Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

πάρτι τάιμ


το σοκ είναι μεγάλο. δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι την ώρα που όλα ήταν έτοιμα για το πάρτι μου θα πέθαινε η αγαπημένη μου τραγουδίστρια.
σήμερα τα ξημερώματα έβαλα ν' ακούσω το τελευταίο ανατριχιαστικό λάιβ των broadcast στην αυστραλία που ήταν κυριολεκτικά το τελευταίο που θα έκαναν ποτέ [η trish είχε ήδη ίωση, γύρισαν στην αγγλία κι έγινε πνευμονία] και έχω αρρωστήσει. δεν είναι καλή η ποιότητα της ηχογράφησης, αλλά όλο το σετ είναι συγκλονιστικό, κι αν υπήρχε τρόπος να βαθμολογήσεις την αισθητική η trish παίρνει άριστα. λίγο πριν το λεπτό 57, που ακούγονται σαν συγκρότημα απ' το σαν φρανσίσκο του 67, ετοιμάζεσαι να απογειωθείς. δεν θα μπορούσε να κάνει πιο μεγαλειώδες φινάλε. δεν γίνεται.
μία φορά πρόλαβα να τους δω στο an εκείνη την υπέροχη βραδιά -σίγουρα από τις πιο ωραίες συναυλίες που έχω δει ποτέ. εκεί, μέσα στους καπνούς και την '60s ατμόσφαιρα είχε γίνει η αγαπημένη μου τραγουδίστρια.
τραγική ειρωνεία; σχεδιάζαμε να τους φέρουμε στο δεύτερο event του nothing days, την ώρα που θα κυκλοφορούσε ο νέος δίσκος τους.
στις 6 το πρωί έβαλα να δω ένα από τα σπέσιαλ επεισόδια του royle family με τίτλο the queen of sheeba για να μου φτιάξει λίγο η διάθεση, ένα από τα τρία που δεν είχα δει, και έπεσα πάνω σ' αυτό που πεθαίνει η γιαγιά [το οποίο είναι και το καλύτερο της σειράς με διαφορά, παρόλο που δεν είναι καθόλου αστείο].
έχω πλαντάξει στο κλάμα.