Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

hana


H εισαγωγή για τους Hana υπάρχει εδώ. Έχουν περάσει μερικοί μήνες από τότε που άκουσα πρώτη φορά γι' αυτούς [μίλαγε ο Larry με ενθουσιασμό για ένα live τους στη Θεσσαλονίκη], αν δεν έχεις όμως ακούσει τον ήχο τους είναι αδύνατο να διανοηθείς ότι πρόκειται για προσιτή ρυθμική μουσική που μπορεί να ακούσει οποιοσδήποτε. Και να του αρέσει. Θα μπορούσες να τους πεις και dance, τέκνο κατά βάση, αλλά δεν έχουν σχέση με τη βαριεστημάρα που τη συνοδεύει τα τελευταία χρόνια [ok, μπορεί να μην φταίει και η τέκνο γι' αυτό, όταν μεγαλώνεις μεγαλώνει κι η πλήξη].
Οι Hana είναι ποπ, δηλαδή φτιάχνουν μουσική που άνετα μπορεί να ακουστεί στο ραδιόφωνο, να χορευτεί και να περάσει και στο κοινό που ψάχνει και πέρα από το πειραματικό και το "δύσκολο''. Κι ο πρώτος δίσκος τους είναι όντως από τις πιο όμορφες ηλεκτρονικές κυκλοφορίες των τελευταίων χρόνων.
Την απολαυστική συνέντευξη που ακολουθεί την πήρε ο Larry Gus:
Πώς δημιουργήθηκαν οι Hana; Ποια ήταν η ανάγκη που σας ώθησε να γράψετε μουσική διαφορετική από τους Gorsky; Κουραστήκατε από τα ambient ηχοτοπία;
Θάνος: Απλά ήρθε ο Θανάσης μια μέρα με την δομή μερικών κομματιών και μου ζήτησε να αυτοσχεδιάσω πάνω σε αυτά. Το αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μου, ήταν πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο και έτσι αποφασίσαμε να το ψάξουμε λίγο παραπάνω.
Θανάσης: Με το Θάνο παίζουμε μουσική από πολύ παλιά. Έτσι όταν θέλησα να παρουσιάσω κάποια κομμάτια λάιβ ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα έπαιζε μαζί μου και ο Θάνος. Στις πρόβες βγήκε κάτι τελείως διαφορετικό. Ο Θάνος πίεσε τα πράγματα και περάσαμε από το λάιβ ακτ στην παραγωγή των κομματιών. Εμένα συνήθως μου αρέσει να ηχογραφώ λάιβ και δεν είχα πετύχει μέχρι τότε καλή παραγωγή. Δε νομίζω ότι οι Hana δημιουργήθηκαν για να παίξουμε διαφορετικά από τους Good Luck Mr. Gorsky. Πάντα παράλληλα με τους GLMG όλοι μας είχαμε διαφορετικά projects. Τα ambient ηχοτοπία κάθε άλλο παρά βαρετά είναι. Οι Hana είναι φουλ σε αυτά, αλλά υπάρχει και πολύ beat.
Πώς είναι η ζωή στη Θεσσαλονίκη; Δεν το σκέφτεστε να φύγετε; Αληθεύει ότι το ένα μέλος σας δουλεύει ΚΑΙ σαν ταξιτζής;
Θάνος:
Η Θεσσαλονίκη έχει να προσφέρει σε κάποιον κάποιες επιλογές διασκέδασης, άλλα νιώθω ότι για μένα έχει κάνει τον κύκλο της. Αν δεν κάτσει η προοπτική μιας δουλειάς στο Λονδίνο, το πιθανότερο είναι να δουλέψω ταξιτζής.
Θανάσης: Η ζωή στη Θεσσαλονίκη είναι ωραία. Έχει μέρη για να περνάς όμορφα αν έχεις φίλους. Συνήθως δουλεύω, παίζω μουσική, βρίσκομαι με τους Gorsky και κάνουμε meeting για την Granny Records, κάνω βόλτες με τη Στέλλα και πολλά ξενύχτια. Τα τελευταία χρόνια αγοράζω πολλούς δίσκους βινυλίου και θα ήθελα να δουλεύω σαν ντι τζέι. Eίναι σούπερ να ζεις στην πόλη για κάποια χρόνια, μετά μάλλον καλύτερα να φύγεις. Εγώ δεν έφυγα, αλλά το σκέφτομαι συνέχεια. Έμεινα γιατί δουλεύω.
Αν έπρεπε να κρατήσετε μόνο μία στιγμή από τα όσα έχετε κάνει τώρα, είτε σαν Gorsky, είτε σαν Granny, είτε σαν οτιδήποτε, ποια θα ήταν;
Θανάσης:
Ένα πάρτυ στην ταράτσα κάποιου μετά από το τελευταίο Synch, όπου ο Σάββας (Gorsky) τραυματίστηκε και μετά με τον Σπύρο (Gorsky) κυλιόμασταν στα πατώματα του νοσοκομείου και ο Σάββας φορούσε επίδεσμο στο μάτι. Και η ημέρα που παίξαμε λάιβ (ολόκληρη η Granny) στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μαζί με την βουβή ταινία The phantom carriage του Victor Sjostrom.
