Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

remix


όχι, δεν είναι λατινοαμερικάνος πορνοστάρ που ήρθε να γίνει ο παρτενέρ στο σίκουελ της τζούλιας, είναι ο dolphins into the future νωρίτερα απόψε στο μοναστηράκι, λίγο πριν τελειώσει το soundcheck.
με την ευκαιρία, ορίστε δύο φθινοπωρινά remix που αξίζει να ακούσεις αυτές τις μέρες>>> ένα των king midas sound κι ένα του burial.

bop


Acid Baby Jesus
Νέοι, ταλαντούχοι, ελπιδοφόροι, χωρίς στόχους και χωρίς συναίσθηση τι τους έχει συμβεί. Έτοιμοι δηλαδή να κατακτήσουν τον κόσμο. Οι Acid Baby Jesus φωτογραφίζονται για πρώτη φορά σε κατάσταση «λανθάνουσας επιτυχίας».

Για ένα τόσο νέο γκρουπ (φτιάχτηκαν την άνοιξη του 2009 και πέρσι το Σεπτέμβριο έκαναν το πρώτο τους live), έχουν καταφέρει τόσα, που άλλα ελληνικά δεν καταφέρνουν μετά από χρόνια: να έχουν κερδίσει το respect της (δύσκολης) εγχώριας μουσικής κοινότητας, να κάνουν εμφανίσεις που συζητιούνται και να έχουν ήδη μια εξαντλημένη πρώτη κυκλοφορία (σε κασέτα!). Έχουν κάνει επίσης συναυλίες στη Θεσσαλονίκη, στο Βερολίνο και στα Σκόπια και ένα support στους Chain and the Gang που αποκαλούν «σχεδόν καταστροφή» («ήμασταν χάλια», λένε γελώντας).
Οι Acid Baby Jesus ήταν από τα ονόματα που ξεχώρισαν στα περσινά Yuria και από τότε, παρόλο που η φήμη τους εξαπλώνεται εντός κι εκτός Ελλάδας, παραμένουν ένα χαμηλών τόνων γκρουπ που δεν μιλάει συχνά και μέχρι πρόσφατα δεν ήθελε καν να φωτογραφηθεί. Ένα χρόνο μετά είναι ακριβώς οι ίδιοι, μόνο που έχουν ζήσει ένα σωρό εμπειρίες που διηγούνται με ενθουσιασμό και χιούμορ και δεν φαίνεται να τους εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα ούτε τα καλά σχόλια, ούτε η πρόσφατη «επιτυχία» τους στο πιο influential site του κόσμου στο κοινό των trendsetters. Έχουν περάσει λίγες μέρες από τότε το Pitchfork τους επέλεξε σαν μεγάλη ελπίδα στο νέο site του (Altered Zones), φτάνοντας μάλιστα μέχρι στο νούμερο τρία στο Top-10 δημοτικότητας. Οι ίδιοι δεν θέλουν καν να το σχολιάσουν και δηλώνουν ότι παίζουν ρόλο κι οι συγκυρίες, «δε νομίζουμε ότι είμαστε τόσο σημαντικοί», λένε λίγο πριν ξεκινήσει η φωτογράφηση. «Έτσι κι αλλιώς μας γουστάρουν πιο πολύ στην Αμερική, απ’ ό,τι στην Ευρώπη. Υπάρχει κάποια που της αρέσουμε πολύ, μας έβαλε στο blog της και έτσι μας διάλεξε ο τύπος του Pitchfork. Έχει πλάκα όμως ο τρόπος που δουλεύει το ίντερνετ, με το που μας έβαλαν εκεί έσκασαν καμιά 30αριά mail από Αμερική από ανθρώπους που ζητούσαν την κασέτα μας!», προσθέτει ο Νώντας.
