Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2011

a recipe for alex


~δεν θυμάμαι ποτέ να είχα την επιθυμία να φάω μπρόκολο. ούτε και φακές, σε καμιά μορφή, όπως κι αν είναι μαγειρεμένες. μία φορά είχα ζηλέψει τις φακές που μαγείρευαν οι ινδοί στο ιχθυοτροφείο, αλλά δεν τόλμησα να δοκιμάσω, θυμήθηκα το τσάι με γάλα που έφτιαχναν σε μια μεγάλη κατσαρόλα με εκατόμβες πνιγμένων μυγών να επιπλέουν [τις παραμέριζαν, γέμιζαν την κουτάλα και σερβίρονταν κανονικά]. οι φακές τους, πάντως, μύριζαν ωραία. anyway, η πρώτη φορά που ζήλεψα συνταγή με μπρόκολο ήταν αυτή παρακάτω. στην ορίτζιναλ είχε δύο αντζούγιες και φιλέ αμυγδάλου, αλλά το κουκουνάρι του πάει του μπρόκολου, όπως επίσης και το βούτυρο -αν και με τόσα λίπη που το φορτώνει, καλύτερα να φας μπριζόλα. έβαλα μόνο ελαιόλαδο και βγήκε μια χαρά. δηλαδή, παραπάνω από καλό, αν σκεφτείς ότι τρως μπρόκολο, μπορείς να το πεις και «τέλειο». γι’ αυτό και το μοιράζομαι:
1 μπρόκολο, χωρισμένο σε μικρά μπουκετάκια, βρασμένο ελαφρά και στραγγισμένο
3 κουτ. σούπας βούτυρο
ελαιόλαδο [για να ραντίσεις το μπρόκολο στο ψήσιμο και για τη σάλτσα]
2-3 σκελίδες σκόρδο, λιωμένες
φιλέτα αντζούγιας [η συνταγή λέει 2, αλλά χρειάζεται τουλάχιστον 4 για να έχει γεύση και να είναι νόστιμη η σάλτσα, δοκιμασμένο]
λίγο άσπρο κρασί
χυμό από ένα λεμόνι
τριμμένη παρμεζάνα
1/4 φλιτζάνι κουκουνάρια, καβουρντισμένα
αλάτι και πιπέρι κατά βούληση [αν βάλεις περισσότερες από δύο αντζούγιες, δεν χρειάζεται αλάτι]
προθερμάνουμε το φούρνο στους 220ο. απλώνουμε το μπρόκολο σε ένα ρηχό ταψί, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και το ψήνουμε για 20-25 λεπτά. το βγάζουμε και το αφήνουμε λίγο να κρυώσει.
ζεσταίνουμε το βούτυρο και το ελαιόλαδο σε ένα μικρό τηγάνι [το βούτυρο μπορούμε να το παραλείψουμε, πολλά λίπη, δεν πάει να γαμηθεί], προσθέτουμε το σκόρδο και τις αντζούγιες και τσιγαρίζουμε ελάχιστα, σε μέτρια φωτιά, πιέζοντας τις αντζούγιες να λιώσουν. ρίχνουμε μέσα το κρασί και το λεμόνι και τα αφήνουμε να βράσουν για μερικά λεπτά, μέχρι να μειωθεί ο όγκος τους. προσθέτουμε όσο πιπέρι θέλουμε.
εντωμεταξύ, καβουρντίζουμε τα κουκουνάρια στο φούρνο για λίγο, μέχρι να χρυσίσουν. προσοχή γιατί καίγονται πολύ εύκολα.
περιχύνουμε το μπρόκολο με τη σάλτσα και τους ξηρούς καρπούς, ρίχνουμε μπόλικη τριμμένη παρμεζάνα, ανακατεύουμε και καλή όρεξη.
~θα μπορούσα να πω ότι είναι το καλύτερο μιλκ σέικ σοκολάτας που έχω πιεί στην αθήνα, δεν έχω δοκιμάσει όμως και πολλά: το μιλκ σέικ σοκολάτα με κομμάτια σοκολάτας valrhona του bluefield burger company.
το rain ghostep mixtape του narita