Θάνος: Εγώ θα διάλεγα τις πρώτες μέρες στο σπίτι της γιαγιάς, ετοιμάζοντας το Bits of Quartz Glitter πίνοντας Jagermeister.
Κάποιοι σας ξέρουν από τα late 90's σαν Reruns. Μιλήστε μας για το hardcore punk παρελθόν σας.
Θανάσης:
Ο Θάνος είχε ξεκινήσει μια μπάντα πανκ και με πήραν επειδή έπαιζα μπάσο. Οι Reruns έκαναν και γαμώ τα λάιβ, αλλά δεν παίζαμε hardcore punk. Ήταν ωραία, γιατί το μόνο που κάναμε ήταν να παίζουμε, να μεθάμε και να γνωρίζουμε κόσμο. Τότε γνώρισα και το φίλο μας το Στράτο και ήθελα να κάνουμε ντουέτο και να παίζουμε ελληνικό ροκ. Επίσης, λέγαμε ότι ήμαστε πανκ, αλλά δεν ήμαστε.
Θάνος: Θέλαμε να παίξουμε σαν μια μίξη Strokes και Hives, αλλά καταλήξαμε να παίζουμε κάτι μεταξύ Sex Pistols και Ramones! Στα λάιβ περνούσαμε πολύ ωραία!
Τι θα μπορούσε να περιμένει κάποιος από το live σας στο Nothing Days; Θα πέσουν κορμιά; Θα τρίξουν τα ηχεία από τα αναλογικά μπάσα;
Θανάσης:
Θα παρουσιάσουμε το δίσκο που θα κυκλοφορήσει στην Granny και κάποια κομμάτια εκτός δίσκου. Μέχρι τώρα τα λάιβ μας είναι φουλ στα αναλογικά συνθ και τέκνο, χαμός. Η βραδιά θα είναι σίγουρα σούπερ, ελπίζω κι εμείς.Θάνος: Όσο διασκεδάζουμε εμείς στα λάιβ μας, άλλο τόσο διασκεδάζει κι ο κόσμος που μας ακούει.
Αυτοσχεδιασμός ή προσεκτική αναλυτική διαδικασία σύνθεσης;
Θανάσης:
Και τα δυο είναι φουλ ελκυστικά, αλλά οι Hana είναι κάπου στη μέση. Νομίζω ότι μετά την προσεκτική σύνθεση μιας δομής έρχεται η ώρα να ηχογραφήσεις ή να παίξεις λάιβ και να την αποδομήσεις. Αυτό ακούγεται πολύ βαρετό και ακαδημαϊκό, αλλά δεν είναι.
Θάνος: Ο αυτοσχεδιασμός νομίζω ότι είναι η πεμπτουσία της μουσικής.
Ποιος δίσκος είναι το απόλυτο σημείο αναφοράς για την δημιουργία των Hana;
Θάνος:
Όταν αποφασίσαμε να φτιάξουμε τους Hana άκουγα Thomas Brinkmann, Basic Channel τέτοια πράγματα.
Θανάσης: Εκείνη την περίοδο άκουγα πολύ το Vertical Ascent-Moritz von Sswald Trio και Deepchord και Claro Intelecto και όλα τα ‘’Μ’’ των Μaurizio. Πρώτα δημιουργήθηκαν οι Hana και ύστερα βρήκαμε σημεία αναφοράς.
Είναι όντως το παρελθόν “ο απόλυτος προορισμός του κάθε ανθρώπου’’;
Θάνος:
Αν θεωρήσουμε ότι η μνήμη είναι το μόνο που μας απομένει τελικά, τότε μάλλον ναι. Το πρόβλημα βέβαια αρχίζει όταν αυτή σταματάει να λειτουργεί και τόσο καλά...
Θανάσης: Μπορεί, δεν ξέρω. Εγώ κάνω συνέχεια σχέδια για το μέλλον και βαριέμαι να μιλάω για το παρελθόν.
Περιγράψτε μας την διαδικασία σύνθεσης ενός τραγουδιού των Hana. Πώς ξεκινάει, πώς προχωράει, πώς καταλήγει.
Θάνος:
Ξεκινάει με ένα βασικό beat που φέρνει ο Θανάσης, εξελίσσεται κατά ένα μεγάλο μέρος αυτοσχεδιαστικά και από τους δυο μας για να καταλήξει σε κάτι ενδιαφέρον.
