Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

ο τέλειος καφές και άλλες ιστορίες








~βλέποντας τις σκηνές από το μακελειό στο όσλο,
το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν το funny games, σε λίγο πιο άγρια εκδοχή [διότι ως γνωστόν, η πραγματικότητα πάντα ξεπερνάει και την πιο τρελή φαντασία]. στην ουσία, ακόμα περισσότερες ομοιότητες έχει με την ταινία του bruno dumont «la vie de jesus», όπου ο 20χρονος φρέντι κι οι φίλοι του σκοτώνουν για πλάκα το νεαρό άραβα που φλερτάρει την γκόμενά του. με τη διαφορά ότι αυτοί ήταν αστοιχείωτοι, αργόσχολοι πιτσιρικάδες, ενώ ο νορβηγός άρειος μακελάρης ήταν σε θέση να συντάσσει μανιφέστα των 1500 σελίδων.
τελικά, όσα πιο πολλές γνώσεις συσσωρεύεις μεγαλώνοντας, τόσο πιο απόλυτες απόψεις αποκτάς -για τα πάντα [ενώ λογικά θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο]. κι οι πολλές και άχρηστες γνώσεις δεν μορφώνουν, παραμορφώνουν. ειδικά αν τα φίλτρα έχουν μπουκώσει από το λίγο μυαλό που κουβαλάς, το περιβάλλον που ζεις, ή από τις συναναστροφές σου. ειδικά από αυτές τις τελευταίες. οι άχρηστες γνώσεις δεν παραμορφώνουν μόνο, μπορούν να γίνουν επικίνδυνες. έβλεπα σήμερα το πρωί τους παρουσιαστές των ενημερωτικών εκπομπών να παρακολουθούν με το στόμα ανοιχτό το μακελειό στη νορβηγία και να απορούν πώς ένας κάτοικος τόσο πολιτισμένης χώρας έφτασε σ’ αυτό το σημείο. ξεχνούν ότι τα πιο μεγάλα εγκλήματα της ιστορίας έχουν γίνει σε «πολιτισμένες» χώρες [κανόνας: όσο πιο πολιτισμένη η χώρα, τόσο πιο μεγάλο το έγκλημα], ή ότι την πιο μεγάλη παραμόρφωση την έχουν υποστεί τα παιδιά των χωρών που ευημερούν [και δεν ξέρουν πώς να διασκεδάσουν την πλήξη τους]. οι αγράμματοι «πολιτισμένοι» που βαριούνται, είναι το ίδιο επικίνδυνοι και τρομακτικοί με τους αστοιχείωτους και «τριτοκοσμικούς» μαφιόζους στις φαβέλες. ίσως και λίγο πιο επικίνδυνοι, γιατί ο «αστοιχείωτος τριτοκοσμικός» μπορεί να αισθάνεται κι ένα φόβο για το θεό, ενώ ο «πολιτισμένος» φτιάχνει στο μυαλό του τη δική του ηθική που του επιτρέπει τα πάντα. ο νορβηγός δολοφόνος εκτός από φασίστας, μουσουλμανομάχος και ξενοφοβικός ήταν ΚΑΙ πιστός χριστιανός, ο πιο επικίνδυνος συνδυασμός που μπορείς να πετύχεις σε άνθρωπο. τώρα που το σκέφτομαι, ξέρω κόσμο που έχει ακριβώς ίδιες απόψεις, μόνο που δεν είναι τόσο ανισόρροποι για να γίνουν μαζικοί δολοφόνοι. ελπίζω δηλαδή. θα μου πεις, θέλει πολύ ο άνθρωπος για να ξεφύγει;
~είχα ψάξει πριν από χρόνια που είχα κολλήσει με το παλιό ιταλικό σινεμά να βρω σε dvd «το κορίτσι με τη βαλίτσα» του valerio zurlini, αλλά δεν υπήρχε πουθενά. χθες το μεσημέρι το πέτυχα τυχαία στη νετ, στις 12.30 το μεσημέρι! η κλαούντια καρντινάλε στις δόξες στο ρόλο της αΐντα που εγκαταλείπει ο πλούσιος εραστής της και πάει στην πόλη για να τον βρει. εκεί γνωρίζει τον 16χρονο αδερφό του και δημιουργείται ανάμεσά τους μια σχέση καταδικασμένη σε άδοξο τέλος. ωραίο δράμα του ’61 που θυμίζει αρκετά δαλιανίδη, με μια καρντινάλε όνειρο που στις κάνες είχε να ανταγωνιστεί μεταξύ άλλων την «μανταλένα» της βουγιουκλάκη και την «βιριδιάνα» του μπουνιουέλ.
~για τον μυστηριώδη sir stephen που κυκλοφόρησε μόλις το 12ιντσο στην 100% silk, τη θυγατρική της not not fun, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο. πουθενά. ο sir stephen ήταν ο χαρακτήρας που έπαιζε ο anthony steel στην «ιστορία της ο» και μάλλον από εκεί έχει δανειστεί το όνομα. στη μεγάλη φωτογραφία πάνω-πάνω ο steel ετοιμάζεται να πλακώσει τους παπαράτσι για να μην φωτογραφίσουν την τότε σύζυγό του ανίτα έκμπεργκ. παρ’ όλους τους τσαμπουκάδες, η ανίτα τον χώρισε. αυτό είναι το ep.
~ποιος είναι ο τέλειος παγωμένος καφές; αυτή είναι η συνταγή-υπερπαραγωγή μιας τρελαμένης που τον πίνει σε βάζο και όχι σε ποτήρι και θέλει οχτώ ώρες και κάτι λεπτά για να τον παρασκευάσει. όσο κι αν φαίνεται τέλειος, μπορεί να γίνει πολύ πιο εύκολα και πιο γρήγορα με ένα δυνατό εσπρέσο με όσο ζαχαρούχο γάλα αντέχεις. και παγάκια.