hodgson και ο jon brooks έγραψε τη μουσική, η οποία είναι ανατριχιαστική και με διαφορά ό,τι καλύτερο έχει κάνει μέχρι τώρα.
στο μπλογκ του γράφει: ''the material is directly inspired by all of william hope hodgson's 'carnacki the ghost finder' short stories. the tracks on this release are mastered directly from the original tapes and presented in their entirety; in the weird tales programme, some tracks are edited or used as excerpts. the material was composed between march and november 2010 and covers a lot of sonic ground. There are grand electronic themes, little melodies which crop up throughout, contrasted with dark, abstract musique concrête textures composed directly on tape recorders (with the inherent hiss and hum artifacts being a celebrated part of the composition). horgan, treated cello, theremin and prepared xylophone all make an appearance, too".
το ''music for thomas harnacki'' είναι ένα αριστούργημα.
αυτό είναι ένα μικρό δείγμα και από κάτω είναι ολόκληρες και οι δύο εκπομπές.
the gate way of the monster μέρος πρώτο + μέρος δεύτερο

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

σύνδεσμος ειλικρινών βιομηχάνων_exclusive



Την πρώτη φορά που συνάντησα το Σύνδεσμο Ειλικρινών Βιομηχάνων ήταν μαζεμένοι με πανό και με πλακάτ στο μετρό του Συντάγματος, κουστουμαρισμένοι και γραβατωμένοι, και βροντοφώναζαν: “Να απελευθερωθεί η τιμή του εισιτηρίου και να διαμορφώνεται ανάλογα με τη ζήτηση. Να ακριβαίνει σημαντικά το εισιτήριο τις ώρες αιχμής. Επίσης, να μετονομαστεί ο σταθμός Άγιος Ιωάννης σε σταθμό Μάργκαρετ Θάτσερ και ο σταθμός Σύνταγμα σε σταθμό Μνημόνιο”. Κι άλλα πολλά. Τον δε άτυχο ποδηλάτη που τόλμησε να περάσει από μπροστά τους, κουβαλώντας το ποδήλατό του στον ώμο, τον στόλισαν με κοσμητικά: “Τεντιμπόη, να πληρώσεις τρία εισιτήρια, ένα για κάθε ρόδα κι ένα για σένα”, προκαλώντας -προς έκπληξη!- τo χειροκρότημα των περαστικών. Ο Σύνδεσμος Ειλικρινών Βιομηχάνων εμφανίστηκε με το σύνθημα “Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Το να ζητάς και μισθό είναι!” και έγινε αμέσως θρύλος στις ανώτερες τάξεις. Έγινε πρωτοσέλιδο, θέμα σε blog, τα μέλη τους είναι περιζήτητοι πανελίστες. Η πρόταση για συνέντευξη πέρασε από σαράντα κύματα, συζητήθηκε στη λέσχη τους και, αφού αποφάσισαν ότι “ναι, θα μιλήσουν”, δύο από τα επιφανή μέλη του συνδέσμου εμφανίστηκαν στο Da Capo με μαύρα βελούδινα κουστούμια και σκούρες σατέν γραβάτες. Ο κύριος Αριστομένης Πλουσιάδης και ο κύριος Κωνσταντίνος Κερδοσκόπος μίλησαν για όλους και για όλα, με λόγο χειμαρρώδη και τρομερή υπερένταση [μετά πήραν υπογλώσσιο]. Τα παρακάτω είναι μόνο μέρος από την τρίωρη συνέντευξη [η πρώτη που έδωσαν ever και αποκλειστική]:
Να ξεκινήσουμε από το πιο βασικό, τι ακριβώς είναι ο Σύνδεσμος Ειλικρινών Βιομηχάνων;
Κ. Κ.: Ο Σύνδεσμος Ειλικρινών Βιομηχάνων γεννήθηκε για να απαντήσει στην ανάγκη να σταματήσει επιτέλους αυτό το κύμα ανομίας που προέκυψε στη χώρα μετά την ευγενική προσφορά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να μας περισώσει, και να μπει επιτέλους ένα φρένο -αφού δεν υπάρχει κράτος-, στα σχέδια χιλιάδων ρεμπεσκέδων και τσαμπατζήδων να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια γιγάντια αναρχοκουμουνιστική κολεκτίβα. Η προσπάθειά μας είναι νεαρή, αλλά φιλοδοξούμε με τις δράσεις μας από δω και πέρα να εμπνεύσουμε ένα μεγάλο κύμα κόσμου που δεν ανέχεται να πίνει τον καφέ του στα πέριξ της Βουλής και να ενοχλείται από φωνές, εκρήξεις και πεταμένα κόκκινα πανιά στο δρόμο. Ελπίζουμε τους επόμενους μήνες αυτό το κύμα να γιγαντωθεί, να προσελκύσει ακόμα περισσότερο κόσμο…
Βιομήχανους;
Κ.Κ.: Ναι, κόσμο της τάξης μας… Γιατί πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν γυρίζει πίσω. Η Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία της έχει μπει σε έναν αποφασιστικό δρόμο, για να μετατραπεί σε έναν Κήπο της Εδέμ για τη δική μας κερδοφορία, να μετατραπεί σε αυτό που έπρεπε να είναι και που δεν είναι, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των φίλων μας κυβερνώντων τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Θεωρείτε ότι αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος;
Κ.Κ.: Είναι μια χρυσή ευκαιρία, κι έχουν γίνει κάποια πρώτα βήματα. Όπως είδατε, ο αξιοσέβαστος κύριος Παπανδρέου μάς μειώνει το φορολογικό συντελεστή από 23% στο 20%, κι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα. Χωρίς να μαξιμαλίζουμε, έχουμε ως πάγιο αίτημά μας, τώρα που τα πράγματα είναι ζεστά και η τράπουλα ξαναμοιράζεται, να μετατραπεί η Ελλάδα με πιο ριζοσπαστικά μέτρα σε φορολογικό παράδεισο και να καταργηθεί εντελώς ο φορολογικός μας συντελεστής.
Α. Π.: Η πρώτη μας δράση ξεκίνησε στο Σύνταγμα και ήταν και η πρώτη μας μάζωξη, όλων των βιομηχάνων - των ειλικρινών μόνο. Ξεκινήσαμε τις μέρες που συζητιόταν το ασφαλιστικό, επειδή έχουμε απηυδήσει με τον κόσμο ο οποίος μιλάει για ασφάλιση κάτω από τα 70 έτη. Αυτό ζητάμε εμείς…
Πάνω από τα 70;
Α.Π.: Φυσικά και πάνω από τα 70, αλλιώς δεν μπορεί να είναι ένα μέτρο που θα χτυπήσει στη βάση την κοινωνία.
Κ.Κ.: Εξάλλου, μην ξεχνάτε ότι η τεχνολογική εξέλιξη, καθώς κι οι εξελίξεις στο χώρο της γενετικής επεκτείνουν ραγδαία τον μέσο όρο επιβίωσης των ανθρώπων ανά τον κόσμο και θεωρούμε εντελώς ανεδαφικό οι διάφοροι ρεμπεσκέδες που περνάνε τη ζωή τους κολλώντας γραμματόσημα ή πατώντας τρεις σφραγίδες την ημέρα να παίρνουν σύνταξη κάτω απ’ τα 70. Ως πρώτο βήμα, μεταβατικό. Γιατί ο απώτερος στόχος μας είναι να εξαλειφθούν εντελώς οι συντάξεις.
Α.Π.: Αν το δούμε και λίγο πιο σοβαρά και αν μιλήσουμε με όρους ανταγωνισμού, είναι κι ένας ωραίος τρόπος να αναγκάσεις τον άλλο να πειστεί να ζήσει περισσότερα χρόνια, άρα να ζήσει μια υγιεινή ζωή, τηρώντας όλα αυτά που λένε οι γιατροί.
Η σύνταξη στα 80 δηλαδή θα μπορούσε να είναι ένα κίνητρο…
Α.Π.: Πώς αλλιώς θα φτάσεις στα 75 αν δεν έχεις ένα κίνητρο; Αν πρέπει να περιμένεις τα 75 για να πάρεις σύνταξη –να προλάβεις έστω και μια ή δυο φορές-, γιατί να μην το κάνεις;
Κ.Κ.: Έχει αποδειχτεί πρακτικά ότι η σύνταξη φυλακίζει την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Ξέρετε πόση ενέργεια και δημιουργικότητα έχουν οι Έλληνες στα 70 και στα 75 τους; Αν μπορούν να κάνουν σεξ χωρίς βιάγκρα γιατί να μην μπορούν να δουλεύουν ως τα 75 και τα 80 τους; Τόσοι παππούδες απασχολούνται εθελοντικά στους κήπους τους και στα ξυλουργεία που έχουν στην πίσω αυλή τους, ή στο ξεσκάτισμα των δισεγγόνων τους. Εμείς θεωρούμε ότι αυτή η ανιδιοτελής προσφορά, αυτή η έκρηξη δημιουργικότητας, πρέπει να διοχετευτεί και στην αγορά εργασίας.
Τι σημαίνει το επίθετο «ειλικρινείς» που έχετε βάλει στον τίτλο σας; Υπάρχουν και μη ειλικρινείς βιομήχανοι;
Κ.Κ.: Αυτό είναι ένα κρίσιμο ζήτημα, που το συζητήσαμε εκτενώς προτού προβούμε στη συγκρότηση του συνδέσμου μας. Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Υπάρχουν συνάδελφοί μας που τους τελευταίους μήνες δεν είναι ειλικρινείς, έχουν βάλει υπερβολικά πολύ νερό στο κρασί τους. Ο κύριος Προβόπουλος, για παράδειγμα -εξού κι εμείς αποχωρήσαμε από το ΣΕΒ-, κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα, πιέζει για σύνταξη στα 67, αυτά τα θέματα καταστρέφουν τον κλάδο μας και την τάξη μας πάνω απ' όλα. Είναι ντεμοντέ, παραπέμπουν σε μια μορφή κράτους σαν κι αυτή που επικράτησε στην Ευρώπη και τον κόσμο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μας έβαλε προσχώματα στην υπέρμετρη κερδοφορία μας - που είναι ο μόνος τρόπος για να ανθίσει αυτή η χώρα. Θεωρούμε αυτούς τους συναδέλφους ανειλικρινείς γιατί βγαίνουν στα κανάλια και δεν λένε την πραγματικότητα στα σχέδιά μας για την ασφάλιση και τις συντάξεις. Ο σύνδεσμός μας δέχεται για μέλη μόνο αποφασισμένους συναδέλφους από τις λέσχες μας στο Παλαιό Ψυχικό και την Κηφισιά -κι αυτά, ξέρετε, έχουν αλωθεί από μικροαστούς πλέον, δεν είναι εύκολη η διαβίωση σε αυτή την πόλη. Σε όσο μακρινό προάστιο κι αν χτίσεις την καινούργια σου βίλα. Συν το ότι ο καθαριστής της πισίνας μου έχει άλφα ρομέο!
