Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

πορνοφλέξι


η ιστορία έχει ως εξής: στο τέλος της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές των ’80s που η βιομηχανία του πορνό ήταν στα φόρτε της, στην αγγλία κυκλοφορούσαν δυο τσοντοπεριοδικά, το rustler και το white house –και τα δύο αρκετά hardcore για τα δεδομένα της εποχής. σήμερα που οι 12χρονοι έχουν δει κάτι εκατομμύρια βίντεο με κάθε είδους περιπτύξεις και οι 15χρονοι δηλώνουν ευθαρσώς ότι τις βαριούνται τις τσόντες [μα την παναγία, ισχύει] και τα δύο μπορείς να τα αντιμετωπίσεις μόνο ως vintage «βοηθήματα». τότε όμως, τα αθώα χρόνια με τα βινίλια και τις κασέτες, μια χαρά την έκαναν τη δουλειά τους.
εκείνα τα χρόνια, λοιπόν, που δεν υπήρχε youporn, pornotube και όλα τα συναφή και η βιντεοκασέτα ήταν όσο ένα μεγάλο τούβλο, κάποιος πρωτοπόρος σκέφτηκε να δώσουν ένα flexi disc δώρο με το περιοδικό, στο οποίο, αντί για μουσική, μια γκόμενα περιέγραφε με ωραία βρομόλογα τι ήθελε να κάνει. κυρίως με το πουλί σου. από τα flexi παρέλασαν μεταξύ άλλων η tantalising tina, η rosey και η nobby, η sonia με το σεξουαλικό ημερολόγιό της, η folky fenella απ’ το dorset της οποίας το πραγματικό όνομα ήταν eydie και διάφορες άλλες, όλες με ψεύτικο τοπικό αξάν και μια υποψία [που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ] ότι η ίδια ηθοποιός με αλλαγμένη φωνή διάβαζε το –γεμάτο μεταφορές- σενάριο που έγραφε ο ίδιος πορνογράφος. στο τέλος κάθε 5λεπτης ηχογράφησης οι λαϊκές γκόμενες έχυναν με λιγωτικές φωνές και έκαναν χιλιάδες αγγλάρες να γεμίζουν πιτσιλιές τις ταπετσαρίες. μετά κόλλαγαν πάνω τους αφίσες του λιφ γκάρετ και της κρίστι μακ νίκολ.
κάποια από τα ιστορικά αυτά flexi [εννιά συνολικά] μάζεψε με πολύ κόπο ο jonny trunk πριν από μερικά χρόνια και τα κυκλοφόρησε σε περιορισμένης κυκλοφορίας cd [στην άθλια ποιότητα που τα έδιναν τα περιοδικά, χωρίς μάστερινγκ] και όπως ήταν φυσικό εξαντλήθηκαν αμέσως.
τώρα υπάρχει μόνο αυτό. και δεν είναι απλά φωνές σε ξεκαρδιστικές περιγραφές. πρόσεχε το background, έχει και μουσική…