Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

φουντ φορ θόουτ



~δύο πράγματα μου έχουν κάνει εντύπωση τις τελευταίες μέρες. το πρώτο ήταν ο θρήνος και ο οδυρμός -ΕΙΔΙΚΑ στην ελλάδα- για τον θάνατο του ανθρώπου που έφτιαξε κάποια απ' τα γκάτζετ που χρησιμοποιεί μικρή μειοψηφία των ελλήνων [ούτε το ipad ούτε το iphone είναι οι πιο δημοφιλείς συσκευές]. αλλά ακόμα κι αν ήταν, υπάρχουν πολύ πιο χρήσιμες, που κανείς δεν χέστηκε ποιος τις σχεδίασε ή ποιος τις σκέφτηκε. έκλαψε κανείς γι' αυτόν που σχεδίασε τον θερμοσίφωνα, την ηλεκτρική κουζίνα και το ψυγείο; -είδη πρώτης ανάγκης, διότι και χωρίς iphone μια χαρά ζεις, το ίδιο και χωρίς macbook, ζήσε όμως μια βδομάδα χωρίς ηλεκτρική κουζίνα και χωρίς θερμοσίφωνα. ούτε ένα δάκρυ για τον άνθρωπο που σχεδίασε τον καναπέ του ικέα ή το τραπεζάκι του καθιστικού, που επινόησε τα ηχεία του pc ή για το ασανσέρ που σε ανεβοκατεβάζει στον έκτο. ούτε μία αναφορά στις ειδήσεις, κανείς δεν τους αφιέρωσε σελίδες σε εφημερίδες, ούτε ένας δεν συγκινήθηκε στο τουίτερ. βεβαίως ο στιβ δεν σχεδίαζε απλά γκατζετάκια, ήταν συνιδρυτής της apple, ήταν οραματιστής, ήταν υπεύθυνος για πολλές από τις εξελίξεις στην τεχνολογία τα τελευταία 30 χρόνια και του άξιζαν τα ιντερνετικά δάκρυα. κρίμα που δεν πρόλαβε να όραματιστεί και μια imac θεραπεία για τον καρκίνο.
και μια και το έφερε η κουβέντα, το iphone είναι μια χαρά συσκευή, αν την αγοράσεις για ο,τιδήποτε άλλο, όμως, εκτός από τηλέφωνο. είναι μια συσκευή που για να γράψεις sms πρέπει να φτύσεις αίμα -ο αυτόματος διορθωτής στα ελληνικά και στα γκρίκλις στέλνει ό,τι λέξεις γουστάρει και αν τη βάλεις ξεκλείδωτη μέσα στην τσέπη, παίρνει νούμερα αβέρτα. από μόνη της.
[για να ξεφορτωθείς τον διορθωτή: settings> general> keyboard> auto correction OFF].
~το δεύτερο που πρόσεξα είναι ότι έχει αυξηθεί σε εντυπωσιακό βαθμό ο αριθμός των ανθρώπων που σπρώχνουν καροτσάκια στη μέση του δρόμου. στην αρχή ήταν μόνο νεαροί τσιγγάνοι που ψαχούλευαν στα σκουπίδια και μάζευαν μέταλο, τώρα έχουν ξαμολυθεί μαύροι, άσπροι, κίτρινοι, έλληνες και ξένοι και μαζεύουν τα πάντα: μέταλα, πλαστικά, χαρτιά, ακόμα και ξύλα. το καροτσάκι του σουπερμάρκετ είναι το νέο όχημα του σκράπερ, το νέο τρίκυκλο. το βράδυ στην πειραιώς τα βρίσκεις παραταγμένα στην άκρη του δρόμου κλειδωμένα με αλυσίδες.
~ο dirty beaches είχε φτιάξει τον αύγουστο ένα μιξτέιπ με μουσική από ταινίες, το οποίο το ξανασκέφτηκε και το πέταξε. τώρα το ξανασκέφτηκε και το ξαναδίνει, λίγο πριν έρθει στην αθήνα.
την τρίτη το βράδυ παίζει στο bios μαζί με τους victim of society [οι οποίοι είναι δύο, ο βαγγέλης και ο φώτης, οπότε τέρμα ο ενικός].
1) jungle drums by xavier cugat - days of being wild
2) simony by connie francis - 2046
3) moon river by audrey hepburn/henry mancini- breakfast at tiffany's
4) xmas time is here - charlie brown xmas
5) tu m'as trop menti by chantal goya- masculine féminine
6) 5:30 by DNA - downtown 81
7) driving decoy by ennio morricone - diabolik
8) the pink room by angelo badalamenti - twin peaks fire walk with me
9) chunga's revenge by frank zapper - happy together
10) mazurka in A minor by wladyslaw szpilman/chopin - the pianist
11) nadir by michael nyman - 9 songs
το κατεβάζεις εδώ.