Πού μένετε;
Κ.Κ.: Συνήθιζα να μένω στο Παλαιό Ψυχικό ως γέννημα θρέμμα της ηρωικής αυτής συνοικίας που καθώς μεγάλωνα δεν δέχτηκε ποτέ στα εδάφη της πόδι μικροαστού. Το δράμα που ζω τα τελευταία 20 χρόνια είναι ανείπωτο. Έχω αναγκαστεί να περνάω το μισό μου χρόνο στο Γκστάαντ, το οποίο επίσης έχει αλωθεί, και να διαπραγματεύομαι με τις ελβετικές τράπεζες την τελευταία περίοδο να μην παραδώσουν στοιχεία μας για τα 600 εκατομμύρια που έχουμε καλοφυλαγμένα σε θυρίδες που να μπορούμε επιτέλους να εμπιστευτούμε και να μην τις πάρει ο Παλαιοκώστας και οι όμοιοί του οι αναρχικοί, οι κουμουνιστές και όλοι οι άλλοι που ληστεύουν και καίνε τις τράπεζες. Όπως καταλαβαίνετε, ο κλάδος μας βρίσκεται σε αδιέξοδο, ειδικά η τάξη μας, και δεν εννοώ την τάξη του σχολείου, όπως καταλαβαίνετε, αν και όλοι πήγαμε στα ίδια σχολεία, αυστηρά. Είναι κι αυτός ένας όρος για να μπεις στο σύνδεσμό μας.
Σε ποιο σχολείο πήγατε;
Α.Π.: Κολέγιο. Αυστηρά.
Κ.Κ.: Στο Κολέγιο πήγαν αυτοί που δεν είχαν αρκετούς πόρους, αυτοί που οι γονείς τους έρχονταν από πιο ταπεινές καταγωγές. Οι πιο τυχεροί από μας πήγαμε στο St. Morris, σε σχολεία καθολικών καλόγερων της Τοσκάνης ή της Λοραίνης, ή τέλος πάντως στη γύρω περιοχή. Σκεφτείτε το δράμα που ζούμε σήμερα για τα δικά μας παιδιά. Ξέρετε πόσο έχει πάει η κηροζίνη; Πώς να πάνε στο σχολείο τους ανενόχλητα κάθε πρωί; Ξέρετε τι φόροι αεροδρομίου επιβάλλονται στα λίαρ τζετ;
Πώς μπορεί να γίνει κάποιος μέλος στο σύνδεσμό σας; Ποιος προϋποθέσεις πρέπει να τηρεί;
Α.Π.: Πρέπει απαραιτήτως να δούμε τη φορολογική του δήλωση, να δηλώνει δηλαδή το πολύ 1.000 ευρώ το μήνα. Να είναι ειλικρινής βιομήχανος. Από κει και πέρα υπάρχουν και άλλα στοιχεία, όπως το σχολείο που έχει φοιτήσει. Δεν μπορεί να έρθει κάποιος από το Deeree ή απ' το Πειραματικό να περιμένει να γίνει δεκτός.
Κ.Κ.: Προφανώς πρέπει να είναι Έλλην. Εξ αίματος.
Αλλοδαποί δεν μπορούν να γίνουν μέλη;
Το θέμα εδώ είναι λεπτό, δεν είναι καθαρά φυλετικό, καταλαβαίνετε. Υπάρχουν συνάδελφοι από χώρες με ανθούσες οικονομίες, όπως τα νησιά Καϊμάν, με τους οποίους βρισκόμαστε σε κάποια αντιπαλότητα και οι οποίοι έχουν επίμονα ζητήσει να γίνουν μέλη του συλλόγου μας. Η επιτροπή όμως στην οποία προΐσταται ο συνάδελφος κύριος Αριστομένης είναι αυστηρή και μετά το πρώτο στάδιο που προανέφερα, στο δεύτερο στάδιο, έχουμε το λεπτομερή έλεγχο του χαρτοφυλακίου. Όχι αυτού που παρουσιάζουν προς τα έξω, του πραγματικού χαρτοφυλακίου, που αποτελεί το διαβατήριο για την είσοδο στο σύνδεσμό μας. Δεν νοείται ειλικρινής βιομήχανος που να σέβεται τον εαυτό του που να μην έχει τουλάχιστον τρεις off shore, και μάλιστα σε συγκεκριμένες τοποθεσίες. Τα νησιά Καϊμάν είναι στο όριο του ντεμοντέ.
Γυναίκες δέχεστε;
Α.Π.: Υπάρχουν γυναίκες οι οποίες είναι δραστήριες στο χώρο.
Βιομήχανοι, ή σύζυγοι βιομηχάνων;
Α.Π.: Οι γυναίκες μας είναι στο σπίτι όσο εμείς κάνουμε τις δουλειές μας. Παρ' όλα αυτά έχουμε στη λέσχη γυναίκες βιομήχανους, λαμπρές φυσιογνωμίες, πολλές απ' αυτές ανήκουν και στον πολιτικό χώρο. Και στον πολιτισμικό. Ένα όνομα που μπορούμε να πούμε, επειδή ήταν στον σύνδεσμό μας αλλά αυτή τη στιγμή έχει φύγει, είναι η Άννα Διαμαντοπούλου. Δεν μπορούσε, ως μέλος της κυβέρνησης, να είναι στο σύνδεσμό μας, αλλά όταν ήταν στη λέσχη ήταν πολύ ενεργό μέλος. Είχε πάρα πολλές σχέσεις με μέλη από άλλες λέσχες παγκοσμίως και μαζί με το Γιώργο τον Παπανδρέου ήταν στη λέσχη του ακατανόμαστου, του Μπίλντεμπεργκ, μαζί με τον Αλογοσκούφη.
Κι αυτός μέλος;
Κ.Κ.: Όχι βέβαια, τέσσερα βιογραφικά του απορρίψαμε, υπάρχει κι ένα θέμα I.Q., ξέρετε. Υπάρχουν κι άλλα ζητήματα με τη γυναικεία συμμετοχή. Για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα βλέπουμε ότι άλλοι συνάδελφοι δεν προφύλαξαν το προφίλ τους κι έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση. Δεν είναι δυνατό να κάνεις ρεπορτάζ το γεύμα της συζύγου του μεγαλομετόχου σου με την κυρία Μουμπάρακ και ξαφνικά να πρέπει να παίξεις βίντεο από αυτούς τους άθλιους στην πλατεία Ταχρίρ, πώς τους λένε, εκεί στο Κάιρο. Υπάρχουν ζητήματα. Γιατί μετά εκτίθεσαι. Τι να κάνουν τώρα στο Mega, για εξηγήστε μου. Γι' αυτό εμείς δεν βλέπουμε ελληνικά κανάλια ποτέ στη λέσχη μας.
Α.Π: Μπορεί να μη βλέπουμε τις ειδήσεις επειδή δείχνει αθλιότητες, αλλά τη Δευτέρα το βράδυ όλη η λέσχη είναι μαζεμένη με κασκόλ και ελληνικές σημαίες για να δούμε την εκπομπή του Γιάννη του Πρετεντέρη. Γι' αυτό και το σύνθημα που βροντοφωνάζουμε στις πορείες είναι “η ανατροπή είναι εκπομπή, ζήσε Πρετεντέρη να κάνεις εκπομπή”, γιατί τον τελευταίο καιρό έχει παραγίνει το κακό στο διαδίκτυο με ανώνυμα σχόλια και όλα αυτά που κάνουν οι φτωχοί. Έχουμε φτάσει σχεδόν στο σημείο οι πολίτες να κάνουν δημοσιογραφία, είναι ποτέ δυνατόν; Υπάρχουν άνθρωποι γι' αυτό το πράγμα, τους πληρώνουμε και αυτό δεν γίνεται τυχαία, πληρώνονται για να εξασκήσουν το λειτούργημά τους.
Κ.Κ.: Ο κύριος Παπανδρέου δείχνει να μην διδάσκεται τίποτα. Δεν είδε πού κατέληξαν οι εταίροι του σοσιαλιστές, ο κύριος Μουμπάρακ, ο κύριος Μπεν Αλί, αυτές τις μέρες ο εκλεκτός κύριος Καντάφι -μην ξεγελιέστε από το αντίσκηνο, έχετε δει το χαλί;-. Δεν έκοψαν νωρίς το ίντερνετ και δείτε τι έπαθαν. Η κυρία Μπεν Αλί πρόλαβε να βγάλει μόνο 20 τόνους σε ράβδους χρυσού προς τα έξω. Πρέπει να τονίσω ότι ο φίλτατος Γιάννης, παρότι ταπεινότερης καταγωγής, είναι επίτιμο μέλος του συνδέσμου μας. Το καλοκαίρι, δε, συζητούσαμε τα σχέδιά του για την προβολή ενός καθαρά ενημερωτικού και αμερόληπτου σόου στη θέση της “Ανατροπής”, η οποία παραείναι δημοκρατική, αλλά συνεχίζουμε να τη βλέπουμε λόγω της αδυναμίας μας στο πρόσωπό του, μιας εκπομπής που θα λέγεται “Παραπομπή” και που θα παραπέμπει κάθε Δευτέρα σε ζωντανό λιθοβολισμό στο στούντιο μέλη συνδικάτων, όπως της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, της ΕΘΕΛ, οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ κατά συρροήν, γιατί πρέπει επιτέλους να ξεριζωθεί αυτό το καρκίνωμα από την ελληνική κοινωνία. Δυστυχώς το κράτος και ο στρατός δεν συνεργάζονται μαζί μας όπως θα θέλαμε. Έχουμε απευθύνει άπειρες φορές έκκληση στην κυβέρνηση μέσω του Θόδωρου ή του Γιάννη, τελευταία μέσω και της Όλγας, η οποία αφού πέρασε από την ΚΝΕ εκείνα τα μαύρα χρόνια επιτέλους τελευταία έχει ανανήψει και κατάλαβε ποιος ήταν ο προορισμός της ζωής της, να πείσουν την κυβέρνηση ότι κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν πιο ριζικά, πρέπει οι τομές να είναι πιο ραγδαίες και πιο θεαματικές για να παραδειγματιστούν όλοι γύρω μας. Δεν είναι δυνατόν κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή να επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία: απεργίες, στάσεις εργασίας, διαδηλώσεις, καταλήψεις. Μπορεί να μη χρησιμοποιώ το μετρό, αλλά θεωρώ περιττή διαδικασία το να διαπραγματευόμαστε αν το εισιτήριο έχει 1,40 ή 28 ευρώ, δεν μας απασχολεί κάτι τέτοιο, έχετε πάει στο πριβέ μετρό της Γενεύης;
Δεν έτυχε.
Προφανώς και δεν έχετε πάει, επειδή είστε ένας ταπεινός δημοσιογράφος. Το εισιτήριο έχει 38 ευρώ για το τέταρτο. Δεν είναι δυνατόν στο μετρό της Αθήνας οι τσαμπατζήδες και οι ρεμπεσκέδες να μπαίνουν με ποδήλατα, με ζώα κατοικίδια, έγκυες, με μωρά, με καροτσάκια, με βαλίτσες, να πληρώνουν 1,40 και τα βαγόνια αυτά -που στο κάτω κάτω νεότευκτα είναι, φίλοι μας τα εισήγαγαν υπερκοστολογημένα κατά 1800%- να μυρίζουν τόσο νωρίς από την έναρξη της λειτουργίας τους ιδρωτίλα. Οι γκουβερνάντες των παιδιών μας αναγκάζονται πολλές φορές να χρησιμοποιήσουν μετρό.
Πείτε μου μερικά πράγματα για τις διαδηλώσεις σας...
Ε, όχι και διαδηλώσεις! Εκδηλώσεις! Σας παρακαλώ, μην ταυτίζετε τις δικές μας πρωτοβουλίες ή δράσεις με τις δράσεις των άπλυτων.
Ποιους αποκαλείτε άπλυτους;
Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ κι όσους σέρνουν πίσω τους: τους τρομοκράτες, τους παιδεραστές, τους κτηνοβάτες, τους αναρχικούς, τη Σέχτα Επαναστατών, τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, αυτούς που καίνε τα δάση, δηλαδή τους Τούρκους. Μας εμποδίζουν να ξεκινήσουμε την εξόρυξη στο Αιγαίο με Ινδούς εργάτες και σε πάρα πολύ χαμηλές τιμές.
Για τους Ατενίστας τι γνώμη έχετε;
Κ.Κ. Είναι πολύ καλά παιδιά, που με τόση αυτοθυσία θέτουν σε κίνδυνο το μανικιούρ τους για να ξύνουν τζάμπα τις τσίχλες, και συμβάλουν έμπρακτα στην πράσινη ανάπτυξη, βάφοντας πράσινες ζαρντινιέρες, κάτι που έπρεπε κανονικά να κάνουν οι τεμπέληδες του δήμου και του κράτους ή οι καλοπληρωμένες καθαρίστριες που απολαμβάνουν συμβάσεις μιας ολόκληρης μέρας από τους επιπόλαιους "διαχειριστές ανθρώπινου δυναμικού", που τις καλομαθαίνουν. Αποτελούν λαμπρό παράδειγμα για μια Ελλάδα που θέλει να πάει μπροστά, εγκαταλείποντας επιτέλους αναχρονιστικές ιδεοληψίες, όπως η ύπαρξη δημοσίων υπηρεσιών και δομών κοινωνικής φροντίδας. Επίσης, το κέντρο της Αθήνας δεν πρέπει να αναπτυχθεί με κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα, όπως λένε οι Ατενίστας. Το κέντρο της Αθήνας πρέπει να εκκαθαριστεί καταρχάς από την αστυνομία και τον ελληνικό στρατό με άρματα μάχης και τεθωρακισμένα και μετά να μας παραδοθεί δωρεάν, μόνο έτσι θα μιλάμε για πραγματική ανάπτυξη σ' αυτή την πόλη.
Να επιστρέψουμε στις δράσεις σας; Τι είδους εκδηλώσεις κάνετε;
Δεν κάνουμε τίποτα που δεν θα οδηγήσει μπροστά τη χώρα. Δεν φυτεύουμε δέντρα για παράδειγμα, γιατί τι θα κερδίσεις; Οξυγόνο; Έχω φιάλη στην κρεβατοκάμαρά μου κατευθείαν από τις Άλπεις. Θα μπορούσα να σας πω πολλά για τις δράσεις μας, κύριε δημοσιογράφε, αλλά ζω ένα οικογενειακό δράμα, το παιδί μου έχει γίνει αναρχοκουμουνιστής, τις προάλλες ξέρετε τι έκανε; Έξυνε τσίχλες στη Σταδίου! Ξέρετε τι είναι όλοι αυτοί; Μάλλον δεν έχετε καταλάβει το σενάριο συνωμοσίας που παίζει γύρω σας μεταξύ αυτού του αναρχικού, του Καμίνη, και του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πάει παντού και με όλα, σαν τη μαγιονέζα. Στο πλαίσιο του σχεδίου αφελληνισμού αυτής της χώρας έφεραν με δεξαμενόπλοια από τα Χανιά 4.500 μετανάστες και τους έβαλαν δήθεν να κάνουν απεργία πείνας. Από ασφαλείς πηγές γνωρίζουμε ότι τα delivery έδιναν κι έπαιρναν όλες τις μέρες στη Νομική και τώρα μας λένε ότι θα πεθάνουν. Είδατε σε τι νεοκλασικό τους έβαλαν; Μοιάζει σχεδόν με την αποθήκη των εργαλείων μου. Κι αν πεθάνουν τι; Μερικές χιλιάδες λιγότεροι. Γλιτώνουμε και τα ένσημα. Εδώ λέμε να καταργήσουμε εντελώς και τις συντάξεις των Ελλήνων, όχι να βάζουμε ένσημα και στους ξένους που δεν έχουν το ίδιο χρώμα, το ίδιο αίμα και την ίδια καταγωγή με μένα. Ευτυχώς που υπάρχει κι ένα συμβούλιο της επικρατείας που πήρε πίσω αυτό τον αναρχοκουμουνιστικό νόμο που πέρασαν οι προδότες για να ψηφίζουν οι άπλυτοι στις δημοτικές εκλογές. Πάλι με δάκτυλο του ΣΥΡΙΖΑ.
Διακρίνω ένα μένος κατά του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει κάποιο κόμμα που σας αντιπροσωπεύει;
Η αλήθεια είναι ότι τελευταία υπήρξαν κάποια ψήγματα ευχάριστων εξελίξεων. Υπήρξε αυτή η κίνηση του Γιώργου του Καρατζαφέρη - εξαιρετικός διαφημιστής στα νιάτα του με πρωτοποριακές διαφημίσεις για καλσόν, θυμάμαι το εκπληκτικό σλόγκαν “από έξω εμφάνιση και από μέσα άνεση”. Ο Γιώργος παίζει σε μικρότερες κατηγορίες από εμάς, αλλά σίγουρα καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες, την κίνησή του για το μνημόνιο, για παράδειγμα, εμείς την θεωρούμε ως θετικό βήμα. Μας είναι συμπαθής και η Ντόρα, η οποία πληρώνει άλλες αμαρτίες. Πληρώνει την καταγωγή της από το πολιτικό κέντρο, δηλαδή ένα βήμα πριν τον κουμουνισμό. Από τότε που ανέλαβε αυτός ο λαδέμπορας από την Καλαμάτα, έχει χαθεί κάθε ίχνος αισθητικής από τη Νέα Δημοκρατία, μέχρι και το έμβλημα άλλαξε. Το είδατε το καινούργιο; Χάθηκε εκείνος ο πυρσός. Έφυγε κι από το ωραίο νεοκλασικό κτίριο της Ρηγίλλης και πήγε στη Συγγρού, εκεί που κάνουν πιάτσα τα τραβεστί, είναι δυνατόν αυτό το κόμμα να μην γίνει τρανσέξουαλ; Η κοινή γνώμη όμως είναι αχάριστη, δεν επιβραβεύει τις ευχάριστες πρωτοβουλίες. Η Ντόρα έχει 2,5% στις δημοσκοπήσεις, ξέρετε πόσους θα εγγράψει παράνομα στους εκλογικούς καταλόγους για να μπει στη Βουλή; Ξέρετε πόσους χρηματισμούς πρέπει να κάνει για το πολυπόθητο 3%; Γιατί αυτός είναι ο στόχος μας, να μπούμε στη Βουλή.
Ψηφίζετε Δημοκρατική Συμμαχία δηλαδή;
Προς το παρόν δεν το έχουμε συζητήσει. Αυτό που σας εξέθεσα είναι αυστηρά η προσωπική μου γνώμη. Εμείς, ξέρετε, δεν είμαστε σαν άλλους στο σύλλογό μας να έχουμε 600 διαφορετικές συνιστώσες, εμείς όταν εκφραζόμαστε, εκφραζόμαστε ενιαία. Είναι το μοναδικό σημείο επαφής μας με το ΚΚΕ. Δεν έχουμε τόση ώρα ηθελημένα αναφερθεί στο ΚΚΕ, παρόλο που έχει στις τάξεις του τη Λιάνα, με την οποία έχουμε κάνει παρέα πολλά χρόνια. Το ΚΚΕ διακατέχεται από έναν παρηγορητικό για μας ρεαλισμό: Δεν βλέπετε πόσο γρήγορα και τακτοποιημένα τελειώνουν τις πορείες τους έρετε πόσο έχουν αυξηθεί τα κόστη για τη βενζίνη των Chrysler; Ξέρετε τι είναι να περιμένεις μπροστά στο Hilton για τέσσερις ώρες; Όχι τίποτ' άλλο, αλλά η Chrysler είναι εξήμισι μέτρα, κι αυτό επειδή με πίεσε η γυναίκα μου και πήρα τη μικρή έκδοση. Να δείξουμε λέει ταπεινό προφίλ στη διάρκεια της κρίσης); Ούτε καν αστυνομικοί δεν χρειάζεται να τους φυλάνε, ώστε να μην στερούμαστε κι εμείς τη φρουρά μας τις ώρες των πορειών! Αφήστε που η κ. Παπαρήγα, παρότι κομμουνίστρια, όταν οι εκλεκτοί Κινέζοι συνάδελφοι της Cosco αγόραζαν το λιμάνι του Πειραιά, όχι μόνο δέχτηκε να τους συναντήσει (σε αντίθεση με τους εξτρεμιστές του ΣΥΡΙΖΑ), αλλά είχε δηλώσει τότε ότι το κόμμα της "δεν έχει πρόβλημα με αυτούς που αγοράζουν, αλλά με αυτούς που πουλάνε τη δημόσια περιουσία".
Αντιδράσεις έχετε;
Υπάρχουν συνάδελφοι που τους αποκαλούμε δεξιστές, κατά τα πρότυπα των αριστεριστών, γιατί θεωρούν ότι οι πράξεις μας δεν είναι αρκετά θαρραλέες. Είναι συνάδελφοι από τον εφοπλιστικό κλάδο, που έχουν ζητήσει τη θεσμοθέτηση της θέσης του “μαστιγωτή”, κατά την ονομασία εμψυχωτής υπομηχανικός. Κι επειδή δεν είμαστε στη ρωμαϊκή εποχή, δεν θα κρατάνε μαστίγιο, αλλά θα βαράνε την πλάτη με λέιζερ. Ο ρόλος τους θα είναι να χτυπάνε όσους καρβουνιάρηδες και υπομηχανικούς δεν δουλεύουν αρκετά γρήγορα στα εμπορικά ή τα επιβατικά μας πλοία. Εμείς δεν θέλουμε ακόμα να φέρουμε στην ατζέντα μας τέτοιες προτάσεις, επειδή θεωρούμε ότι ακόμα και άνθρωποι της δικής μας τάξης δεν είναι αρκετά ώριμοι για τέτοιες συζητήσεις. Βήμα το βήμα. Ας πάει η σύνταξη στα 75, και για τα υπόλοιπα θα μιλήσουμε στο δρόμο.
Α.Π.: Υπήρξαν συνάδελφοί που ζήτησαν να ρίξουμε μια βόμβα στην Κερατέα για να πεθάνουν όλοι, κι επειδή δεν έγινε, αποφάσισαν να φύγουν από το σύλλογο. Είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχουν διαθέσιμοι αστυνομικοί να φυλάνε τα σπίτια μας, ξέρετε ότι η Μιμή Ντενίση έχει μείνει με δύο αστυνομικούς; Τους έχουν ξεθεώσει οι πολλές βάρδιες που κάνουν αυτές τις μέρες. Είναι ανήκουστο.
Ο απλός κόσμος που περνάει πώς σας αντιμετωπίζει;
Εξαρτάται από την καταγωγή και από τις πολιτισμικές του παραστάσεις. Όπως σου είπα, η κοινωνία δεν είναι ένα ενιαίο πράγμα. Υπάρχουν αμόρφωτοι μικροαστοί, αριστεροί...
Η πλέμπα...
Έχετε μπει στο ρόλο, αγαπητέ δημοσιογράφε, να μας δώσετε την κάρτα σας να σας συστήσουμε στον Γιάννη. Μου έχετε φανεί συμπαθής. Όπως σας έλεγα, δεν είναι όλοι αρκετά ώριμοι ώστε να αντιληφθούν τους σκοπούς μας και τα μέσα που χρησιμοποιούμε, σε λίγο καιρό που θα καταλάβουν τι κάνουμε, ολοένα και περισσότεροι θα μας βλέπουν στο δρόμο και θα μας προσφέρουν τα χέρια τους και το κορμί τους και θα προσφέρονται για εργασία με λιγότερα από ένα ευρώ το εξάμηνο. Αυτό το θεωρούμε θετικό βήμα. Τα πράγματα στην Ελλάδα βλέπουμε ότι πάνε προς το καλύτερο. Και θα γίνονται ολοένα και πιο καλά...
[Tο site τους είναι σχεδόν έτοιμο, από μέρα σε μέρα θα εμφανιστεί. H επόμενη δράση τους θα ανακοινωθεί από εκεί. Stay tuned, θα ακολουθήσει update].

