Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

στο σπίτι με τον χάρι και τη μαργιωρή


~πίσω στον raymond scott για άλλη μια φορά: το πραγματικό όνομα της ντόροθι κόλινς ήταν μαργιωρή τσάντλερ [με 'γ'] και εκτός από ημιπετυχημένη τραγουδίστρια με τζαζ ορχήστρες στις αρχές της δεκαετίας του 50, ήταν και η δεύτερη σύζυγος του θρυλικού raymond scott [κι αυτό ψεύτικο, κανονικά τον έλεγαν χαρι γουόρνοου]. τη δεκαετία του 50, λοιπόν, που αυτός ήταν μεγάλος και τρανός ηχογράφησαν μαζί ένα άλμπουμ που είχε τίτλο ''at home with dorothy and raymond'' [με αυτό το πολύ ωραίο wallpaper εξώφυλλο] και εμφανίστηκαν σε τηλεοπτικά σόου που εκείνη την εποχή ήταν ο,τι πιο hot, μην κοιτάς σήμερα που η τηλεόραση είναι τελείως για τα σκατά.
ο raymond scott ήταν πραγματικά σπουδαίος, εκτός από τα κλασικά του μουσικά θέματα για καρτούν της εποχής [με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές σε ολόκληρο τον κόσμο] και τις swing επιτυχίες του [btw, το swing αναβιώνει στους δρόμους της αθήνα πολύ δυναμικά τελευταία], ήταν και πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής με δικές του επινοήσεις και μουσικές εφευρέσεις [όργανα όπως το clavivox και το electronium], ενώ στα '60s κυκλοφόρησε την απίθανη σειρά δίσκων με μουσική για μωρά [τα soothing sounds for baby υπάρχουν κάπου σε παλιά ποστ, πρέπει να ψάξω]. έκανε κι άλλα πολλά, για να μην πάει πολύ μακριά όμως η βαλίτσα, η trunk records θα επανακυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες το ''at home with dorothy and raymond'' σε βινίλιο και cd και με αυτή την αφορμή, ορίστε ένας απολαυστικός καλοκαιρινός δίσκος για μέρα και νύχτα. αμέσως μετά ταιριάζει να ακούσεις το νέο αριστούργημα του caretaker ''an empty bliss beyond this world'', άλλον έναν απ' τους δίσκους της χρονιάς.
ο raymond και η dorothy μπορεί να χώρισαν και να παντρεύτηκαν άλλους, αλλά τους ένωσε πάλι ο θάνατος. πέθαναν κι οι δυο το 1994 [ο καθένας σπίτι του].
~προχθές το απόγευμα, ενώ προσπαθούσαμε να βγούμε στην κηφισίας μέσω καισαριανής, κι ενώ σταματήσαμε λίγο μετά το νεκροταφείο για να στρίψει με την ησυχία του ένας ταξιτζής [που το αποφάσισε την τελευταία στιγμή], ήρθε και έπεσε πάνω μας μια πόρσε με όλη τη φόρα, ούτε φρένο πρόλαβε να πιάσει ούτε εμείς να πάρουμε είδηση. το καταλάβαμε όταν ακούστηκε ο κρότος και τρανταχτήκαμε ολόκληροι. μιλάμε για πολύ δυνατή τράκα. η συνέχεια ήταν σαν σκηνή από αμερικάνικη ταινία που ο ψηλός και ο άγριος [όχι εγώ, οι υπόλοιποι δύο] βγαίνουν απ' το αμάξι και κάνουν του αλατιού τον χλεχλέ πλούσιο που έχει κατουρηθεί πάνω του απ' το σοκ [νόμισε ότι μας είχε διαλύσει]. ok, απλά έμοιαζε με ταινία γιατί δεν έγινε τίποτα απολύτως. ούτε ξύλο, ούτε τσαμπουκάδες, όλα ήταν πολιτισμένα και κόσμια, στο τέλος μόνο που δεν φιληθήκαμε. επίσης, δεν υπήρχαν καν ζημιές! στο δικό μας σαραβαλάκι ξεκόλλησε μια τάπα, ενώ το δικό του δεν είχε ούτε γρατσουνιά. όταν μας είδε να βγαίνουμε [όχι εμένα, το ξανα-διευκρινίζω, τους άλλους δύο] χέστηκε πάνω του και έχασε τα λόγια του, αλλά χωρίς ζημιές δεν υπήρχε λόγος για σαματά. επίσης, τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει να έγινε κάποιου είδους θαύμα γιατί θα μπορούσε να μας είχε κάνει κιμά και τους τρεις. απ' τη χαρά μας που δεν είχαμε πάθει τίποτα δεν σκεφτήκαμε να κρατήσουμε ούτε τον αριθμό της πινακίδας του [και δεν θυμάμαι καν να κοίταξα πώς ήταν, αν με ρωτήσεις αν ήταν λευκός, μαύρος ή κινέζος δεν ξέρω να πω].
~εισαγωγή: το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί όταν ψωνίζεις φρούτα είναι να διαλέξεις τα πιο όμορφα, τα οποία μόλις πας σπίτι αποδεικνύονται και τα πιο άνοστα. το παθαίνω συνέχεια με τα κεράσια. δεν έχω πετύχει φέτος της προκοπής. κι επειδή πήρα ένα κιλό, έψαχνα μια συνταγή για γλυκό με κεράσια για να μην πάνε χαμένα. ορίστε μία εύκολη συνταγή [updated, δοκιμασμένη] που μου έστειλε η μαντώ για μάφινς, πειραγμένη, γιατί δεν την μπορώ τη λευκή σοκολάτα. με τίποτα:
150 γραμμάρια καλή σοκολάτα [απ' τη μαύρη] σε μικρά κομμάτια [όχι πολύ μικρά], 75 γραμ. βούτυρο, 125 γραμ. ζάχαρη [μαύρη, κατά προτίμηση], 2 αυγά, 1 κουταλάκι άρωμα βανίλιας [ή μία βανίλια], 150 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, 150 γραμ. φρέσκα κεράσια χωρίς κουκούτσι, κομμένα στα 2.
ανάβουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς κελσίου. βουτυρώνουμε τις φόρμες για μάφινς. χτυπάμε το βούτυρο, τη ζάχαρη και τη βανίλια μέχρι να ανακατευτούν καλά και μετά προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά. ξαναχτυπάμε να γίνει το μίγμα αφράτο, προσθέτουμε το αλεύρι, τη σοκολάτα σε κομμάτια και τα κεράσια. γεμίζουμε με ένα κουτάλι τη μισή μικρή φόρμα [10 μικρές αλουμινένιες] και ψήνουμε για 40 λεπτά στο φούρνο, ή μέχρι να βγαίνει καθαρή η οδοντογλυφίδα.
δεν είναι ακριβώς μάφινς, στη συνταγή τα λέει ''cherry blondies for a date that never was…''.
~ευτυχία.