Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

μανεκέν


dumbo gets mad. πιο χίψτερ πεθαίνεις. ωραίο ζευγαράκι που σε όλες τις φωτο ποζάρουν στην ίδια ακριβώς στάση και με βλέμμα αρραβώνα. ενδυματολογικά στο μείον ένα: λίγο κακόγουστο τζίψι σικ, λίγο ντίσκο καμάκι '70s με μαφιόζικο μουστάκι σαρδηνίας και αδυναμία στα λαμέ. ιταλοί στο ελ έι, αυτός γράφει τη μουσική και τραγουδάει, αυτή τον σιγοντάρει ή τραγουδάει όπου δεν τραγουδάει αυτός, κι οι δυο μαζί έφτιαξαν τον πρώτο ''ιταλικό'' δίσκο που αντέχεται εδώ και σαράντα χρόνια -και δεν ανέχεται απλώς, αλλά είναι και καλός. [και δόξα τω θεώ δεν έχει καμιά σχέση με ιταλοντίσκο, ελέκτρο και τα συναφή]. ok, δεν είναι κι η αποκάλυψη, αλλά η μαγκιά με το σόλο όργανο απογειώνει τα κομμάτια και δίνει κι ένα '60s ψυχεδελικό touch, τόσο που χρειάζεται για να έχεις την ψευδαίσθηση ότι είναι από άλλη εποχή.
στα συν: έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ, εξαιρετικά σημεία αναφοράς και ένα δίσκο που ακούγεται non stop, σχεδόν χωρίς καμιά ''κοιλιά''.
μείον δεν μπορώ να βρω κανένα [εκτός απ' τα ρούχα του].
το άλμπουμ τους [elephants at the door] το δίνουν δωρεάν με την προϋπόθεση να τον κάνεις twit.
για να γλιτώσεις το twit, ορίστε το λινκ.