οΟοΟΟ_a mix 4 athens


πίσω από το αινιγματικό όνομα oOoOO [προφέρεται απλά «oh»] κρύβεται ο chris dexter greenspan, μουσικός παραγωγός, χαρισματικός και παρεξηγημένος. με έδρα το σαν φρανσίσκο της αμερικής, θεωρείται από τους 'πρωταγωνιστές' του drag/witchouse ιδιώματος, ενός είδους φάντασμα, το οποίο δεν υπάρχει [τουλάχιστον ως ήχος], δεν υπήρξε ποτέ και είναι καθαρά δημιούργημα όσων ψάχνουν σώνει και καλά όρους για να ταξινομήσουν τα αταξινόμητα.
ο oOoOO παίζει καθαρή, μέινστριμ ποπ. πιο μέινστριμ δεν γίνεται. και στο ομώνυμο περσινό ep του -το οποίο υπήρχε πολύ ψηλά σε αρκετές λίστες με τα καλύτερα του 2010- και στα dj σετ του, που θυμίζουν αμερικάνικο πάρτι αποφοίτησης. ο greenspan συνδυάζει μοναδικά το hip-hop και το shoegaze, προσθέτει αισθησιακά γυναικεία φωνητικά και δημιουργεί ατμοσφαιρική «στοιχειωμένη» χορευτική μουσική, εξ ου και το ''witch house''. ο ήχος του παραπέμπει σε κορυφαίες ποπ στιγμές περασμένων δεκαετικών, από depeche mode και omd μέχρι chic, με ολίγη από dubstep.
με τα remix του σε κομμάτια της lindsay lohan, της marina and the diamonds και της lady gaga έγινε σχεδόν …ποπ σταρ!
η εμφάνιση του στην αθήνα στις 26 μαρτίου στο bios είναι από τις πρώτες ever σε παγκόσμιο επίπεδο.
το παρακάτω mix που έκανε αποκλειστικά για την αθήνα είναι μια γεύση από αυτά που μας περιμένουν στο bios:
oOoOO - Burnout Eyess / DJ Roc - I Can't Control the Feeling / Lil B - Hugh Hefner / Soulja Boy - I Love You Smooky / Ramadanman - Glut / Siobhan Donaghy - Don't Give It Up / Marina & the Diamonds - Obsessions (oOoOO Remix) / Selena Gomez & the Scene - A Year Without Rain
a mix 4 athens