«Γιατί κασέτα; Επειδή δεν είχαμε αρκετά λεφτά για βινίλιο και δεν θέλαμε CD. Το κακό είναι ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε κασέτες μαζικά επειδή τις γράφουμε μία μία και φτιάχνουμε τα εξώφυλλα στο χέρι. Η διαδικασία του να κόβεις και να κολλάς είναι πολύ χρονοβόρα». Μιλούν για τον τρόπο που γνωρίστηκαν και εξηγούν γιατί είναι πιο βολικό να μην έχει στόχους και μεγαλεπήβολα σχέδια. «Είμαστε φίλοι από πάντα», λένε, «και το συγκρότημα δεν ήταν στα σχέδιά μας. Δεν είπαμε ‘θα φτιάξουμε ένα συγκρότημα’. Παίζαμε στο δωμάτιο το Όθωνα, άρχισαν να μας αρέσουν μερικά κοινά πράγματα και έτσι προέκυψε. Είναι σουρεαλιστική η φάση έτσι όπως έχει εξελιχθεί, Ο Τηλέμαχος και ο Μάρκος είναι καλοί μουσικοί, ο Όθωνας κι εγώ είμαστε λιγότερο μουσικοί κι έτσι αναγκαστικά ο ήχος μας βγαίνει λίγο… sloppy. Υπάρχουν πολλές μπάντες στην Αμερική που παίζουν όπως εμείς, μας αρέσει να μην είναι όλα τέλεια, να ακούγονται όλα πιο ανθρώπινα στην ηχογράφηση. Η μουσική μας παρόλο που ακούγεται φασαριόζικη δεν είναι καθόλου macho, δεν έχει τεράστιο όγκο, έχει μια ευαισθησία».
Αυτή τη στιγμή ηχογραφούν το πρώτο άλμπουμ τους, ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν δύο 7ιντσα (στην Sound Effect του ομώνυμου δισκάδικου στη Ζαΐμη και σε μια αμερικάνικη εταιρία) και φεύγουν άμεσα για live και tour που ξεκινάει από τη Σαρδηνία, συνεχίζει στην Πολωνία, στη Ρουμανία, την Ευρώπη και καταλήγει στη Δυτική Αμερική. «Έχει πλάκα να παίζεις έξω, μακριά από τους φίλους σου, είναι πιο μεγάλη η πρόκληση», λένε. «Δεν μας ενοχλούν καθόλου οι συνθήκες της tour, κοιμόμαστε και στα πατώματα, τα πάμε τόσο καλά μεταξύ μας που το βλέπουμε σαν διακοπές διαρκείας. Μέσω των tour έχουμε κάνει φίλους με τους οποίους αυτά που έχεις να μοιραστείς είναι τόσο δυνατά που τα έχεις όλα!».
«Τι ακούμε αυτό τον καιρό; Gun Club, τα πρώτα των Stones και των Pink Floyd, Thee Oh Sees και μια συλλογή της Crypt με country -επειδή έχουν ιστορίες να αφηγηθούν και δεν βασίζονται μόνο στα εφέ. Ακούγονται αθώα, αλλά έχουν ένα ζοφερό υπόβαθρο».
Την ώρα που φωτογραφίζονται στην ταράτσα με φόντο την Ακρόπολη τους ρωτάω τίνος το live θα ήθελαν να ανοίξουν ιδανικά και η απάντηση ήταν ομόφωνη: «Της Lady Gaga». Δεν ξέρω να αστειεύονταν ή σοβαρολογούσαν…
Για το 7ιντσο: Sound Effect [Ζαΐμη 30, στα Εξάρχεια, 2108259883].
Πληροφορίες για το επόμενο live τους και για την κασέτα στο myspace.com/acidbabyjesus