Θανάσης: Είναι ένα μεγάλο τραπέζι με συνθς, σάμπλερς κ.α., τα οποία σε κάποια στιγμή βρίσκονται σε τέλειο vibe. Τότε ηχογραφούμε και οι δυο μαζί και μετά ένας-ένας. Το ακούμε και συνήθως μας αρέσει. Μετά θα συναντηθούμε άλλη μέρα για να το δουλέψουμε ή να το συζητήσουμε. Δύσκολα απορρίπτω κομμάτια και δε θέλω να ασχολούμαι πολλές μέρες με κάτι, ενώ ο Θάνος με πιέζει στην αντίθετη κατεύθυνση.
Σας λείπει η Poeta Negra; Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα αν υπήρχε ακόμη;
Θανάσης + Θάνος:
Η Poeta λείπει σε όλους. Με το που έβγαινε μια καινούρια κυκλοφορία την αγοράζαμε και μετά είχαμε να συζητάμε για μήνες και για το πόσο μας άρεσε. Όταν αρχίσαμε να παίζουμε μουσική με τους Gorsky δίναμε τα κομμάτια μας στον Προκόπη και αυτός μας έδινε συμβουλές. Στα μάτια μας η Poeta ήταν το απόλυτο label εκείνα τα χρόνια.
Ποιος είναι ο καλύτερος δίσκος όλων των εποχών;
Θάνος:
Δεν ξέρω...Το μόνο που μου ’ρχεται τώρα είναι το Sweet Smoke-Just a Poke.
Θανάσης: Incunabula-Autechre. Δε θα τον βαρεθώ ποτέ. Άκουσε το 7 και σκέψου ότι το γράψανε το '93.
Έρχεται η ώρα που αποκτάτε χοληστερίνη (όχι εσείς, γιατί είστε λεπτοί, αλλά έστω ότι δεν ήσασταν και αποκτούσατε). Συνεχίζετε να τρώτε σαν τα ζώα και αρχίζετε να τρέχετε 2 ώρες την ημέρα για να το ισορροπήσετε, ή απλά σταματάτε το φαγητό;
Θάνος:
Δεν ήμουν ποτέ αθλητικός τύπος οπότε μάλλον θα έκανα το δεύτερο.
Θανάσης: Σταματάω να τρώω και θα σκέφτομαι ότι πρέπει να πάω για τρέξιμο. Δε θέλω να χοντρύνω ποτέ.
Συμφωνείτε με την απαγόρευση του καπνίσματος;
Θάνος:
Μάλλον συμφωνώ, αν και δεν καταλαβαίνω το ξαφνικό ενδιαφέρον κάποιων για την υγεία μας.
Θανάσης: Διαφωνώ και μάλλον είναι μεγάλη βλακεία, αλλά δε με απασχολεί καθόλου ποιος καπνίζει και που. Αν με ενοχλήσει κάποιος με το τσιγάρο του, θα του το πω.
Αν έπρεπε να πάρετε οριστική απόφαση και να διαλέξετε μεταξύ της ζωής σας όπως είναι τώρα (οι φίλοι σας, τα κορίτσια σας, η καθημερινότητα σας) και μίας ζωής όπου θα παίζατε μουσική όλη την ημέρα, κλεισμένοι σε ένα υπόγειο στην κεντρική Ευρώπη, παίζοντας δεκάδες συναυλίες τον μήνα, πετώντας το ένα ρεμίξ μετά το άλλο, και βγάζοντας περισσότερους δίσκους από τον Μadlib, τι θα διαλέγατε?
Θάνος:
Μου αρέσει να παίζω μουσική και να μην αγχώνομαι, θα διάλεγα να έχω μια καθημερινότητα που με γεμίζει και να παίζω μουσική στον ελεύθερο χρόνο μου.
Θανάσης: Να παίζω μουσική όλη τη μέρα, συναυλίες και ρεμίξ στην κεντρική Ευρώπη. Αυτό θέλω να κάνω. Σε υπόγειο δεν θα κλεινόμουν. Στη Θεσσαλονίκη δουλεύουμε σε υπόγειο και είναι πολύ άσχημο συναίσθημα να μην υπάρχει ένα παράθυρο να κοιτάξεις έξω.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ποια είναι η διάθεση σας;
Θάνος:
Ενθουσιασμένος για τους Hana και την ανταπόκριση όσων μας άκουσαν και λίγο αγχωμένος λόγω μιας πιθανής μετακόμισης στο Λονδίνο.
Θανάσης: Χαρούμενος. Θα παίξουμε πολλά λάιβ τους επόμενους μήνες, θα βγει το βινύλιο, θα παίζω περισσότερη μουσική και θα δουλεύω λιγότερο.
Ο ομώνυμος δίσκος των Hana κυκλοφορεί στο τέλος Μαρτίου από την Granny Records. Στις 26.3 θα τον παρουσιάσουν ζωντανά στο δεύτερο Nothing Days event στο Bios. Το κομμάτι τους Tate υπάρχει στο Tapper 25, το CD που συνοδεύει το Wire Απριλίου.