Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

σαβέρ



όταν έλαβα το λινκ με μέιλ με τον τίτλο ''wow'' δεν έδωσα καμία σημασία, νόμισα ότι ο luigi benedicenti ήταν φωτογράφος γλυκών, ωραίων γλυκών, αλλά σαν φωτογραφίες δεν με εντυπωσίασαν. μετά πρόσεξα ότι όλα αυτά που υπάρχουν στο σάιτ του είναι πίνακες φτιαγμένοι με λαδομπογιές [τους οποίους πουλάει] και κατάλαβα προς τι το ''wow''. ως πίνακες είναι αλήθεια εντυπωσιακοί. [αν πατήσεις πάνω τους να τους δεις πιο μεγάλους, είναι ακόμα πιο απίστευτοι].

τρία βράδια σερί διαβάζω παλιά και νέα τεύχη του περιοδικού saveur που μου έδωσαν σε pdf [ένα από τα καλύτερα περιοδικά μαγειρικής που μπορείς να πετύχεις, αμερικάνικο] τα οποία είναι από τα λίγα του είδους που μπορώ να προτείνω ανεπιφύλακτα. τα περιοδικά ''μαγειρικής'' χωρίς κείμενα και ιστορίες τα βαριέμαι και ακόμα πιο πολύ βαριέμαι να ξεφυλλίζω σελίδες με ''στεγνές'' συνταγές στη σειρά και μενού συντακτών. ό,τι χειρότερο. ακόμα έτσι όμως, τα περιοδικά για το φαγητό είναι ο μόνος λόγος για να αγοράσεις κυριακάτικη εφημερίδα μια φορά το μήνα. τουλάχιστον δεν σε αγχώνουν.
εδώ υπάρχει σε pdf το τελευταίο τεύχος του saveur [σε τεράστια ανάλυση, άνετα μπορείς να το τυπώσεις] κι αυτό είναι ένα τραγούδι που σου ανοίγει την όρεξη.