revised


κυκλοφόρησε σε revised edition [σε 10ιντσο βινίλιο και cd] το πρώτο εξαντλημένο ep της ghost box -του belbury poly- με έξι κομμάτια συνολικά, και όχι τέσσερα που περιείχε η αρχική έκδοση. το ένα καινούργιο επιπλέον έχει τίτλο hither and yon και το άλλο είναι αυτό του advisory circle. όποιος έχει το ίδιο σε 3ιντσο, με 4 κομμάτια και αριθμό 01 πάνω δεξιά [και όχι 14], να ξέρει ότι αξίζει γύρω στις 50 λίρες.

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

κυριακή, ducktails & dolphins


Η ομάδα Silence Fiction Society, σε συνεργασία με το SIX D.O.G.S. παρουσιάζουν τον Αμερικανό Ducktails σε ένα μοναδικό double bill, με τον Βέλγο Dolphins Into the Future, στα πλαίσια της κοινής τους Ευρωπαϊκής περιοδείας. Οι δύο ταλαντούχοι νεαροί καλλιτέχνες ανήκουν σε ένα πολύμορφο κίνημα lo-fi μουσικών –ανάμεσα τους, ο Ariel Pink, οι φορμαλιστές Skaters, οι Pocahaunted και ο Oneohtrix Point Never- που αντλούν έμπνευση από το μουσικό σκουπιδότοπο των 80s (fm rock, new age, mtv trash) δημιουργώντας ένα νέο ψυχεδελικό ήχο.
ducktails
Ducktails ονομάζεται το σόλο project του Αμερικανού μουσικού Matt Mondanile, κιθαρίστα του ελπιδοφόρου ποπ σχήματος Real Estate και του πιο πειραματικού Predator Vision. Χρησιμοποιώντας σπάνια έως καθόλου samples, και μέσα από μοναχικά τζαμαρίσματα, με την περιστασιακή παρουσία ενός drum machine, ο Mondanile δημιουργεί μια εύθραυστη pop exotica διάχυτη από τη νοσταλγική ευφορία καλοκαιρινών αναμνήσεων. Πραγματικά, αν κάποιος έχει ακούσει έστω ελάχιστα τη μουσική του, θα του φανεί σχεδόν αδιανόητο το ότι η αυτή μπορεί να προέρχεται από ένα υπόγειο στο βροχερό Νιου Τζέρσει. Όταν δεν υπάρχει μια παραλία και την χρειάζεσαι, πρέπει να την επινοήσεις. Η ηχητική παραλία του Ducktails βρίσκεται στο Pacific City, ένα φανταστικό νησί που βρίσκεται ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ασία. Εκεί, ο Mondanile συναντά τον φίλο του James Ferraro και μαζί παίζουν ψυχεδελική μουσική, πίνοντας μπύρες. Στο Pacific Island οι φοίνικες είναι πλαστικοί και η θάλασσα ηχογραφημένη σε κασσέτα. Στο ραδιόφωνο εναλλάσσονται καλοκαιρινά χιτ της δεκαετίας του ’80, ethiopiques, νεοζηλανδέζικη ποπ, οι Felt και οι Durutti Column. Όταν δεν βρίσκεται στο Pacific Island o Ducktails, γυρνάει τον πλανήτη περιοδεύοντας και εκδίδει μανιωδώς τις ηχογραφήσεις του. Δισκογραφικές του δουλειές έχουν κυκλοφορήσει από τις εταιρίες Not Not Fun, Release the Bats, Olde English Spelling Bee, Underwater Peoples. To τρίτο επίσημο άλμπουμ του Ducktails III: Arcade Dynamics αναμένεται στα τέλη Σεπτέμβρη από το αμερικάνικο label Woodsist, ενώ σύντομα κυκλοφορεί και ένα περιορισμένων αντιτύπων split LP με τους Dracula Lewis, στην εταιρεία No Fun του Carlos Giffoni.
http://www.myspace.com/ducktailss
dolphins into the future
Πίσω από το όνομα-μανιφέστο Dolphins Into the Future, βρίσκεται ο 28 χρονος Βέλγος από την Αμβέρσα, Martin Lievens. Ο Lievens αγαπά τα δελφίνια και το ψευδώνυμο που έχει επιλέξει, περιγράφει σε πρώτο βαθμό τόσο τα χαρακτηριστικά των ήχων που χρησιμοποιεί και σε δεύτερο -και ίσως πιο ανησυχητικό- βαθμό την φιλοσοφία του. Ο ίδιος δηλώνει μέλος και πρεσβευτής του Κητολογικού Έθνους (Cetacean Nation), ενός new age κινήματος που μάχεται για την κατοχύρωση πολιτικών δικαιωμάτων στα δελφίνια (και άλλα κήτη) και την εκπροσώπηση τους στα Ηνωμένα έθνη. Με παρελθόν στη free noise σκηνή και εκτενή δισκογραφία σε κασέτες και cd-r, ο Lievens σκηνοθετεί τις αμφιλεγόμενες ψυχεδελικές καταδύσεις του χρησιμοποιώντας στρώματα θορύβου, field recordings υποθαλάσσιων ήχων, και αναλογικά συνθεσάιζερ. Ο Simon Reynolds στην πρόσφατη -διθυραμβική- κριτική του για το Wire, ισχυρίζεται ότι ο Lievens έχει βρει ένα ενδιαφέρον πεδίο διερεύνησης εκεί που συναντιούνται το krautrock, το gamelan, τα ambient series του Brian Eno, οι Orb και φυσικά το επάρατο New Age, φτιάχνοντας ένα δικό του υβρίδιο το οποίο το μόνο που απαιτεί από τον ακροατή είναι να αφήσει για λίγο τον κυνισμό του στο συρτάρι για να μπορέσει να το απολαύσει. Τον προηγούμενο χειμώνα ο Lievens πέρασε δύο μήνες στη Χαβάη, όπου μπόρεσε να εστιάσει στην επικοινωνία με τα αγαπημένα του δελφίνια και να δημιουργήσει τις «ηχητικές καρτ ποστάλ» -όπως τις ονομάζει- που απαρτίζουν το νέο του άλμπουμ Ke Ala Ke Kua που μόλις κυκλοφόρησε στο εκλεκτικό Βέλγικο Label Kra-ak. Στις επίσημες κυκλοφορίες του συμπεριλαμβάνονται επίσης On Sea faring Isolation, (2009 - Not Not Fun) και Music Of Belief (2010 - Release The Bats).O Lievens έχει συνεργαστεί και περιοδεύσει εκτενώς με τους -μέντορες του- Καλιφορνέζους Skaters. Έχει κυκλοφορήσει υλικό, χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα Duncan Cameron, L.R.J. Martens, In The Eye Of Vision κλπ., ενώ βρίσκεται πίσω από τις δισκογραφικές Taped Sounds και Cetacean Nation Cassettes.
www.last.fm/music/Dolphins+Into+the+Future, http://cetaceannationcommunications.blogspot.com
Μετά τη συναυλία θα ακολουθήσει DJ set από τον Family Battle Snake.
www.myspace.com/familybattlesnake, www.pan-act.com
@ Six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Αθήνα (μετρό> Μοναστηράκι),
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2010,
Ώρα Έναρξης > 21:00

