Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

death grips


δεν ξέρω αν αυτό που παίζουν οι death grips στο ''exmilitary'' μπορείς να το πεις hip hop. μάλλον μπορείς, για να το λένε όλοι. το "exmilitary" -που οι ίδιοι ονομάζουν mixtape, ούτε καν άλμπουμ- πάντως, είναι σοκαριστικό, απ' την αρχή μέχρι το τέλος. από τα πρώτα τσαμπουκαλεμένα φασαριόζικα λεπτά του ''beware'' σου δημιουργείται το ίδιο ακριβώς συναίσθημα απορίας που σου δημιουργούσε το άνοιγμα του ''yo! bum rush the show'' [αν πρόλαβες να το ακούσεις όταν πρωτοβγήκε, καταλαβαίνεις το εννοώ]: ''τώρα τι στο διάλο είναι αυτό, κι από πού ήρθε;''
στο quiet
us που προχθές ανέβασαν την πρώτη τους συνέντευξη περιγράφουν αυτό που παίζουν σαν ''την hip hop εκδοχή των lightning bolt'' και είναι πολύ πετυχημένη περιγραφή. "subatomic penetration, rapid fire through your skull" ραπάρει ο ride στο ''takyon'' και κάνει τους μάτσο ράπερς της τελευταίας δεκαετίας να ακούγονται σαν τον βιολάρη. στο ''culture shock'' μεταφέρονται στο μέλλον και φτιάχνουν sci-fi hop, τη μουσική που έπαιζε στα club του blade runner και δεν έδειξε ποτέ η ταινία...
τα χτυπήματα είναι απανωτά, κάθε φορά που ακούς το δίσκο προσέχεις ότι είναι ακόμα πιο σαρωτικός -αυτό που σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό στην πρώτη ακροάση μεγεθύνεται με τις επαναλήψεις. δεν είναι καθόλου εύκολο άκουσμα, δεν προσφέρεται για να ξεκινήσεις τη μέρα σου, κι αν το βάλεις να παίζει το πρωί, την ώρα που οι ειδησεογραφικές εκπομπές αναλύουν την επικαιρότητα, η ελληνική πραγματικότητα σου φαίνεται ακόμα πιο παρανοϊκή. κι ανυπόφορη. φαντάζομαι το ίδιο συναίσθημα θα σου δημιουργεί κι αν είσαι στο λονδίνο ή στη μόσχα: να θέλεις να βγεις να τα σπάσεις όλα. είχε χρόνια να βγει δίσκος που να σε κάνει να θέλεις να τα σπάσεις.
και βγήκε την ιδανική στιγμή.
αυτό είναι το full moon [death classic] που δεν υπάρχει στο ''άλμπουμ''.
ψάξε να δεις τα βίντεό τους και φαντάσου τι θα γίνεται στα λάιβ τους! [παίζουν στη νέα υόρκη μεθαύριο, μαζί με τους nguzunguzu]