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

hana


H εισαγωγή για τους Hana υπάρχει εδώ. Έχουν περάσει μερικοί μήνες από τότε που άκουσα πρώτη φορά γι' αυτούς [μίλαγε ο Larry με ενθουσιασμό για ένα live τους στη Θεσσαλονίκη], αν δεν έχεις όμως ακούσει τον ήχο τους είναι αδύνατο να διανοηθείς ότι πρόκειται για προσιτή ρυθμική μουσική που μπορεί να ακούσει οποιοσδήποτε. Και να του αρέσει. Θα μπορούσες να τους πεις και dance, τέκνο κατά βάση, αλλά δεν έχουν σχέση με τη βαριεστημάρα που τη συνοδεύει τα τελευταία χρόνια [ok, μπορεί να μην φταίει και η τέκνο γι' αυτό, όταν μεγαλώνεις μεγαλώνει κι η πλήξη].
Οι Hana είναι ποπ, δηλαδή φτιάχνουν μουσική που άνετα μπορεί να ακουστεί στο ραδιόφωνο, να χορευτεί και να περάσει και στο κοινό που ψάχνει και πέρα από το πειραματικό και το "δύσκολο''. Κι ο πρώτος δίσκος τους είναι όντως από τις πιο όμορφες ηλεκτρονικές κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων.
Την απολαυστική συνέντευξη που ακολουθεί την πήρε ο Larry Gus:
Πώς δημιουργήθηκαν οι Hana; Ποια ήταν η ανάγκη που σας ώθησε να γράψετε μουσική διαφορετική από τους Gorsky; Κουραστήκατε από τα ambient ηχοτοπία;
Θάνος: Απλά ήρθε ο Θανάσης μια μέρα με την δομή μερικών κομματιών και μου ζήτησε να αυτοσχεδιάσω πάνω σε αυτά. Το αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μου, ήταν πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο και έτσι αποφασίσαμε να το ψάξουμε λίγο παραπάνω.
Θανάσης: Με το Θάνο παίζουμε μουσική από πολύ παλιά. Έτσι όταν θέλησα να παρουσιάσω κάποια κομμάτια λάιβ ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα έπαιζε μαζί μου και ο Θάνος. Στις πρόβες βγήκε κάτι τελείως διαφορετικό. Ο Θάνος πίεσε τα πράγματα και περάσαμε από το λάιβ ακτ στην παραγωγή των κομματιών. Εμένα συνήθως μου αρέσει να ηχογραφώ λάιβ και δεν είχα πετύχει μέχρι τότε καλή παραγωγή. Δε νομίζω ότι οι Hana δημιουργήθηκαν για να παίξουμε διαφορετικά από τους Good Luck Mr. Gorsky. Πάντα παράλληλα με τους GLMG όλοι μας είχαμε διαφορετικά projects. Τα ambient ηχοτοπία κάθε άλλο παρά βαρετά είναι. Οι Hana είναι φουλ σε αυτά, αλλά υπάρχει και πολύ beat.
Πώς είναι η ζωή στη Θεσσαλονίκη; Δεν το σκέφτεστε να φύγετε; Αληθεύει ότι το ένα μέλος σας δουλεύει ΚΑΙ σαν ταξιτζής;
Θάνος:
Η Θεσσαλονίκη έχει να προσφέρει σε κάποιον κάποιες επιλογές διασκέδασης, άλλα νιώθω ότι για μένα έχει κάνει τον κύκλο της. Αν δεν κάτσει η προοπτική μιας δουλειάς στο Λονδίνο, το πιθανότερο είναι να δουλέψω ταξιτζής.
Θανάσης: Η ζωή στη Θεσσαλονίκη είναι ωραία. Έχει μέρη για να περνάς όμορφα αν έχεις φίλους. Συνήθως δουλεύω, παίζω μουσική, βρίσκομαι με τους Gorsky και κάνουμε meeting για την Granny Records, κάνω βόλτες με τη Στέλλα και πολλά ξενύχτια. Τα τελευταία χρόνια αγοράζω πολλούς δίσκους βινυλίου και θα ήθελα να δουλεύω σαν ντι τζέι. Eίναι σούπερ να ζεις στην πόλη για κάποια χρόνια, μετά μάλλον καλύτερα να φύγεις. Εγώ δεν έφυγα, αλλά το σκέφτομαι συνέχεια. Έμεινα γιατί δουλεύω.
Αν έπρεπε να κρατήσετε μόνο μία στιγμή από τα όσα έχετε κάνει τώρα, είτε σαν Gorsky, είτε σαν Granny, είτε σαν οτιδήποτε, ποια θα ήταν;
Θανάσης:
Ένα πάρτυ στην ταράτσα κάποιου μετά από το τελευταίο Synch, όπου ο Σάββας (Gorsky) τραυματίστηκε και μετά με τον Σπύρο (Gorsky) κυλιόμασταν στα πατώματα του νοσοκομείου και ο Σάββας φορούσε επίδεσμο στο μάτι. Και η ημέρα που παίξαμε λάιβ (ολόκληρη η Granny) στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μαζί με την βουβή ταινία The phantom carriage του Victor Sjostrom.
Θάνος: Εγώ θα διάλεγα τις πρώτες μέρες στο σπίτι της γιαγιάς, ετοιμάζοντας το Bits of Quartz Glitter πίνοντας Jagermeister.
Κάποιοι σας ξέρουν από τα late 90's σαν Reruns. Μιλήστε μας για το hardcore punk παρελθόν σας.
Θανάσης:
Ο Θάνος είχε ξεκινήσει μια μπάντα πανκ και με πήραν επειδή έπαιζα μπάσο. Οι Reruns έκαναν και γαμώ τα λάιβ, αλλά δεν παίζαμε hardcore punk. Ήταν ωραία, γιατί το μόνο που κάναμε ήταν να παίζουμε, να μεθάμε και να γνωρίζουμε κόσμο. Τότε γνώρισα και το φίλο μας το Στράτο και ήθελα να κάνουμε ντουέτο και να παίζουμε ελληνικό ροκ. Επίσης, λέγαμε ότι ήμαστε πανκ, αλλά δεν ήμαστε.
Θάνος: Θέλαμε να παίξουμε σαν μια μίξη Strokes και Hives, αλλά καταλήξαμε να παίζουμε κάτι μεταξύ Sex Pistols και Ramones! Στα λάιβ περνούσαμε πολύ ωραία!
Τι θα μπορούσε να περιμένει κάποιος από το live σας στο Nothing Days; Θα πέσουν κορμιά; Θα τρίξουν τα ηχεία από τα αναλογικά μπάσα;
Θανάσης:
Θα παρουσιάσουμε το δίσκο που θα κυκλοφορήσει στην Granny και κάποια κομμάτια εκτός δίσκου. Μέχρι τώρα τα λάιβ μας είναι φουλ στα αναλογικά συνθ και τέκνο, χαμός. Η βραδιά θα είναι σίγουρα σούπερ, ελπίζω κι εμείς.Θάνος: Όσο διασκεδάζουμε εμείς στα λάιβ μας, άλλο τόσο διασκεδάζει κι ο κόσμος που μας ακούει.
Αυτοσχεδιασμός ή προσεκτική αναλυτική διαδικασία σύνθεσης;
Θανάσης:
Και τα δυο είναι φουλ ελκυστικά, αλλά οι Hana είναι κάπου στη μέση. Νομίζω ότι μετά την προσεκτική σύνθεση μιας δομής έρχεται η ώρα να ηχογραφήσεις ή να παίξεις λάιβ και να την αποδομήσεις. Αυτό ακούγεται πολύ βαρετό και ακαδημαϊκό, αλλά δεν είναι.
Θάνος: Ο αυτοσχεδιασμός νομίζω ότι είναι η πεμπτουσία της μουσικής.
Ποιος δίσκος είναι το απόλυτο σημείο αναφοράς για την δημιουργία των Hana;
Θάνος:
Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε τους Hana άκουγα Thomas Brinkmann, Basic Channel τέτοια πράγματα.
Θανάσης: Εκείνη την περίοδο άκουγα πολύ το Vertical Ascent-Moritz von Sswald Trio και Deepchord και Claro Intelecto και όλα τα ‘’Μ’’ των Μaurizio. Πρώτα δημιουργήθηκαν οι Hana και ύστερα βρήκαμε σημεία αναφοράς.
Είναι όντως το παρελθόν “ο απόλυτος προορισμός του κάθε ανθρώπου’’;
Θάνος:
Αν θεωρήσουμε ότι η μνήμη είναι το μόνο που μας απομένει τελικά, τότε μάλλον ναι. Το πρόβλημα βέβαια αρχίζει όταν αυτή σταματάει να λειτουργεί και τόσο καλά...
Θανάσης: Μπορεί, δεν ξέρω. Εγώ κάνω συνέχεια σχέδια για το μέλλον και βαριέμαι να μιλάω για το παρελθόν.
Περιγράψτε μας την διαδικασία σύνθεσης ενός τραγουδιού των Hana. Πώς ξεκινάει, πώς προχωράει, πώς καταλήγει.
Θάνος:
Ξεκινάει με ένα βασικό beat που φέρνει ο Θανάσης, εξελίσσεται κατά ένα μεγάλο μέρος αυτοσχεδιαστικά και από τους δυο μας για να καταλήξει σε κάτι ενδιαφέρον.
Θανάσης: Είναι ένα μεγάλο τραπέζι με συνθς, σάμπλερς κ.α., τα οποία σε κάποια στιγμή βρίσκονται σε τέλειο vibe. Τότε ηχογραφούμε και οι δυο μαζί και μετά ένας-ένας. Το ακούμε και συνήθως μας αρέσει. Μετά θα συναντηθούμε άλλη μέρα για να το δουλέψουμε ή να το συζητήσουμε. Δύσκολα απορρίπτω κομμάτια και δε θέλω να ασχολούμαι πολλές μέρες με κάτι, ενώ ο Θάνος με πιέζει στην αντίθετη κατεύθυνση.
Σας λείπει η Poeta Negra; Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν υπήρχε ακόμη;
Θανάσης + Θάνος:
Η Poeta λείπει σε όλους. Με το που έβγαινε μια καινούρια κυκλοφορία την αγοράζαμε και μετά είχαμε να συζητάμε για μήνες και για το πόσο μας άρεσε. Όταν αρχίσαμε να παίζουμε μουσική με τους Gorsky δίναμε τα κομμάτια μας στον Προκόπη και αυτός μας έδινε συμβουλές. Στα μάτια μας η Poeta ήταν το απόλυτο label εκείνα τα χρόνια.
Ποιος είναι ο καλύτερος δίσκος όλων των εποχών;
Θάνος:
Δεν ξέρω...Το μόνο που μου ’ρχεται τώρα είναι το Sweet Smoke-Just a Poke.
Θανάσης: Incunabula-Autechre. Δε θα τον βαρεθώ ποτέ. Άκουσε το 7 και σκέψου ότι το γράψανε το '93.
Έρχεται η ώρα που αποκτάτε χοληστερίνη (όχι εσείς, γιατί είστε λεπτοί, αλλά έστω ότι δεν ήσασταν και αποκτούσατε). Συνεχίζετε να τρώτε σαν τα ζώα και αρχίζετε να τρέχετε 2 ώρες την ημέρα για να το ισορροπήσετε, ή απλά σταματάτε το φαγητό;
Θάνος:
Δεν ήμουν ποτέ αθλητικός τύπος οπότε μάλλον θα έκανα το δεύτερο.
Θανάσης: Σταματάω να τρώω και θα σκέφτομαι ότι πρέπει να πάω για τρέξιμο. Δε θέλω να χοντρύνω ποτέ.
Συμφωνείτε με την απαγόρευση του καπνίσματος;
Θάνος:
Μάλλον συμφωνώ, αν και δεν καταλαβαίνω το ξαφνικό ενδιαφέρον κάποιων για την υγεία μας.
Θανάσης: Διαφωνώ και μάλλον είναι μεγάλη βλακεία, αλλά δε με απασχολεί καθόλου ποιος καπνίζει και που. Αν με ενοχλήσει κάποιος με το τσιγάρο του, θα του το πω.
Αν έπρεπε να πάρετε οριστική απόφαση και να διαλέξετε μεταξύ της ζωής σας όπως είναι τώρα (οι φίλοι σας, τα κορίτσια σας, η καθημερινότητα σας) και μίας ζωής όπου θα παίζατε μουσική όλη την ημέρα, κλεισμένοι σε ένα υπόγειο στην κεντρική Ευρώπη, παίζοντας δεκάδες συναυλίες τον μήνα, πετώντας το ένα ρεμίξ μετά το άλλο, και βγάζοντας περισσότερους δίσκους από τον Μadlib, τι θα διαλέγατε?
Θάνος:
Μου αρέσει να παίζω μουσική και να μην αγχώνομαι, θα διάλεγα να έχω μια καθημερινότητα που με γεμίζει και να παίζω μουσική στον ελεύθερο χρόνο μου.
Θανάσης: Να παίζω μουσική όλη τη μέρα, συναυλίες και ρεμίξ στην κεντρική Ευρώπη. Αυτό θέλω να κάνω. Σε υπόγειο δεν θα κλεινόμουν. Στη Θεσσαλονίκη δουλεύουμε σε υπόγειο και είναι πολύ άσχημο συναίσθημα να μην υπάρχει ένα παράθυρο να κοιτάξεις έξω.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ποια είναι η διάθεση σας;
Θάνος:
Ενθουσιασμένος για τους Hana και την ανταπόκριση όσων μας άκουσαν και λίγο αγχωμένος λόγω μιας πιθανής μετακόμισης στο Λονδίνο.
Θανάσης: Χαρούμενος. Θα παίξουμε πολλά λάιβ τους επόμενους μήνες, θα βγει το βινύλιο, θα παίζω περισσότερη μουσική και θα δουλεύω λιγότερο.
Ο ομώνυμος δίσκος των Hana κυκλοφορεί στο τέλος Μαρτίου από την Granny Records. Στις 26.3 θα τον παρουσιάσουν ζωντανά στο δεύτερο Nothing Days event στο Bios. Το κομμάτι τους Tate υπάρχει στο Tapper 25, το CD που συνοδεύει το Wire Απριλίου.

