Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

homesteaders




~κοίταζα αυτές τις φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί στην αμερικάνικη επαρχία από το 1907 μέχρι το 1920 [στη νότια και βόρεια ντακότα και στη μοντάνα] με τα σπίτια ευτυχισμένων ανθρώπων που μόλις έχουν εγκατασταθεί και χαίρονται που έχουν στέγη. αυτό που μοιάζει με κοτέτσι π.χ. στην πρώτη φωτογραφία δεν είναι κοτέτσι, αλλά το σπίτι της κυρίας -το οποίο είναι σχεδόν όσο και το κοτέτσι [φαίνεται στο βάθος. αριστερά]. για να φωτογραφηθούν φόραγαν τα καλά τους, στέκονταν μπροστά στα δέκα τετραγωνικά που τους αντιστοιχούσαν και πόζαραν στο φωτογράφο με έκφραση επιτυχίας. μετά τύπωναν τις φωτο σε καρτποστάλ και τις έστελναν στους δικούς τους για να δείξουν ότι έχουν κάνει πρόοδο.
''πρόοδος'' σήμαινε μια σκεπή πάνω απ' το κεφάλι τους, έστω και από λάσπη ή από τσίγκο. και ένα πιάτο φαΐ δυο φορές τη μέρα. ούτε κρίση θα καταλάβαιναν, ούτε πτωτικές τάσεις των διεθνών χρηματιστηρίων και τρόμο να μη χάσουν το κομπόδεμα απ' την τράπεζα.
''η κρίση είναι για τους κροίσους'', που λέει και ο kouradianos απ' το χογκό [''σήμερα είδα ένα άλλο δωμάτιο-σπίτι (κατά το "πόλη-κράτος"). η αγγελία έλεγε 55τμ. προφανώς, είχαν συνυπολογίσει και τα σκαλιά που έπρεπε να ανεβώ για να φτάσω σε αυτό. στον 7ο όροφο. το ίδιο το δωμάτιο ήταν 10τμ. σε αυτά τα δωμάτια δεν χωράει ούτε η κλανιά σου. για να σκουπιστείς μετά το χέσιμο πρέπει να ανοίξεις την πόρτα της τουαλέτας για να χωράς να σκύψεις. η μπέτυ που μου το έδειξε ήταν μια μικρή θεά, 1.40 ύψος και 1.40 διάμετρος κεφαλιού, γυρω στα 40 κιλά και 40 χρονών''],
αν δεν έχεις τρελές απαιτήσεις μπορείς να είσαι ευτυχισμένος και με λίγα [πολύ λίγα].
~"είμαι εδώ στο μικρό μου σπιτάκι και ζω πέντε χρόνια ολομόναχος, χα χα", γράφει πίσω από την καρτποστάλ ο καβαλάρης της δεύτερης φωτο [αριστερά]. "είναι μια φωτογραφία του σπιτιού που έφτιαξα μόνος μου και της honey [το άλογο] και του μικρού κολτ μου. λυπάμαι που η φωτογραφία είναι τόσο σκοτεινή και δεν μπορείς να δεις το όμορφο πρόσωπό μου, θα σου στείλω μια καλή μόλις μπορέσω". όλες οι φωτο από εδώ.
~αυτό το άλμπουμ του spacedcowboy [το ''psych-hop beats vol 2''] είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό άλμπουμ. θα επανέλθω με περισσότερα γιατί είναι από τις πιο ωραίες δουλειές που έχω ακούσει φέτος.