Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

πασχαλινό δέντρο



το τέλος της λογικής. ενώ εδώ κάνει την πιο κρύα μεγάλη εβδομάδα που μπορώ να θυμηθώ [χθες στις 7 το πρωί είχε 3 βαθμούς!] το λονδίνο ζει το πιο ζεστό πάσχα από το 1949, με ρεκόρ εποχής. δηλαδή 27 βαθμούς κελσίου -που απρίλη μήνα πιάνεται για καύσωνας.
σήμερα το πρωί ξύπνησα με τον σκάι να παίζει ένα ντοκιμαντέρ για τον τάφο του ιησού, όχι τον πανάγιο, τον οικογενειακό του, που δικαίωνε τον ''τελευταίο πειρασμό'' και έκανε τον καζαντζάκη να φαίνεται σχεδόν σαν προφήτης. ο ιησούς δεν είχε πεθάνει, λέει, τον κατέβασαν ζωντανό απ' το σταυρό, έζησε και πέθανε αργότερα κανονικά και τον έθαψαν σε οικογενειακό τάφο. επίσης, ίσως τη μαρία τη μαγδαληνή να την είχε σύζυγο και να απόκτησε μαζί της ένα γιο που τον έλεγαν ιούδα. σόδομα και γόμορα. άσε που τους μισούς μαθητές τους είχε αδέρφια εξ αίματος [τώρα εξηγείται αυτό το "αδελφέ μου'' και ''αδελφή μου'' που ακούς σε κάποιες εκκλησίες].
ωραία μέρα -σκεφτόμουν- να σου ακυρώσει ολόκληρο το χριστιανισμό ένα ντοκιμαντέρ, δεν το πρόβαλλαν τουλάχιστον ένα μήνα πιο νωρίς μήπως γλιτώναμε και το κατσίκι; [το μόνο φαγώσιμο που μου αρέσει απ' το πάσχα είναι η μαγειρίτσα]. φυσικά μέχρι να φτάσει στο τέλος τα είχε αναιρέσει όλα όσα ενδιαφέροντα είχε αναφέρει στην αρχή και έτσι η απόδειξη ότι ο ιησούς δεν αναλήφθηκε αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας.
αν εξαιρέσεις το μπεζ σιάμ γατί που έχει γεννήσει η γάτα της μάνας μου [το πιο πάράξενο χρώμα που έχω συναντήσει σε γάτα] και τη φετινή αφθονία άγριων σπαραγγιών [επειδή οι ορδές των λιμασμένων αθηναίων δεν ανηφόρισαν προς τα πάτρια εδάφη] τίποτα άξιο λόγου δεν συνέβη το τριήμερο. α, και χθες στον επιτάφιο ένας πιτσιρικάς έχασε την παλάμη του όταν του έσκασε στο χέρι το βαρελότο, αλλά με τόσα ατυχήματα που έχουν δει τα μάτια μου από τότε που θυμάμαι πάσχα στο χωριό αυτό είναι σχεδόν αμελητέο. αμέτρητα τα θύματα. έχουν χάσει χέρια, μάτια, κώλους, ακόμα και τη ζωή τους [ο υποψήφιος δήμαρχος], αλλά για κάποιον ακατανόητο λόγο το έθιμο τηρείται ευλαβικά.
επίσης, το χωριό μου είναι το μόνο ίσως μέρος του κόσμου που μέχρι πριν από μερικά χρόνια στόλιζαν πασχαλινό δέντρο. έβαζαν δηλαδή ένα κόκκινο φωτεινό αυγό αντί για αστέρι στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου [το ίδιο που στόλιζε την πλατεία τα χριστούγεννα]. δεν ξέρω ποιος το είχε σκεφτεί, αλλά ήταν απίθανο, έκανε ακόμα πιο σουρεαλιστική την ατμόσφαιρα ''πολέμου'' της ανάστασης.
από τότε που σταμάτησαν να το στολίζουν σταμάτησα κι εγώ να πηγαίνω στην εκκλησία.

το πιο ερωτικό κομμάτι απ' το object των callas.