Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

junk food


~την julia holter δεν την είχα ούτε ακουστά [έτσι νόμιζα μέχρι που μου υπενθύμισαν αυτό], παρόλο που το ''tragedy'' είναι το πέμπτο άλμπουμ της. κι η αλήθεια είναι ότι όταν διάβασα τι είχε κάνει με τον ιππόλυτο κι όλα αυτά τα βαθυστόχαστα που με τρομάζουν, δεν είχα καμιά διάθεση να ακούσω το δίσκο της [τον οποίο τον κυκλοφορεί χειροποίητο 100%, με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό]. μέγα λάθος. αν παραβλέψεις όλα όσα λέει κι ακούγονται σαν την πτυχιακή της, ο δίσκος είναι πραγματικά εξαιρετικός, οι στίχοι [οι οποίοι είναι αποσπάσματα από την τραγωδία του ευριπίδη] στο πιο μεγάλο μέρος ακούγονται σαν ντεσπεράντο και δεν ωφελεί να τους προσέξεις, οπότε επικεντρώνεσαι αναγκαστικά στη μουσική και στη φωνή που είναι και οι δύο το ίδιο επιβλητικές. κι αυτό φτάνει. πέρα από αναφορές και από αναλύσεις περί αρχαίας τραγωδίας, το ''tragedy'' είναι ένας πολύ καλός δίσκος. πραγματικά πολύ καλός. κι εδώ υπάρχει η καλύτερη περιγραφή που θα μπορούσε να του τύχει.
~έχω χάσει το λογαριασμό με τα άλμπουμ [ή ep;] των flaming lips τελευταία. με lightning bolt, με prefuse 73, με neon indian, μόνοι τους... μπορεί να μην έχουν όλα το ίδιο ενδιαφέρον [μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρει να ακούσω κανένα ολόκληρο], αλλά από τίτλους κομματιών σκίζουν:
i want to get high but i don't want brain damage [με lightning bolt -το καλύτερο μακράν], the super moon made me wanna pee!!! [με prefuse 73], is david bowie dying? [με neon indian].