Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

κυριακή


~δεν ξέρω γιατί, αλλά το in the mood for amore της κατίνα ρανιέρι μου θυμίζει την πρώτη τσόντα που είδα στη ζωή μου -όταν πήγαινα στην τετάρτη ή πέμπτη δημοτικού. σε χαρτί, σε ένα ιταλικό περιοδικό με τριχωτούς τύπους και περίπου το ίδιο τριχωτές καλόγριες που τους έγλυφαν τα πουλιά. ο θείος του κολλητού μου ήταν φοιτητής στην ιταλία και στις διακοπές τούς έφερνε πέτρες απ' το βεζούβιο, ποτά μινιατούρες και τέτοιες εικόνες τέχνης που έκρυβε στον πάτο της βαλίτσας του.
έτσι, ψάχνοντας τη βαλίτσα, εντρυφήσαμε στην τέχνη από νωρίς.
τον δίσκο της κατίνα τον πέτυχα πολύ αργότερα σε μια στοίβα με κατεστραμμένα βινύλια για 50 λεπτά, αλλά τον αγόρασα μόνο για το εξώφυλλο -ο δίσκος είναι τόσο σκαμμένος από χαρακιές που δεν παίζει παρά ένα κομμάτι. αυτό. εντελώς τυχαία, είναι και το καλύτερο που έχει το άλμπουμ...
στο ίδιο παζάρι είχα πάρει
και μια μηχανή πολαρόιντ, αμερικάνικη, μοντέλο 70s, για 5 ευρώ.
~η συνταγή λέει ότι συνοδεύουν παγωτό, αλλά και με γιαούρτι τρώγονται μια χαρά:
μήλα ψητά, εύκολα και με πολύ ιδιαίτερη γεύση [δεν έχουν όνομα].
για δύο άτομα: 3-4 μήλα κομμένα στη μέση και καθαρισμένα. από μία κουταλιά σούπας ζάχαρη καστανή για κάθε κομμάτι και από ένα κουταλάκι του γλυκού μελάσα, ουίσκι, λίγη κανέλα.
βάζουμε τα μήλα με την τρύπα προς τα πάνω σε πυρέξ. τα ραντίζουμε με δύο-τρία σφινάκια ουίσκι. ρίχνουμε μια γεμάτη κουταλιά ζάχαρη σε κάθε μήλο [στην τρύπα] και από ένα κουταλάκι μελάσα, πασπαλίζουμε με λίγη κανέλλα και ψήνουμε για 20 λεπτά στους 200 βαθμούς. μετά αναποδογυρίζουμε τα μήλα μέσα στο ζουμί και ψήνουμε ακόμα λίγο, μέχρι να μαλακώσουν.