Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

ντάντζιον ντράγκον



~μπορεί στο άλμπουμ του matthewdavid [το ''outmind''] να μην έδωσα και πολλή σημασία -επειδή δεν έχω και πολλές αντοχές πια για τον συγκεκριμένο ήχο-, αυτό το mixtape του όμως το έχω ''λιώσει''. φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το μέινστριμ μιξ που λογικά περιμένεις κοιτάζοντας το τράκλιστ, τα πάντα είναι πειραγμένα και παραταγμένα σε ένα δικό του αργόσυρτο ρυθμό -που θα μπορούσες να τον πεις dubstep αλλά δεν είναι- κι έχει κάνει ακόμα και τους milli vanilli να ακούγονται σαν τον mos def [με λίγο από barry white].
~ολόκληρο το ''outmind'' είναι ακριβώς στο ίδιο τέμπο με το μιξ, με αρκετά ίδια κομμάτια, κάτι όμως χαλάει στη συνταγή και μέχρι να τελειώσει έχεις βαρεθεί τη ζωή σου. το μιξ είναι πολύ καλύτερο.
~ξεκινώντας μια κουβέντα για τα σκουπίδια απόψε στο cbox και για λόγους που είναι περιττό να εξηγήσω, θυμήθηκα ένα περιστατικό πριν από αρκετά χρόνια που είχε σχεδόν χαθεί απ' τη μνήμη μου: ένα ατύχημα στα κάγκελα της βεράντας του σπιτιού μου. για την ακρίβεια: το τρακάρισμα ενός τύπου με τα κάγκελα της αυλής και μετά το στουκάρισμά του πάνω σε μια κορομηλιά που την ξερίζωσε εντελώς, λίγο μετά τις 3 το πρωί, καλοκαίρι. αφού τραντάχτηκε ολόκληρο το σπίτι και πεταχτήκαμε όλοι έξω επειδή νομίσαμε ότι είχε κάνει σεισμό, είδαμε το αυτοκίνητο στραπατσαρισμένο και αυτόν ακίνητο και σοκαρισμένο στη θέση του οδηγού, κυριολεκτικά με το πουλί στο χέρι. μαζεύτηκε όλη η γειτονιά, άνοιξαν την πόρτα και τον έβγαλαν με τα παντελόνια και τα βρακιά κατεβασμένα, μέσα στα αίματα. κουμπώθηκε με αμηχανία και μέχρι να έρθει ασθενοφόρο μύριζε συνεχώς το χέρι του.
τα κάγκελα δεν μας τα έφτιαξε ποτέ.
[
snapshots, μαρία μινέρβα, συρφετός, μαρίες μινέρβες στην ακρόπολη, άψυχοι, lunch, the naked prey, our own dream, bazooka, φουντ φορ θόουτ, γκραντ τράιν, victim of society mixtape, επιτέλους, stranger than paradise, don't, point break, φτερά και λάχανα]