22.2


peter bjorn n john-i know you don't love me / lykke li-i follow rivers (magician rmx) / ela orleans-black white flight / io echo-when the lilies die / young galaxy-we have everything / porcelain raft-i found a way / mogwai-george square thatcher death party / ringo death star-imagine hearts / soft moon-breath the fire / cold cave-the great pan is dead / mode moderne-les neuf soeurs / chapel club-surfacing / the boxer rebellion-locked in the basement / toro y moi-divina
a mix by kapetank

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

μίρακλς



την πρώτη φορά που τον πρόσεξα ήταν στο τρένο κηφισιά-πειραιάς, είχε εμφανιστεί μέσα στο βαγόνι στα κάτω πατήσια διπλωμένος στα δύο, στηριγμένος σε πατερίτσες, τα πόδια του γυρισμένα προς τα μέσα και τα χέρια σχεδόν παράλυτα. αφού ζητιάνεψε απ' τη μια άκρη του βαγονιού μέχρι την άλλη, σύρθηκε με κόπο μέχρι την έξοδο, κατέβηκε στην αττική και συνέχισε να σέρνεται ανάμεσα στους άλλους επιβάτες ζητώντας ελεημοσύνη μέχρι που βγήκε στη λιοσίων. εκεί, σταμάτησε πίσω από τον πάγκο του τύπου που πούλαγε λουλούδια, μάζεψε τις πατερίτσες, ίσιωσε το κορμί του, πάτησε κανονικά στα πόδια του, πέρασε απέναντι κι έφυγε τρέχοντας.
σήμερα, τον πετύχαμε σε αναπηρική καρέκλα λίγο πριν βγούμε από την ομόνοια στην πατησίων. την τσουλούσε μπροστά μας, όταν ξαφνικά σηκώθηκε, κρέμασε την τσάντα με τις εισπράξεις στη ράχη της καρέκλας κι άρχισε να την σπρώχνει φεύγοντας φουλαριστός. όταν τον φτάσαμε στο φανάρι και σταθήκαμε δίπλα του μας κοίταξε αγριεμένος και συνέχισε την τρεχάλα.
υ.γ. το λίνκ 7 ποστ παρακάτω έχει πραγματικά το 'αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά' και ΟΧΙ radiohead.

φιστ [μπόινγκ]

μεζόν ντεκορασιόν


trash


περπατώντας σήμερα το πρωί προς την πλατεία εξαρχείων βρήκα σε μια κούτα δίπλα στον κάδο σκουπιδιών 3 παλιά τεύχη του colors κι ένα τεύχος του slow food [το οποίο δεν βγαίνει πια και σκεφτόμουν ότι πρέπει να είσαι εντελώς στόκος για να το πετάς στα σκουπίδια]. όταν επέστρεφα στο σπίτι πρόσεξα ότι είχαν πετάξει και τρία ολοκαίνουργια παπούτσια αντίντας γκαζέλ [νούμερο 42], το on the road του κέρουακ, το πρώτο τεύχος της athens voice και άπειρα περιοδικά εφημερίδων. προφανώς κάποιος μετακόμισε και τα άφησε πίσω του. ή μπορεί και να πέθανε.
την ώρα που μάζευα την athens voice και τον κέρουακ, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων κατέβαζε και άλλες δύο κούτες, αλλά ντράπηκα να περιμένω να δω τι κουβάλαγαν. τι βλάκας, τι ζώο, πριν από λίγο που το θυμήθηκα να πάω να δω είχαν μείνει μόνο οι κούτες.

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

noon


http://www.ath1281.com

τζος πίρσον


ο josh t. pearson ήταν ο τραγουδιστής και κιθαρίστας των lift to experience, ένας πολύ ωραίος τύπος, φτυστός ο συχωρεμένος ο γείτονάς μου [ένας φράκτης μας χώριζε, πέθανε πριν από καναδυο χρόνια από κίρρωση του ήπατος], ο οποίος πριν από 5 χρόνια είχε παίξει δυο συγκλονιστικές live βραδιές στο μικρό μουσικό θέατρο. δεν είχε τύχει να τον ξανακούσω από τότε, μέχρι που ο man προχθές το βράδυ φαγώθηκε με αυτό το δίσκο. δεν είχα δει τι μου έδινε και ήμουν έτοιμος να ''πλακωθούμε'' [συνήθως τον βρίζω προκαταβολικά, πριν προλάβω να ακούσω] αλλά πάσο, γιατί ο josh δεν προσφέρεται για καυγάδες. ο πρώτος επίσημος σόλο δίσκος του λέγεται last of the country gentlemen και αν έχεις όρεξη ν' ακούσεις κάποιον να σπαράζει με μόνη συνοδεία μια κιθάρα, τότε πέτυχες ένα αριστούργημα.
ακόμα δεν έχω αντοπίσει γιατί μ' αρέσει τόσο πολύ αυτό το άλμπουμ, χθες το βράδυ που άκουγα το sweetheart, i ain't your christ είχα ανατριχιάσει. μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες από το buffalo 66 και το king of marvin gardens και μετά θυμήθηκα το sapphie του richard youngs. αυτά φτάνουν.
μπορεί να είναι κι ο καλύτερος δίσκος που έχω ακούσει φέτος. τουλάχιστον για σήμερα.

vampire weekend


το yogi sister ep 2 των baby guru [μόνο σε κασέτα], η πάκι συλλογή folk and pop instrumentals 1966-1976 [ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο τον τελευταίο καιρό], το χειρότερο ροκ συγκρότημα του κόσμου [hunx and his punx] με φρόντμαν τον ιδιοκτήτη ενός hair saloon που το λένε ''down at lulu's'' [η πρώτη ανεπίσημη κυκλοφορία τους είχε τίτλο ''gay singles'' και περιείχε αυτό κι αυτό. κι αυτό. τόσο χάλια που θα γίνουν huge], οι seahawks, η αναβίωση του rock'n'roll circus αύριο το βράδυ [κυριακή, 20.2] στο six d.o.g.s. [με φανταστικούς ήχους, τιγρέ σποράκια, love beverly και άλλους πολλούς], το μυστηριώδες σχήμα the greek vampire society [ακολουθεί ξεχωριστό ποστ], οι άγγελος κυρίου/κτίρια τη νύχτα με ποιήματα του σαχτούρη/betty loop loop απόψε [σάββατο, 19.2] στην knot, αυτό το τραγούδι.

