Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

περί τέχνης και ηθικής




~ας πούμε ότι είναι έντεκα το βράδυ, μπαίνεις στο άδειο βαγόνι του μετρό και κάθεσαι -στα όρια της κατάρρευσης και ανακουφισμένος που έχει θέσεις-, πασχίζοντας να κρατήσεις τα μάτια ανοιχτά μέχρι την επόμενη στάση. ξαφνικά, βλέπεις στο διπλανό κάθισμα παραπεταμένο ένα μόλεσκιν, προφανώς έχει πέσει από κάποιον επίσης εξαντλημένο. το ανοίγεις και μένεις μαλάκας απ' τα σχέδια που περιέχει. γεμάτο έργα τέχνης, απ' την αρχή μέχρι το τέλος. τι κάνεις;
α) το ξεφυλλίζεις, θαμπώνεσαι από τη λεπτοδουλειά και το ταλέντο και το χώνεις βιαστικά μέσα στην τσάντα. δεν έχεις συνηθίσει σε τέτοια τυχερά, ευχαριστείς τον καλλιτέχνη για την αφηρημάδα του και την τύχη που αποφάσισε έστω και μια φορά να σου χαμογελάσει.
β) το ξεφυλλίζεις μερικές φορές για να το χορτάσεις, σκίζεις και καναδυό σελίδες για ενθύμιο και το παραδίνεις στις πληροφορίες. πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι στις αποθήκες του μετρό υπάρχουν στοιβαγμένα εκατοντάδες απωλεσθέντα αντικείμενα που δεν πρόκειται ποτέ να γυρίσουν στον ιδιοκτήτη τους και σίγουρα δεν υπάρχει κανένα μόλεσκιν-έργο τέχνης. θα είναι το πρώτο.
γ) το ξεφυλλίζεις, βλέπεις ότι έχει στην πρώτη σελίδα γραμμένα όνομα και διεύθυνση και το επόμενο πρωί το στέλνεις συστημένο και εξπρές στον ιδιοκτήτη του. μέσα του γράφεις κι ένα σημείωμα με τα στοιχεία σου, ελπίζοντας να σου φτιάξει ένα παρόμοιο σχέδιο για να σου στείλει.
δ) το ξεφυλλίζεις και αποφασίζεις να το πας στην αστυνομία [λέμε τώρα]. τη ώρα που πλησιάζεις στο τμήμα της καλλιδρομίου βλέπεις ότι καίγεται το σύμπαν απ' τις μολότοφ και μέσα στον κακό χαμό αποφασίζεις να το κρατήσεις. [άντε, με γεια το μόλεσκιν].
η ιστορία είναι φανταστική και κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι συμπτωματική. τα σκίτσα είναι του james jean, ταϊβανέζου στη νέα υόρκη.
~ο alan bishop έρχεται για live στις 24 στο six d.o.g.s., μαζί με τον αδερφό του τον richard, σε ένα live που αξίζει πραγματικά. ο alan μόλις κυκλοφόρησε ως alvarious b. το νέο του άλμπουμ ''baroque primitiva' που είναι πολύ καλό και ακουστικό [το δίνει ο .flp στο μπλογκ του] και στο τέλος διασκευάζει αυτό εδώ το κομμάτι. σπουδαίο κομμάτι.