Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

wanderer



~σε πρώτη ακρόαση το ''wander/wonder'' του balam acab δεν είναι τόσο εντυπωσιακό όσο το περσινό ''see birds ep'', ίσως επειδή είσαι υποψιασμένος για το τι σε περιμένει. ακούγοντάς όμως αρκετές φορές διαπιστώνεις ότι είναι δομημένο έτσι [με pitch-αρισμένες φωνές, ακουστικούς και ηλεκτρονικούς ήχους και την συνεχή παρουσία του νερού -είτε στάζει, είτε κυλάει, είτε με μορφή παφλασμών και κυμμάτων] που να σε βυθίζει σε μια νωχελική κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου -όπως όταν ξυπνάς μέσα στη νύχτα από θόρυβο και προσπαθείς να ξανακοιμηθείς. δεν είναι ούτε άμπιεντ ούτε drone, θυμίζει περισσότερο τους δίσκους του caretaker, ειδικά στα τρία τελευταία κομμάτια που το beat εξαφανίζεται περιστασιακά και οι φωνές γίνονται πιο απόκοσμες. όσο συννεφιασμένο και σκοτεινό κι αν ακούγεται στην αρχή, όταν τελειώνει συνειδητοποιείς ότι είναι ένα άλμπουμ για όμορφα όνειρα και όχι για εφιάλτες. φωτεινό, έστω και αμυδρά με γαλάζιο φως μέσα από σύννεφα, όπως η χαραμάδα του εξωφύλλου. ο balam acab [που κανονικά τον λένε άλεξ κούνι] έφτιαξε πάλι έναν από τους πιο όμορφους δίσκους της χρονιάς.
εδώ χρησιμοποιεί τη μελωδία από το ''isn't she lovely'' του stevie wonder και μεταμορφώνει το my boo.
~σε παρόμοια ονειρική ''ατμόσφαιρα'' σε υποβάλλουν και οι κυκλοφορίες του eola, o οποίος φτιάχνει ύμνους [κυριολεκτικά ύμνους] από μια άλλη διάσταση. η φωνή του [πιο σωστά: οι φωνές] είναι το βασικό συστατικό για μελωδίες που δεν μπορείς να αποφασίσεις αν προέρχονται από ανακούφιση και χαρά ή από λύπη και πόνο. το υλικό του ''living'', ένα ανεπίσημο άλμπουμ που κυκλοφόρησε δωρεάν σε 200 διάφανες κασέτες, συνόδευε την έκθεση '':-) :-) :-)'' σε γκαλερί του βερολίνου, ενώ το ''the lord's jam'' είναι το πρώτο -πολύ ξεχωριστό- άλμπουμ του. για τη νέα του δουλειά που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες του αξίζει ολόκληρο ποστ. είναι από τις [πάρα] πολύ αγαπημένες μου ''περιπτώσεις''.
~στις φωτο παλιότερη και πρόσφατη street art απ' τους δρόμους της αθήνας.