Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

μίρακλς



την πρώτη φορά που τον πρόσεξα ήταν στο τρένο κηφισιά-πειραιάς, είχε εμφανιστεί μέσα στο βαγόνι στα κάτω πατήσια διπλωμένος στα δύο, στηριγμένος σε πατερίτσες, τα πόδια του γυρισμένα προς τα μέσα και τα χέρια σχεδόν παράλυτα. αφού ζητιάνεψε απ' τη μια άκρη του βαγονιού μέχρι την άλλη, σύρθηκε με κόπο μέχρι την έξοδο, κατέβηκε στην αττική και συνέχισε να σέρνεται ανάμεσα στους άλλους επιβάτες ζητώντας ελεημοσύνη μέχρι που βγήκε στη λιοσίων. εκεί, σταμάτησε πίσω από τον πάγκο του τύπου που πούλαγε λουλούδια, μάζεψε τις πατερίτσες, ίσιωσε το κορμί του, πάτησε κανονικά στα πόδια του, πέρασε απέναντι κι έφυγε τρέχοντας.
σήμερα, τον πετύχαμε σε αναπηρική καρέκλα λίγο πριν βγούμε από την ομόνοια στην πατησίων. την τσουλούσε μπροστά μας, όταν ξαφνικά σηκώθηκε, κρέμασε την τσάντα με τις εισπράξεις στη ράχη της καρέκλας κι άρχισε να την σπρώχνει φεύγοντας φουλαριστός. όταν τον φτάσαμε στο φανάρι και σταθήκαμε δίπλα του μας κοίταξε αγριεμένος και συνέχισε την τρεχάλα.
υ.γ. το λίνκ 7 ποστ παρακάτω έχει πραγματικά το 'αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά' και ΟΧΙ radiohead.