Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

δεν στειρώνω


~η γάτα μου θέλει γάτο. κι έχει αρχίσει να κάνει αυτά που κάνουν οι γάτες όταν θέλουν γάτο: νιαουρίσματα, τριψίματα, κλπ. (στήνει κώλο και τέτοια). απ’ αυτή την άποψη, ευτυχώς που λείπω απ’ το σπίτι όλη μέρα. φαίνεται όμως ότι φωνάζει πολύ, γιατί η γειτόνισσα που με συνάντησε στη σκάλα με συμβούλεψε «να τη στειρώσω να ησυχάσω, δεν θα υποφέρει το κακόμοιρο το ζωντανό».
ήθελα να της πω ότι αυτό το «να μην υποφέρει το κακόμοιρο το ζωντανό» ακούγεται εντελώς ηλίθιο, όταν σχεδόν πάντα στειρώνεις τα κακόμοιρα ζωντανά για να μην υποφέρουν τα «αφεντικά» και όχι τα ίδια.

μετά θυμήθηκα μια άλλη γειτόνισσα που είχα παλιότερα (με νοημοσύνη κότας), την οποία είχε παρατήσει ο άντρας της με δύο κόρες και όταν την έπιανε ο οίστρος έπαιρνε τηλέφωνο το θείο της να την πάει με το αυτοκίνητο στο διπλανό χωριό για να γαμηθεί. με αλλοδαπούς. κι επειδή αυτός αρνιόταν, έπαιρνε ταξί.
την έδειραν, την έδεσαν, την κλείδωσαν στο σπίτι, αυτή το μυαλό στους αλλοδαπούς. ούρλιαζε τα βράδια σαν γάτα, μέχρι που παραδόθηκαν οι δικοί της και την άφησαν να γαμιέται ελεύθερα για να ηρεμήσει. στο μεταξύ, για να μην κάνει κι άλλη κόρη και κληρονομήσει και τρίτη το αϊκιού της, έκαναν οικογενειακό συμβούλιο και αποφάσισαν να τη στειρώσουν. και τη στείρωσαν και συνεχίζει να γαμιέται ανενόχλητη, κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
τελικά, είναι πολύ προοδευτική αυτή η επαρχία.

~ένα πολύ καλό ep.