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

kapetank radiohead day


~η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί. ο ταξιτζής ήταν ο πιο ευγενικός ταξιτζής που έχω πετύχει ποτέ στην αθήνα. είχα εικοσάρικο, και επειδή δεν είχε ρέστα, μας είπε ''δώστε ό,τι έχετε ρε παιδιά και είμαστε εντάξει, δικό μου είναι το λάθος'' [!], δηλαδή σοκ. επειδή μας έπιασε κι εμάς το φιλότιμο δεν δεχόμασταν με τίποτα να τον αφήσουμε απλήρωτο, έτσι έσβησε το μετρητή, προχώρησε μέχρι το ψιλικατζίδικο, κατέβηκε, χάλασε ένα δικό του εικοσάρικο και μου έδωσε τα ρέστα. τι ωραίος τύπος. μου έδωσε κι απόδειξη που λέει ''εκμεταλλευτής: 1, λαδίκος γεώργιος, έδρα ίλιον'' [αξίζει να αναφερθεί, ακόμα κι αν δεν ήταν το δικό του όνομα]. είναι κάτι τέτοιες ασήμαντες στιγμές που σε κάνουν να θέλεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος.
~μετά, στο γραφείο, με πήρε τηλέφωνο ένας κούριερ και μου ζήτησε διεύθυνση επειδή είχα ένα δέμα με γαλακτομπούρεκο απ' τον γαλιφιανάκη! δώρο. όχι απ' τον ίδιο το γαλιφιανάκη, αλλά από τον kapetank τον μέγα. ζεστό, λαχταριστό, θα μπορούσε να ήταν και το highlight της ημέρας αν δεν λάβαινα το μήνυμα από τον vj που ολοκλήρωσε την ευτυχία: ''άνοιξε αυτό το λινκ''!
~λοιπόοοον, την ώρα ακριβώς που ξεκίναγα να φάω την πρώτη μπουκιά, ανακάλυψα ότι το λινκ είχε το νέο άλμπουμ των radiohead, το οποίο με το που ξεκινάει σκέφτεσαι ότι ναι, είναι πραγματικά αυτό που θα έπρεπε να κάνουν οι radiohead το 2011. το bloom της αρχής ακούγεται σαν flying lotus, συνεχίζει σαν flying lotus και στα τρία πρώτα κομμάτια είναι φως φανάρι όλες οι ''κακές'' συναναστροφές του thom τα τελευταία χρόνια. μετά το ξαναγυρίζει στα επικά ακουστικά και στα μοιρολόγια και σε πιάνει νύστα. ok, μετά από 20 χρόνων καριέρα τα 4 πολύ καλά κομμάτια στο όγδοο άλμπουμ είναι μεγάλο κατόρθωμα, ειδικά όταν οι υπόλοιποι της γενιάς σου έχουν γίνει πιο βαρετοί κ απ' τον θάνατο.
[ο kapetank έχει από σήμερα πέντε θαυμαστές και έναν σαστισμένο κοιλιόδουλο που δεν ξέρει πώς να του ανταποδώσει το δώρο, εμένα].
~αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά.

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

freshit



~το χειρότερο αναψυκτικό που έχω δοκιμάσει ποτέ: ένα κίτρινο ταϊβανέζικο ζουμί με μαύρα επιπλέοντα ''ζωύφια'' μέσα σε μια ζελατινώδη βλέννα, φτιαγμένο από μέλι και σπόρους βασιλικού. η μπόχα που διαχέεται στο δωμάτιο θυμίζει κάτι σαν μπανάνα σε αποσύνθεση διαλυμένη μέσα σε χαλασμένο σπέρμα, ενώ αν κάνεις το λάθος και το δοκιμάσεις η αηδία σε κυνηγάει για κανα δίωρο.
~fact [updated version]: υπάρχει ένα χωριό στα ελληνοαλβανικά σύνορα [η τρικάτη] με είκοσι μόνιμους κατοίκους και ένα φυλάκιο. αυτό το παραμεθόριο χωριό έχει αξιοθέατα [το εξής ένα]:
τον γκρεμό που έπεσε ο εικοστός πρώτος κάτοικος, βοσκός, την ώρα που προσπαθούσε να πάρει πίπα στον εαυτό του. ο λόγος που πήγε στην άκρη του γκρεμού για να γλύψει το πουλί του παραμένει μυστήριο, είναι ωστόσο το πρώτο που σου δείχνει στην ξενάγηση ο ταβερνιάρης όταν επισκεφτείς το χωριό.
~άι σλεπτ ον ιτ

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

.flp mix


balam acab-big boy / weekend-lof music (babe rainbow drag remix) / magic mountain-one for my ego (holy other remix) / how to dress well-take it on (holy other remix) / shackleton-undeadman (mordant music reMMix) / brothertiger-evening glow (KSIA remix) / evil madness-isabelle adjani / downliners sekt-from under spinning lights / silk flowers-fruit of the vine / pale sketcher-wash it all away (king midas sound remix)
το νέο μιξ του flp [άντρα μπλόγκερ της χρονιάς, σάρωσε χθες στα βραβεία του status]

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

έπελξη


άγγελος κυρίου: κάποιος που μπορείς να τον πεις μοναδική περίπτωση επειδή δεν μοιάζει με κανέναν και με τίποτα.
όταν τον πρωτάκουσα μου θύμισε λίγο vincent gallo, αλλά οι στίχοι -και τα κείμενα- του άγγελου είναι κατηγορία από μόνα τους [και αντικείμενα μελέτης]. επίσης, είναι πιο όμορφος.
η μουσική που παίζει είναι ποπ, μια ποπ που μπορεί να ακούγεται ασυνάρτητη έτσι όπως την συνθέτει από πολλές σύντομες [μέχρι αστραπιαίες] μουσικές στιγμές με ιδιοφυείς τίτλους, αλλά δεν υπάρχουν πολλοί που να έχουν καταφέρει να καταγράψουν με τόσες πολλές λεπτομέρειες το παρόν, με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και ακρίβεια φωτογραφική.
λεπτομέρειες ξεκάθαρες στους στίχους, αλλά και κρυμμένες μέσα σε ήχους περιβάλλοντος, ''κλεμμένες'' συνομηλίες, λούπες από εκπομπές και χίλια δυο άλλα που περνάνε μέσα απ' τα τραγούδια του. τα ep που δίνει στο μπλογκ του είναι σαν χρονοκάψουλες με snapshots από ό,τι συμβαίνει γύρω του και [κυρίως] μέσα στο μυαλό του, ένα ηχητικό ημερολόγιο που κρατάει ποστάροντας σε ένα μπλογκ [κυριολεκτικά].
ο άγγελος είναι πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, γι' αυτό και δεν μπορείς να τον εκτιμήσεις με τη μία, ειδικά αν δεν προσέξεις τους στίχους του. είναι ανώφελο να ''δοκιμάσεις'' τα κομμάτια αποσπασματικά και να προσπαθήσεις να τον κρίνεις, έτσι κι αλλιώς τα περισσότερα είναι πιο σύντομα από ένα λεπτό. αν δεν έχεις την υπομονή που χρειάζεται για να μπεις στον κόσμο του, κακό του κεφαλιού σου.
το πρώτο του 7ιντσο -έπελξη- που κυκλοφόρησε μόλις στη θεσσαλονικιώτικη όργκαναϊζντ μιούζικ περιέχει 10 κομμάτια συνολικής διάρκειας 11 λεπτών και είναι από τα λίγα πράγματα που μου έχουν δώσει τελευταία χαρά.
i call you everyday koto

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

disco vampire


Blend Mishkin & BNC are launching Bonafides, a new series of releases, crammed with irrie vibes and an even freakier new sound!
Half Hip Hop, half Dub, this first release is a heavy combination indeed, with Blend grabbing elements of dubstep, dancehall reggae and old school hip hop to set a ghostly, spine-chilling scene for BNC to let the Vampire out! All he craves for is punani and “getting the girls back home” is his field of expertise... What more can you ask for!
Disco Vampire has been a true dancefloor gem in our crates over the last couple months. Coming out with special remixes, the EP also features a killer tropical dancehall version by reggae remix wizard Mr. Benn and a trippy, slow burner dubstep remix by the mighty Turntable Dubbers.
Tracklist: 1. Disco Vampire (Agony 12'' Mix) 2. Disco Vampire (Mr. Benn Remix) 3. Disco Vampire (Turntable Dubbers Remix) 4.
Disco Vampire (DJ's Version) 5. Disco Vampire (Radio) Stay Tuned.
The E.P. will be available through all good digital retailers: Junodownloads, Itunes, Beatport, Soul Seduction, Amazon etc on March 28th 2011.
http://cast-a-blast.com,
http://blendmishkin.net

hana


οι hana είναι οι δυο θανάσηδες των good luck mr gorsky, αυτό είναι το μόνο που λέει το βιογραφικό τους. δηλαδή είναι ο θανάσης παπαδόπουλος που φτιάχνει τις συνθέσεις και ο θάνος μπαντής [ελπίζω να το γράφω σωστά, το βιογραφικό είναι στα αγγλικά], που δουλεύουν συχνά μαζί με αναλογικά synths, samplers και sequencers. o δίσκος που έχουν ολοκληρώσει [έχει τίτλο hana και έρχεται τον επόμενο μήνα απ' την granny records] είναι πραγματικά μεγάλη έκπληξη, απ' τα καλύτερα ηλεκτρονικά άλμπουμ που μπορείς να πετύχεις σήμερα. ακριβώς όπως τον περιγράφει ο larry:
"είναι μάλλον ο καλύτερος ηλεκτρονικός δίσκος που έχω ακούσει εδώ και μερικά χρόνια, δεν ξέρω, σκέφτομαι ότι το άκτρες ήταν δισκάρα, σκέφτομαι διάφορα, αλλά αυτό το διαλυμένο σπασμένο πράγμα που μία είναι τέκνο και μία είναι χιπχοπ και κόβει κομμάτια τον χρόνο και τον διαλύει δεν ξέρω αν το ξανάκουσα. είναι από την granny records
, είναι μέλη των good luck mr gorsky και τα λάϊβ τους σε αφήνουν μαλάκα. ένα τραγούδι μπορείτε να ακούσετε εδώ, μέχρι να βγεί το δωδεκάρι και να πάθουμε κακό". περισσότερα τις επόμενες μέρες.
στις 26 μαρτίου θα τον παρουσιάσουν ζωντανά στο bios στο δεύτερο nothing days [μαζί με keep shelly in athens και τον οΟοΟΟ].

