Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

fried chicken


διαβάζοντας σήμερα για τον ιδανικό τρόπο που μπορείς να φτιάξεις τηγανητό κοτόπουλο (κι όταν μιλάμε για «τηγανητό κοτόπουλο» εννοούμε μπούτια και φτερά μόνο), θυμήθηκα ότι ένας παλιός μου συγκάτοικος έκανε ολόκληρη ιεροτελεστία για να φτιάξει «το τέλειο τηγανητό κοτόπουλο», αλλά ποτέ δεν την είχα παρακολουθήσει επακριβώς. το τηγανητό κοτόπουλο μπορεί να μην είναι ό,τι πιο υγειινό, είναι τίγκα στα λίπη και τα πολυακόρεστα, αλλά για μια φορά στο τόσο είναι ok, εγγυημένα πετυχημένο και επίσης το πιο φτηνό κρεατικό που μπορείς να πετύχεις, ειδικά αν αγοράσεις μόνο φτερά (στο σουπερμάρκετ κάνουν 3 και 20 το πακέτο, στην βαρβάκειο πολύ φτηνότερα). αν πάρεις και μπούτια το μπάτζετ μεγαλώνει, αλλά πάλι συμφέρει πιο πολύ από τα άλλα κρέατα.
το μυστικό για το τηγανητό κοτόπουλο αμερικάνικου τύπου (που σημαίνει περίπου σαν των kfc, αλλά χωρίς το γράσο) είναι το σωστό μαρινάρισμα, για τουλάχιστον μία ημέρα. αυτό σημαίνει ότι αν θέλεις να φτιάξεις κοτόπουλο της προκοπής, πρέπει να φροντίσεις να το ετοιμάσεις μία ή (ακόμα καλύτερα) δύο μέρες νωρίτερα. χρειάζεσαι ένα μπουκάλι ξινόγαλο (ευρώ 1 και 32) και μία ή δυο σκελίδες σκόρδο. αν δεν το θέλεις σκορδάτο μπορείς να παραλείψεις το σκόρδο, αλλά εσύ θα χάσεις.
πλένεις πολύ καλά τα κομμάτια, τα σκουπίζεις με χαρτί κουζίνας και τα αφήνεις για λίγο, μέχρι να στεγνώσουν καλά. στο μεταξύ, τρίβεις το σκόρδο και το ανακατεύεις με το ξινόγαλο σε ένα μπολ με καπάκι. βυθίζεις μέσα τα κομμάτια του κοτόπουλου, ανακατεύεις καλά και αφού σκεπαστούν όλα με το ξινόγαλο, κλείνεις το καπάκι και βάζεις το μπολ στο ψυγείο. αν μείνει μέσα στο μίγμα μία ολόκληρη μέρα είναι μια χαρά, δύο μέρες όμως είναι ακόμα καλύτερα. το κρέας μαλακώνει και εξαφανίζεται η κοτοπουλίλα, ενώ όταν τηγανιστεί γίνεται απίθανο.
την ημέρα που θα το τηγανίσεις πρέπει να βγάλεις το μπολ απ’ το ψυγείο τουλάχιστον δύο ώρες νωρίτερα, για να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. δεν τηγανίζουμε ποτέ κρύο το κρέας, δεν θυμάμαι για ποιο λόγο, το τονίζει όμως ιδιαιτέρως ο τύπος στις οδηγίες που διάβαζα, οπότε κάτι θα ξέρει.
χρειαζόμαστε επίσης αλεύρι [δυο-τρεις κούπες, εξαρτάται από την ποσότητα του κοτόπουλου], πιπέρι, πάπρικα και καυτερό κόκκινο πιπέρι [η αναλογία είναι 2 ½ κουταλάκια πάπρικα και ένα καυτερό κόκκινο, συν ένα κουταλάκι τριμμένο μαύρο πιπέρι] και μπόλικο λάδι για τηγάνισμα. η συνταγή λέει κάποιο ελαφρύ φυτικό και όχι ελαιόλαδο, αλλά οι αμερικάνοι τρώνε πολλές βλακείες. επίσης, επειδή το ελαιόλαδο είναι πολύ ακριβό στην αμερική, τηγανίζουν με φυστικέλαια. anyway, η γεύση του κοτόπουλου με το ελαιόλαδο γίνεται πιο βαριά, αλλά είναι σίγουρα προτιμότερο.
βάζουμε το λάδι να κάψει [περίπου τρία δάχτυλα], στραγγίζουμε το κάθε κομμάτι μέσα στο μπολ και αφού σταματήσει να στάζει το ρολάρουμε στο αλεύρι [στο οποίο έχουμε ανακατέψει τα πιπέρια]. τινάζουμε το έξτρα αλεύρι και τηγανίζουμε για 7-9 λεπτά, ή μέχρι να ροδίσει το κάθε κομμάτι.
ιδανικά τοποθετούμε τα τηγανισμένα κομμάτια σε σχάρα με χαρτί κουζίνας από κάτω για να στραγγίξουν καλά απ’ το λάδι, αλλιώς τα τοποθετούμε ένα ένα, απευθείας πάνω σε χαρτί κουζίνας.
αλατίζουμε στο τέλος.
η ορίτζιναλ συνταγή είναι εδώ.
κι εδώ άλλο ένα πολύ ωραίο mixtape του ανδρέα κασάπη για το τέλος του νοέμβρη [λίγο καθυστερημένα].