Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

κυριακή



~10 και μισή, καθοδόν για τον high wolf. o ταξιτζής σχολιάζει τους έρημους δρόμους και την μειωμένη κίνηση, από το απόγευμα, ''ερημιά σήμερα, ευτυχώς που δούλεψα λίγο με τα θέατρα''.
''οι 9 στους 10 που μπαίνουν μέσα στο ταξί γκρινιάζουν'' μου λέει, ''σπάνια χαμογελάνε πια οι άνθρωποι, κι ακόμα κι όταν χαμογελάσουν το κάνουν ειρωνικά''. μιλάει για παγωμένα χαμόγελα και καχυποψία. στο πίσω κάθισμα έχει μια κοπέλα που πάει πίσω απ' την κάνιγγος, κατεβαίνουμε τη σόλωνος και σταματάει έξω απ' το ίκα. ωραία κοπέλα -απ' τη φιγούρα που πρόλαβα να δω, κατέβηκε και χάθηκε τρέχοντας μέσα στο νοσοκομείο. ''διασκέδαση;'' τη ρώτησε ο ταξιτζής. ''μπα, όχι, δουλειά, στις 10 ξεκίνησε η βάρδια κι έχω αργήσει''. μόλις έβαλε μπρος το ταξί μου είπε ''φίλε αισθάνομαι ντροπή, μόλις άκουσα ότι πάει πίσω απ' την κάνιγγος τέτοια ώρα σκέφτηκα ότι είναι πουτάνα''. [...]
~το mondo cane δεν το έχω δει, ούτε έχω καμιά διάθεση να το ψάξω, το σάουντρακ όμως μου φάνηκε οικείο από την πρώτη φορά, ίσως επειδή μου θυμίζει ελληνικές κωμωδίες των '60s.
ωραίος δίσκος.