Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

all night long



το 1962 και αμέσως μετά το ''victim'' [την πρώτη ταινία που ακούστηκε η λέξη ''homosexual'' στην αγγλία, η οποία κάπως συντέλεσε στο να αλλάξει η νομοθεσία που ίσχυε από το 1885 και καταδίκαζε την ομοφυλοφιλία ως παράπτωμα], ο basil dearden γύρισε το ''all night long'', μία σύγχρονη εκδοχή του ''othello'', με σκηνικό την jazz σκηνή της εποχής.
ο basil dearden δεν θεώρησε ποτέ τον εαυτό του σκηνοθέτη-ακτιβιστή, αλλά για δεύτερη φορά μετά το ''sapphire'' του '59 ασχολήθηκε με το θέμα των διαφυλετικών σχέσεων και του ρατσισμού -και μάλιστα προσεκτικά και με αρκετή ευαισθησία. το ''all night long'' μπορεί να μην είναι απ' τις γνωστές ταινίες του σκηνοθέτη και του πρωταγωνιστή του, του patrick mcgoohan [δεν αναφέρεται καν στη φιλμογραφία του στο λήμμα του στη wikipedia], αλλά είναι μια χαρά ταινία και το γεγονός ότι βασίζεται στο έργο του σέξπιρ και δεν σε κάνει να βαριέσαι τη ζωή σου, της δίνει ακόμα περισσότερους πόντους [εννοώ τις μεταφορές των έργων του στη σύγχρονη εποχή και όχι τα ορίτζιναλ].
η ταινία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια ενός πάρτι στο στούντιο-αποθήκη κάποιου πλούσιου λονδρέζου [που παίζει ο richard attenborough], όπου με καλεσμένους μερικούς από τους κορυφαίους μουσικούς της τζαζ γιορτάζουν την επέτειο ενός γάμου. ο μαύρος πιανίστας aurelius rex έχει παντρευτεί την delia lane, διάσημη τραγουδίστρια, η οποία εγκατέλειψε την καριέρα της για να μην κινδυνέψει ο γάμος τους. το ζευγάρι είναι πολύ αγαπημένο και ο rex γνωρίζει μεγάλη επιτυχία με τις εμφανίσεις του σχήματός του, αλλά κάποιος που ζηλεύει αρρωστημένα προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους καταστρέψει. με φόντο τον τάμεση και τις εμφανίσεις μερικών πολύ γνωστών τζαζ μουσικών της εποχής [charles mingus, tubby hayes, dave brubeck, johnny dankworth] η βραδιά κυλάει με προδοσία, ψέματα και φθόνο μέχρι το τέλος που είναι παραλίγο καταστροφικό. το καστ είναι πολύ καλό, καλύτερος απ' όλους όμως είναι ο σατανικός, ζηλιάρης και φιλόδοξος ντράμερ τζόνι κάζιν, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους στην καριέρα του patrick mcgoohan, ο οποίος ήταν ήδη ο ''danger man'' και πέντε χρόνια αργότερα έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ''the prisoner''. το σάουντρακ δεν το βρίσκω πουθενά [όποιος το έχει, ας δώσει ένα λινκ].



καραμελωμένο ''γαλλικό'' τόστ. εύκολο, γρήγορο και με δοκιμασμένο αποτέλεσμα. αντί για μπριος βάζεις τσουρέκι. εδώ η συνταγή.
κι ένα πολύ ωραίο άλμπουμ για να λιώνεις απ' τη ζέστη.