Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

watch the moon



~από τότε που έκλεισε και το τελευταίο dunkin' donuts, το μόνο αξιοπρεπές donut που είχα πετύχει στην αθήνα ήταν στο dennis donuts, κοντά στο σταθμό της πανόρμου. χθες, στο μολ της βουλιαγμένης, στον άγιο δημήτριο, πρόσεξα ότι έχει ανοίξει το πρώτο [;] cinnabon στην ελλάδα, rolls κανέλλας δηλαδή, τα οποία μπορεί να μην είναι και ό,τι καλύτερο μπορείς να πετύχεις στο είδος [δεν είναι], αλλά τα φτιάχνουν και τα ψήνουν μπροστά στα μάτια σου και μετά ρίχνουν πάνω τους ένα ποτάμι από σιρόπια και ρευστές καραμέλες, οπότε η ουρά με τους πεινασμένους που περίμενε να τα δοκιμάσει μου φάνηκε λογική. δεν ξέρω πόσες γεύσεις υπάρχουν στην αθήνα, γενικά, πάντως, δεν είναι και μεγάλη η ποικιλία των γεύσεων, κι αυτά που υπάρχουν προς το παρόν είναι: το classic [2,90 ευρώ], το chocobon [3,50] και το pecanbon [3,50] -σε μεγάλο μέγεθος- και τα ίδια σε μίνι [από 2 μέχρι 2,40 ευρώ το ένα].
και τα τρία είναι μέτρια, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα: η ζύμη σαν λάστιχο και όλα όσα τη συνοδεύουν με δόσεις υπερβολής: η κανέλλα σκεπάζει όλες τις γεύσεις, τα σιρόπια κάνουν τη ζύμη νιανιά, η ζάχαρη σε λιγώνει. τα τρως και σε πιάνει πονοκέφαλος απ' την κανέλλα.
~υπάρχουν κάποιοι δίσκοι [4; 5;] που μπορείς να βάλεις στην κατηγορία ''δίσκοι της ζωής σου''. κι όσους και ν' ακούσεις, εκεί ξαναγυρνάς. ορίστε ένας.