Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Τι απέγινε η Ευδοκία;


Toν Σωτήρη Κοματσιούλη δεν τον βρήκα, με βρήκε. Με επισκέφτηκε με αφορμή μια μικρή αναφορά που είχα κάνει στο κομμάτι του «Επιδρομή απ’ τον Άρη» και μου έφερε το άλμπουμ με τις πρώτες ηχογραφήσεις του, οι οποίες είχαν επιτέλους κυκλοφορήσει σε ένα ιδιαίτερα προσεγμένο βινίλιο. Από τότε που εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα συναντηθήκαμε πολλές φορές, μου έχει διηγηθεί ένα σωρό ιστορίες (οι πιο πολλές απίστευτες), αυτή όμως που με εντυπωσίασε πιο πολύ απ’ όλες ήταν η σχέση του με τη Μαρία Βασιλείου, άλλον έναν θρύλο των ’70s και πρωταγωνίστρια της Ευδοκίας.
Η Ευδοκία του Αλέξη Δαμιανού ήταν και εξακολουθεί να είναι μία από τις κορυφαίες ταινίες του ελληνικού σινεμά, για πολλούς η πιο σπουδαία, και ο μύθος που δημιουργήθηκε γύρω απ’ αυτή όσο περνούσαν τα χρόνια αφορά σε μεγάλο βαθμό την πρωταγωνίστριά του. Η κυπριακής καταγωγής Ελληνο-αγγλίδα Μαρία Βασιλείου δεν ήταν καν ηθοποιός όταν την επέλεξε ο Δαμιανός για να γίνει η Ευδοκία της ταινίας του, εμφανίστηκε στο «Θίασο» του Αγγελόπουλου και πρόλαβε να κάνει κι άλλες δυο ταινίες μέχρι το 1974 που έφυγε για πάντα για το Λονδίνο («Παιδιά των Λουλουδιών» και «Ερωτισμός και Πάθος» του Όμηρου Ευστρατιάδη). Τα ίχνη της αγνοούνται από τότε, κι όσες αναφορές έγιναν στη ζωή της στο Λονδίνο και το τέλος της ήταν από ανεπιβεβαίωτες μαρτυρίες.
Ο Σωτήρης Κοματσιούλης ήταν ο άνθρωπος που συνόδεψε τη Μαρία στο Λονδίνο και έγινε ο σύζυγός της. Η ιστορία ξεκινάει από εδώ. Σε όσα καταπληκτικά μου διηγήθηκε από την πρώτη μας συνάντηση και αφορούσε τις πρώτες μέρες του Λονδίνου είχε αναφέρει αρκετές φορές το όνομα της, αλλά χρειάστηκαν μέρες να συνειδητοποιήσω ότι μιλούσε για την «Ευδοκία» (άρχισα να συνδέω τα κομμάτια όταν μου εξιστορούσε την επίσκεψη του Θεόδωρου Αγγελόπουλου στο μαγαζί του στην Αγγλία). Χρειάστηκαν επίσης πολλές προσπάθειες να τον πείσω να μιλήσει για τη Μαρία, στο τέλος όμως δέχτηκε να μου πει για τη «δικιά του Μαρία». Και το στόρι πάει κάπως έτσι
ντανς ντανς