Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

the future's so bright




~κάπου άκουγα χθες ότι ζούμε ημέρες που θα αναπολούμε μετά από δέκα χρόνια όπως οι αμερικάνοι την εποχή πριν την 11η σεπτεμβρίου. τις τελευταίες καλές μέρες.
η ιδέα ότι όλα πάνε κατά διαόλου -και θα πάνε ακόμα χειρότερα- είναι ακόμα πιο τρομακτική από τρομοκρατικές επιθέσεις, και οι τελευταίες τρεις μέρες που όλοι κρέμονται από το στόμα των σχολιαστών στα κανάλια είναι απ' τις πιο βαρετές που θυμάμαι στη ζωή μου.
επίσης, δεν ξέρω αν μου καίγεται πια καρφί για πράγματα που αποφασίζονται χωρίς να με ρωτάει κανείς και εξυπηρετούν μόνο πολιτικά συμφέροντα. δηλαδή, ακόμα κι αν γίνει συναίνεση, θα εξαφανιστεί το χρέος, θα γίνουν οι μισθοί αξιοπρεπείς, θα μειωθούν οι φόροι, θα ξανανοίξουν τα μαγαζιά που κλείνουν σωρηδόν, θα υπάρχουν δουλειές για όλους;
σκατά στα μούτρα τους. παρουσιάζουν την συναίνεση σαν σωτηρία, λες και δεν συναινούν οι ίδιοι που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία.
~από την άλλη, σκεφτόμουν ότι ακόμα και με οικονομική καταστροφή και μισθούς πείνας, εξακολουθούμε να ζούμε λιγότερο μίζερα από κάποιον που ζει στο λονδίνο και παίρνει 2000 χιλιάδες λίρες το μήνα. αν σκεφτείς ότι δεν υπάρχει έλληνας που να συγκατοικεί με αγνώστους, άπλυτους και ανθρώπους που δεν έχει κανένα κοινό και όλοι σχεδόν στην ελλάδα ζουν σε δικό τους διαμέρισμα, ολόκληρο, με την ησυχία τους και μπορούν να κυκλοφορήσουν παντού πάμφθηνα, ακόμα και με ταξί [πάμφθηνα σε σχέση με το λονδίνο], να φάνε με 4 ευρώ δυο σουβλάκια και να παίρνουν και τάπερ απ' τους δικούς τους [με όλα τα δεινά που συνεπάγεται αυτό το τελευταίο], λες δε γαμιέται, στη χειρότερη θα ζούμε όπως κι οι άγγλοι εργένηδες. σημασία έχει ότι θα μπορείς να κυκλοφορήσεις και να φας ό,τι κι αν γίνει. τα υπόλοιπα τα έχουμε κόψει ήδη.
σήμερα το πρωί, μια φίλη που μόλις επέστρεψε στο λονδίνο από το τόκιο με διαβεβαίωσε ότι η ζωή στο τόκιο είναι τρεις χιλιάδες φορές πιο δύσκολη απ' τη ζωή στο λονδίνο, οπότε χίλιες φορές στην αθήνα, ακόμα και άνεργος. τουλάχιστον έχεις γύρω σου δικούς σου ανθρώπους και φίλους.
[ακόμα κι αν αυτά τα παραπάνω δεν ισχύουν έτσι ακριβώς, όταν τα συζητάς με φίλους σου δίνουν λίγο κουράγιο. αν ανοίξεις την τηλεόραση σου 'ρχεται ν' αυτοκτονήσεις].
~οι φωτογραφίες των δίδυμων πύργων αρκετά χρόνια πριν γίνουν σκόνη είναι του camilo jose vergara.
~del satins.