Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

τέρατα, ζόμπι και λυκάνθρωποι


Συμβαίνει όλη την ώρα στην Ελλάδα: το ταλέντο θάβεται στα υπόγεια. Ατέλειωτες ώρες δημιουργικής δουλειάς από δεκάδες καλλιτέχνες πάνε χαμένες ή καταλήγουν σε έναν αναπόφευκτο συμβιβασμό. Αν δεν κάνεις κάτι που στα ελληνικά δεδομένα να μεταφράζεται σε εργασία, δηλαδή «επάγγελμα» με ένσημα και φορολογική δήλωση, είσαι καταδικασμένος να μείνεις για πάντα ένας μονομανής και «κολλημένος» χομπίστας, που στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται ως ούφο ή γραφικός.
Ο Άρης Κολοκοντές είναι νέος, ταλαντούχος και ένας από τους ελάχιστους στην Ελλάδα που ασχολούνται τόσο σοβαρά με την τέχνη τους. Όλη την ημέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, φτιάχνει πήλινα κεφάλια τεράτων και λαστιχένιες μάσκες που θα ζήλευε και ο Steve Wang ή ο Jordu Schell (πασίγνωστοι καλλιτέχνες του είδους), τόσο καλά που πρόσφατα του έγινε πρόταση να δουλέψει στο Λος Άντζελες. Ο Άρης, που είναι 29 χρονών, έχει δημιουργήσει έναν κόσμο τεράτων, δράκων και εμβληματικών μορφών από ταινίες τρόμου σε ένα χώρο τόσο μικροσκοπικό που μετά βίας χωράνε δύο άτομα. Την ώρα της συνέντευξης στριμωχτήκαμε, αυτός καθισμένος πάνω σε ένα σκαμπό κι εγώ στον κουβά με το υλικό για τα εκμαγεία, ενώ το ένα πόδι του φωτογράφου πατούσε στην αυλή.
Η συνέντευξη εδώ.