Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

άριελ μάους


στο μπλογκ του ο martin newell [μουσικός, συγγραφέας, ποιητής, αρθρογράφος σε αγγλικά έντυπα κλπ] γράφει σε συνέχειες για τότε [το 1976] που είχε έρθει στην ελλάδα με το magic bus:
''I unpacked my travelling bag. It was still full of sand from sleeping on the beach for two weeks on the island of Chios. I changed my guitar strings. My harmonica stank of cheap cologne. In Greece it had got clogged with sand. I'd read that the Feelgoods' Lee Brilleaux used to soak his harmonicas in vodka, to resuscitate them after gigs. In Greece, I'd taken the thing apart, and not having vodka, put it into a glass of dirt-cheap duty free cologne. It had done the trick okay, but now, everytime I played the thing, it left a horrible taste in my mouth...''
για τις ελληνικές αρχές ήταν ένας ακόμα λιγδιάρης άγγλος που θα την έβγαζε για τρεις μήνες με 25 λίρες και μάλλον δεν θα πρέπει να είχαν και μεγάλο άδικο [για το πρώτο δεν ξέρω, το δεύτερο ισχύει, το αναφέρει ο ίδιος στις διηγήσεις του].
τέλος πάντων, ο martin newell έχει βγάλει ένα σωρό δίσκους, αν κάνεις γκουγλ θα βρεις και το μουσικό στόρι του που έχει ενδιαφέρον, η αφορμή όμως γι' αυτό το ποστ είναι η επανακυκλοφορία σε βινίλιο ενός [πολύ καλού] άλμπουμ του που είχε βγάλει το 1985 μόνο σε κασέτα, του songs for a fallow land.
αν το ακούσεις χωρίς να ξέρεις τι είναι και πότε ηχογραφήθηκε, είσαι σίγουρος ότι είναι πρόσφατος, της παρέας του ariel pink [john maus, gary war, rangers και τα συναφή]. στο εξώφυλλο φαίνεται ότι είναι κοσμογυρισμένος, αλλά σε σύγχιση [η ελληνική μυθολογία συναντάει την βρετανική φολκ και ο πάνας είναι μάλλον κέλτης]. τόσο 2011 όσο '80s είναι η ''παρέα'' [δεν πάει άλλο].
εδώ.