Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2011

μέρες πείνας



όσο αποκρουστικό κι αν ακούγεται το να φας τηγανητό γρύλο, κάμπια ψητή στα κάρβουνα ή να δαγκώσεις τη σάρκα από ένα τζιτζίκι, είναι κάπως πιο υποφερτό απ’ την εικόνα ενός ψητού σκύλου ή ενός μαγειρεμένου ποντικιού. επειδή έχω πια μάθει ποτέ να μην λέω ποτέ, κι επειδή ξαναέρχονται μέρες πείνας, τα έντομα δεν τα αποκλείω [βρήκα και συνταγές], άσε που σήμερα διαπίστωσα πως στις συσκευασμένες τροφές υπάρχουν ενσωματωμένα ένα σωρό ζωύφια, μεγάλη ποικιλία, μαζί με τρίχες ποντικιών και λίγα ποντικοκούραδα.
αυτό που δεν θα μπορούσα με τίποτα να φάω είναι σκύλος. ελπίζω να μην χρειαστεί.
τώρα που είπα ποντικοκούραδα θυμήθηκα την πάνινη σακούλα με τον αποξηραμένο ιβίσκο που μου είχε φέρει δώρο μια φίλη απ’ την αίγυπτο πριν από μερικά χρόνια, τον οποίο τον τιμήσαμε ιδιαιτέρως οικογενειακώς, πίναμε για μήνες μέχρι που άδειασε εντελώς η σακούλα. και τότε, όταν φάνηκε ο πάτος, είδαμε το στρώμα με τα ποντικοκούραδα! τα είχαν αποξηράνει μαζί με τον ιβίσκο.
ξεκινώντας από το γεγονός ότι σε κάθε πλάκα συσκευασμένης σοκολάτας έχουν ενσωματωθεί τα πόδια από οχτώ έντομα [σε όλη τη διαδικασία παραγωγής, που αρχίζει με την αποξήρανση των σπόρων του κακάο] –και δεν είναι φούμαρα, όπως τον αστικό μύθο ότι ο μέσος άνθρωπος καταπίνει στον ύπνο του τέσσερις ζωντανές αράχνες το χρόνο, εδώ υπάρχουν στοιχεία από τις αναλύσεις εργαστηρίων- σκεφτόμουν πόσο ανώφελο είναι να αποφεύγεις κάτι που στο έχουν ταΐσει με το ζόρι.
και δεν είναι μόνο η σοκολάτα, σε κάθε συσκευασμένο τρόφιμο μπορείς να εντοπίσεις ψήγματα εντόμου.
υπάρχει ένα μικροσκοπικό ζωύφιο που το λιώνουν για να προσθέσουν κόκκινο χρώμα σε γιαούρτια, σε κρέμες και γλυκά. αυτό εδώ, το οποίο το λιώνουν με την άδεια της αγορανομίας.
και ορίστε, εντελώς ενδεικτικά, πόσα έντομα υπάρχουν σε μορφή σκόνης σε ορισμένα από τα τρόφιμα που χρησιμοποιεί ο μέσος αμερικάνος [συσκευασμένα πάντα]:
στον χυμό πορτοκαλιού υπάρχουν τουλάχιστον 5 αυγά δροσόφιλας ανά 250 ml, συν μία ή δύο νεκρές μύγες ολόκληρες [η δροσόφιλα είναι μικρή μύγα, ευτυχώς].
στα μακαρόνια και τα νουντλς υπάρχουν 225 κομμάτια από μέλη εντόμων στα 250 γραμμάρια. έστω και σε απειροελάχιστη ποσότητα, ο αριθμός ακούγεται τρομακτικός.
στο φυστικοβούτυρο υπάρχουν 30 κομμάτια εντόμου στα 100 γραμμάρια, ενώ στο αλεύρι περίπου 75 κομμάτια στα 50 γραμμάρια. φαντάσου πόσα έντομα τρως με ένα κομμάτι κέικ που περιέχει κακάο, αλεύρι ΚΑΙ φυστικοβούτυρο.
για τις αρχές οι συγκεκριμένοι αριθμοί θεωρούνται εντελώς φυσιολογικοί και τα τρόφιμα περνούν πανηγυρικά τα τεστ καταλληλότητας.
εκεί που έψαχνα στοιχεία για τα δείπνα με εντομοφαγία στη νέα υόρκη [που δεν είναι νέο τρέντ, υπάρχει εδώ και χρόνια] πέτυχα ένα μαγαζί που πουλάει μόνο ζωντανά έντομα. κάθε μεγέθους, είδους και εθνικότητας. ανάμεσα σε αυτά, τα οποία οι νεοϋορκέζοι αγοράζουν κυρίως για δολώματα και τροφή για κατοικίδια, υπάρχουν και κάποια που εκτρέφονται για τους τολμηρούς foodies [οι οποίοι είναι οι νέοι hipster]. το μπεστ σέλερ τους είναι οι γρύλοι, για τους οποίους δίνουν και σπέσιαλ συνταγή.

θέλω να πω εδώ ότι τρελή ντελικατέσεν λιχουδιά στη νέα υόρκη είναι και το ψητό ινδικό χοιρίδιο, το είχε μάλιστα φωτογραφημένο το new york mag στο τεύχος για τα φτηνά φαγώσιμα και έμοιαζε πραγματικά λαχταριστό [δες φωτο πάνω]. τώρα που το ξανασκέφτομαι, ευχαρίστως θα το δοκίμαζα.
[ολόκληρο το κείμενο και οι συνταγές την επόμενη εβδομάδα στο ough!].
ρουμπιστόλ