Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

fuck the apocalypse


~το έχω λάβει από προχθές
, αλλά περίμενα να συνέλθω λίγο από το σοκ για να το ανεβάσω. o jazra ηχογραφεί την ποίησή του [με τη φωνή του] και ακούγεται κάπως έτσι.
~γάμα την αποκάλυψη. ρίμες στη μεσολογγίου ψάχνουνε για κάλυψη. μπάτσοι μπουκάρουν στην κατάληψη. το ίδιο έργο κάθε βράδυ σε επανάληψη. ψηλά αγνάντευε μα χαμηλά πολέμα. βάλε μέγκα, η αστυνομία μιλάει με το στόμα του πρετεντέρη. στη φόδρα ράψε ένα μαχαίρι. μπράβοι την πέφτουν μέρα μεσημέρι.
χούντα. ο στρατός στους δρόμους. τα παιδιά παίζουν μπάτσους κι αστυνόμους. στη βουλή τ’ αφεντικά διατάσσουν νόμους. οι εργάτες στο μαντρί, εργασία και τιβί. γκλάμουρ και γκαβλί, οι νεολαίοι μοιάζουνε μέλισσες δίχως κεντρί. οι αντάρτες φυλακή, θηρία στο κλουβί. κι οι ποιητές; οι ποιητές στη σιωπή. λεωφόρος δίχως βοή.
ποιητάδες, μείνετε σπίτι. εύθραυστοι σαν κυκλάμινα, μια ζωή στην ήττα και την άμυνα. ξοφλημένοι αριστεροί, μπουρζουάδες του ποιείν. στο μακελειό σκορπάτε σαν τα ποντίκια απ’ το σάμινα. νεκρά φύση. εγώ εκπαιδεύω λέξεις φενταγίν. δε γράφω ποιήματα, γράφω προκηρύξεις. να δούμε πού θα είστε όταν το αίμα στο δρόμο πήξει.
~φαίνεται ότι πολύς κόσμος έχει κασετόφωνο, γιατί σε ένα τρίωρο έλαβα 47 μέιλ, με αυτό εδώ να ξεχωρίζει μέχρι στιγμής:
Ο πατέρας μου είχε στο σαλόνι ένα ασημί γιαπωνέζικο κασετόφωνο με τεράστια κουμπιά και βελόνα ραδιοφώνου που έπαιρνε επίσης τεράστιες κασσέτες, σαν βιντεοκασσέτες αλλά δεν έβλεπες πουθενά την ταινία, ήταν σαν κόμπακτ ορθογώνια κιτρινισμένα κουτιά με πορτοκαλί αυτοκόλλητα του Πουλόπουλου και της Γλυκερίας. Θυμάμαι να πηγαίνω και να γυρίζω κρυφά το κουμπί μέχρι που η βελόνα του ραδιοφώνου έφτανε στην άκρη και συνέχισα να την περιστρέφω για να την σπάσω. Δεν το είχα δει ποτέ σε λειτουργία, νομίζω τις κασσέτες έπρεπε να τις γυρίζεις σαν μπάρμπεκιου, τις έχωνες στην υποδοχή και τις έσπρωχνες με πίεση αλλά η μάνα μου είχε βάλει επάνω ένα πετσετάκι και γενικά όπου η μάνα μου έβαζε πετσετάκι δεν έπρεπε να το αγγίζεις πολύ γιατί ή θα έσπαγε ή θα ήταν πολύ ακριβό ή θα ήταν χαλασμένο και έπρεπε κάπως να σε ξεγελάσει ότι είναι ακριβό.
Το είχε στο δεύτερο ράφι του επίπλου, από πάνω είχε το πικάπ με πετσετάκι πάνω του που δούλευε αλλά δεν το χρησιμοποιούσαμε γιατί κανείς δεν άκουγε μουσική στο σπίτι από το στερεοφωνικό που ήταν στο σαλόνι, όλη μέρα ήμασταν στην κουζίνα και ακούγαμε μουσική από ένα ραδιάκι. Όσες φορές κάναμε τραπέζια και έπρεπε να βάλουμε μουσική στο σαλόνι, η μάνα μου θυμόταν ότι είχαν χαλάσει τα ηχεία και δανειζόμασταν από έναν γείτονα που είχε και στερεοφωνικό και ηχεία και σιντί και όλα. Όταν τα έφερνε στο σπίτι η μάνα μου τους έβαζε πετσετάκι επάνω.
Μετά πήρα ένα walkman -δεν θυμάμαι τι μάρκα- πιθανόν να έκανε περί τις 2000 δρχ (μπορεί να λέω και πολλά) που άκουγα γραμμένες κασσέτες Basf compilation από Μαντώ, Αλέξια και Ρακιντζή που τις αγόραζα από έναν που πουλούσε στερεοφωνικά και συναγερμούς αυτοκινήτων. Πήγαινα και του έλεγα γράψε μου μια κασσέτα και σε 2 ώρες την είχε έτοιμη, μια φορά μου είχε δώσει μία που είχα πάρει πριν ένα μήνα αλλά δεν την επέστρεψα. Δεν θυμάμαι πόσο τον πλήρωνα. Δεν μου έκοβε και απόδειξη. Μία φορά αγόρασα κασσέτα και αυτή ένα μια διπλή συλλογή Hits που είχε στο εξώφυλλο μια σε μια παραλία που φορούσε ένα λευκό πουκάμισο και είχε το μουνί έξω και πηδούσε στον αέρα και κρατούσε ένα κόκκινο καπέλο μην της φύγει (και έτσι της φάνηκε το μουνί) επειδή είχε μέσα το Sadness in your eyes του Kirka που τότε μου ακουγόταν σαν heavy metal. H κασσέτα αυτή χάλασε και αναγκαστικά άκουγα την άλλη που δεν μου άρεσε γι’ αυτό δεν έχω συγκρατήσει κανένα κομμάτι από αυτήν.
Νομίζω ότι την έχω παίξει ακούγοντας Μαντώ αλλά δεν είμαι σίγουρος. Μετά χάλασε και το Walkman και κασσέτα δεν ξαναπήρα. Ούτε Walkman ξαναπήρα. Μετά από χρόνια μάζεψα κουπόνια από εφημερίδες και αγόρασα ένα φορητό cd player και άκουγα συνέχεια το Firestarter των Prodigy που το είχα αγοράσει και το Heaven των Golden Palominos από ένα cd που το είχαμε για σουβέρ ως τότε αλλά ένα πρωί σηκώθηκα από το κρεβάτι και το πάτησα και διαλύθηκε.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόση ώρα το word μου βγάζει το κασσέτα λάθος.
~[επειδή γράφεται με ένα σ;]. μόλις κέρδισε την πρώτη κασέτα.