catfish


δεν ξέρω αν η ιστορία του catfish είναι πραγματική ή ένα καλοστημένο κόλπο, μέρος του σεναρίου. δεν ξέρω, επίσης, αν μπορείς να το πεις ντοκιμαντέρ ή ταινία [δεν είναι ξεκάθαρα ούτε το ένα ούτε το άλλο], αν αυτοί που εμφανίζονται είναι ηθοποιοί ή όντως μια παρέα που έπαθε όσα δείχνει. αυτό που ξέρω είναι ότι είναι μια συναρπαστική ταινία που είναι κρίμα να παραμένει για τόσο λίγους, όταν το facebook είναι τόσο huge [μόλις ανακάλυψα ότι έχει κι ο θείος μου, που μέχρι το καλοκαίρι δεν ήξερε τι σημαίνει ίντερνετ].
η πρώτη συμβουλή πριν ξεκινήσεις να δεις την ταινία είναι να μην ξέρεις πολλά γι' αυτή. μην διαβάσεις κριτικές και μην κοιτάξεις την υπόθεση, φτάνει μόνο ότι δυο αδέρφια [ο ένας σκηνοθέτης κι ο άλλος φωτογράφος] κι ένας φίλος τους μπλέκουν σε μια τρελή ιστορία που στην αρχή φαίνεται εντελώς φυσιολογική. ο nev, 24χρονος φωτογράφος στη νέα υόρκη, γνωρίζει μέσω facebook την 8χρονη abby, η οποία ζει στο μίτσιγκαν και ζωγραφίζει καταπληκτικά. του ζητάει να κάνει πίνακα μία από τις φωτογραφίες του που υπάρχουν στο facebook, της επιτρέπει, κι έτσι ξεκινάει μια φιλία που δεν έχει τίποτα το ''πονηρό'' ή το αξιόμεμπτο. της δίνει φωτογραφίες με εικόνες της πόλης κι αυτή του στέλνει ταχυδρομικά ως δώρο πίνακες. μετά από καιρό αρχίζουν να μιλάνε τηλεφωνικά, να μιλάει με τη μαμά της, με τη μεγάλη [19χρονη] αδερφή της megan. σιγά σιγά αρχίζει να γεννιέται ένα φλερτ με την megan [η οποία είναι τρελό μωρό] που καταλήγει σε έρωτα. μιλάνε όλη μέρα στο chat και στο τηλέφωνο, ανταλλάσσουν φωτογραφίες και τραγούδια, κάνουν σεξ από απόσταση. όλα καλά, μέχρι που αποφασίζει ο kev να την επισκεφτεί.
εδώ σταματάω γιατί από δω και πέρα η ταινία από love story γίνεται λίγο blair witch project, αλλά καμία σχέση, μιλάμε για κοινωνικό δράμα, βαθιά ουμανιστικό και με σκηνές΄που προκαλούν αμηχανία. αν το δεις περίμενε να πέσουν κι οι τίτλοι για να ολοκληρωθεί το σοκ.
[των ariel schulman και henry joost, 2010].

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

snapshots


στις 5 το απόγευμα, πάνω απ' τη μιχαλακοπούλου, λίγο μετά το αιγινήτειο.
την ίδια στιγμή, κάπου στο θησείο, κάποιοι δοξάζουν με διαφορετικό τρόπο τον άγιο χαράλαμπo [μεγάλη η χάρη του]. η κάτω φώτο από το acropolis now.

Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

τετάρτη


~μια μέρα που ξεκίνησε περίεργα. το πρωί, ξαναβλέποντας ένα επεισόδιο του bored to death, και λίγο πριν τελειώσει, πρόσεξα ένα τραγούδι που έλεγε: "being alone it can be quite romantic / like jacques cousteau underneath the atlantic
a fantastic voyage to parts unknown / going to depths where the sun’s never shone
and i fascinate myself when i’m alone". λίγο βαρετό το κομμάτι, αλλά τους συγκεκριμένους στίχους τους κουβάλαγα στο κεφάλι μου ολόκληρη την ημέρα.
~το απόγευμα, κι ενώ κατεβαίναμε τη βασιλίσσης σοφίας προς το σύνταγμα πέσαμε πάνω στον σγουρομάλλη με τα γυαλιά απ' το flight of the concords [όχι σε κάποιον που του έμοιαζε, ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ!] και ενώ είχα το κινητό στο χέρι δεν σκέφτηκα να τον βγάλω ούτε μία φωτογραφία. όταν καταλάβαμε ότι όντως ήταν αυτός [με έξτρα μούσια] ήταν ήδη αργά, γιατί είχε απομακρυνθεί. στη φωτογραφία που έβγαλα τυχαία πριν τον πάρουμε είδηση, φαίνεται σαν ψείρα. φαίνεται πάντως, κοιτάζει αριστερά πριν διασχίσει το δρόμο.
δεν μάθαμε τι κάνει στην αθήνα, αλλά κυκλοφορούσε μόνος του ανέμελος, πηγαίνοντας προς το χίλτον.
~το βράδυ, στη συναυλία αλληλεγγύης για τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας που γινόταν μπροστά στο μουσείο, ανάμεσα στο υπάρχω του πουλικάκου τα χειροκροτή,ατα του κόσμου και τα μηνύματα αλληλεγγύης πέτυχα το πρώτο τεύχος του καθρέφτη, μιας δωρεάν εφημερίδας, αυτοχρηματοδοτούμενης και ανεξάρτητης, με αλήθειες και λόγο ύπαρξης:
http://efimerida-kathreftis.blogspot.com

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

τρίτη


το νέο τεύχος του kid's wear με ian curtis και margot tenenbaum [!], το νέο άλμπουμ των neon στην creative space με σατί και ντεμπισί, το απίθανο άλμπουμ των hana στην granny records, ο άγγελος κυρίου επιτέλους σε 7ιντσο, η hard cover έκδοση με όλα τα παραμύθια των γκριμ που βρήκα 7 ευρώ στην πολιτεία [the complete illustrated works of the brothers grimm, bounty books], o oOoOO στο bios στις 26/3, το box της criterion με όλες τις ταινίες της bbs [από το 68 ως το 72: head, easy rider, five easy pieces, drive he said, a safe place, the last picture show, the king of mavin gardens], το eastbound and down και η καφρίλα του kenny powers.
αυτό το τραγούδι.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

νεκρολογίες


~στις 11 μαρτίου κυκλοφορεί από την breakdown records το 7ιντσο των dirty dubsters [το κομμάτι έχει τίτλο mr. brown] με τον bass nacho στα φωνητικά. ωραίο κομμάτι, που γίνεται δυναμίτης στη β' πλευρά με τα remix του blend mishkin.
~μετά από σοβαρή μεσημεριανή συζήτηση κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όταν πεθάνω δεν θέλω να με θάψουν, θέλω να με κάψουν. το έχω σκεφτεί πολύ καλά, προτιμάω να καταλήξω στάχτη σε ένα βαζάκι σε σκρίνιο, παρά στριμωγμένος σε ένα φέρετρο να με τρώνε τα σκουλήκια. δεν έχω κάνει έρευνα αγοράς, αλλά φαντάζομαι ότι στοιχίζει λιγότερο από ''καλή'' θέση σε νεκροταφείο [το ενοίκιο τάφου κοστίζει όσο μια μεζονέτα -να την αγοράσεις-, άσε που σε ξεθάβουν μισολιωμένο στον τρίτο χρόνο και είναι σαν να πέταξαν το κουφάρι σου στα άγρια θηρία].
η κουβέντα ξεκίνησε από τη στάχτη του παππού της φίλης μιας φίλης που έφτασε από την αμερική στο νέο ψυχικό και κατέληξε -κατά λάθος- αλυσίβα στα μελομακάρονα. νόστιμος ο παππούς και χρήσιμος, δεν πήγε χαμένος ούτε κόκκος απ' την στάχτη.
συμφωνήσαμε ότι απ' το να σε σκορπίσουν πάνω από ποτάμια και θάλασσες και να σε αρπάξει ο τρελός αέρας και να σε διαλύσει στις ερημιές, χίλιες φορές να γίνεις μελομακάρονο.
μετά η φίλη μας θυμήθηκε τις σφυρίχτρες στο τρίτο νεκροταφείο -το μεγαλύτερο της αθήνας, τόσο μεγάλο που οι υπάλληλοι χρησιμοποιούν σφυρίχτρες για να καλέσουν τους παπάδες όταν εμφανίζονται οι γριές για να διαβάσουν ευχή στους νεκρούς τους [50 ευρώ η μία]. μόλις εμφανιστεί η γριά, βγάζει ο υπάλληλος τη σφυρίχτρα και καλεί τον παπά που ακούει το σφύριγμα και τρέχει. μετά θυμήθηκα τον παπά στο χωριό που ερχόταν κάθε παρασκευή στη συγχωρεμένη τη γιαγιά μου και της ζήταγε τα λεφτά για την ευχή που είχε ''πέράσει'' στον παππού -αν δεν πλήρωνε δεν πιανόταν. στο δρόμο για το σπίτι σκεφτόμουν ότι με τόση μαλακία που δέρνει τον κόσμο οι παπάδες φτιάχνουν πολυκατοικίες και ότι αν αποφάσιζα να κάνω ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή μου, αυτή τη στιγμή θα γινόμουν παπάς.
μετά η κουβέντα ξέφυγε τελείως και αφού σχολιάσαμε το γραφείο κηδειών* στην οδό ...κάτω απ' τη μιχαλακοπούλου [το έχει ένας τύπος που μοιάζει σαν φιγούρα απ' την οικογένεια άνταμς] η σ. θυμήθηκε ότι ο σύζυγος μιας φίλης της ξεκίνησε να βγάζει μεροκάματο κρατώντας τα στεφάνια σε κηδείες [25 ευρώ το session] επειδή είχε όλα τα προσόντα που απαιτούνταν: ήταν ψηλός, μπρατσωμένος και ευπαρουσίαστος. δυστυχώς ατύχησε σε μια λεπτομέρεια: ήταν τούρκος και μουσουλμάνος και τον απόλυσαν για να μην υπάρξει κανα επεισόδιο με τους συγγενείς των χριστιανών νεκρών. καλά τα αδέρφια μας οι τούρκοι, αλλά δεν το ήξεραν ακόμα οι χριστιανοί γιατί δεν είχε ξεκινήσει το ''1821'' του σκάι. τώρα που το ξέρουν είναι αργά. ο κενάν αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στην τουρκία.
anyway, να μια λύση για καλό μεροκάματο. με τέσσερις κηδείες την ημέρα έχεις εξασφαλίσει ένα 100άρικο. και μαύρο.
[*ένα απ' τα πολλά. η περιοχή έχει πολλά γραφεία κηδειών επειδή έχει και πολλά νοσοκομεία].