Τιμή εισόδου > 12 euro

του quincho η μάνα..

acropolice


via acropolice now

snapshots


σταρ


το απόγευμα, περαστικός από μια φωτογράφηση που ήταν σαν σκηνή από ταινία του kenneth anger. [αν δεν κάνεις τέχνη την εποχή της κρίσης, πότε θα κάνεις;]

δεν θυμάμαι ποιο υπουργείο είναι αυτό στην κάνιγγος. σ' αυτό τέλος πάντων, μόλις περάσεις τον έλεγχο [απ' το μηχάνημα με τις ακτίνες χ] πέφτεις πάνω σε μια βιτρίνα με κάρβουνα. ελληνικά και ξένα. φοβερή συλλογή. μόνο αποκαΐδια απ' τις φωτιές στην προπέρσινη πυρκαγιά στην πελοπόνησσο έλειπαν για να συμπληρωθεί. [απέναντι έχει έναν κούρο σε μπλε φόντο].

ένας κεφάτος ταξιτζής. ο πρώτος που πετυχαίνω εδώ και μήνες που δεν γκρίνιαζε για την κρίση και δεν είπε ότι θέλει να κάψει τη βουλή. [αν την κάψει κανείς, ας κρατήσει κι ένα κάρβουνο για τη συλλογή του υπουργείου].

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

wallce



the song before

ikonika


μάλλον η καλύτερη της βραδιάς.

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

8 is not enough


απόψε και αύριο στην αθήνα.

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

πρεμιέρα plus


την τετάρτη 15.09, στις 8 το βράδυ, στον κινηματογράφο ΛΑΪΣ, τα πρώτα τεύχη θα μοιραστούν ζεστά-ζεστά απ' το τυπογραφείο.
θα έχει και μουσική και δωρεάν μπίρες. για όλους.
ιερά οδός, 48.

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

duckdolphins


ducktails & dolphins into the future
κυριακή 26/9 στις 9 το βράδυ στο six dogs, με 12 ευρώ.

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

τέσσερις το πρωί


ο burial κι ο kode 9 χθες το βράδυ στη μαρίτσα. μέχρι το τελευταίο μέρος νομίζω ότι ήταν το πιο αδιάφορο μιξ που έχει κάνει ποτέ ο kode 9 [νύσταζα κιόλας...].
εκεί γύρω στο 30' που είχε αρχίσει να στρώνει, με πήρε ο ύπνος [δεν έχω ιδέα τι έπαιξαν την υπόλοιπη μία ώρα].

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

πολαβόιντ


τουμπλρ

dig


[ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά] έρχεται πραγματικά στην αθήνα...
the story [άσχετο, αλλά παλιό και καλό]

impetuous fire

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

καλημέρα


μπορεί να κυκλοφορούν τόσα πολλά, τόσο πολύ ίδια και τόσο αδιάφορα, που γίνεσαι αναγκαστικά καχύποπτος με όλα νεξτ μπιγκ θινγκς που δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικά μπιγκ. οι summer camp δεν είναι εξαίρεση, μια απ' τα ίδια, μέτριοι, αλλά συμπαθείς. κι αυτό το τραγουδάκι είναι καλή ποπ. έχουν και καλό γούστο.

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

red lines


είναι το άλμπουμ που έχω ακούσει περισσότερο από ο,τιδήποτε τις τελευταίες μέρες και σίγουρα απ' αυτά που αξίζει να ψάξεις αυτή την εποχή. το untitled [που περιέχει επίσης 7 κομμάτια... untitled] είναι ένας δίσκος που είναι αδύνατο να κατατάξεις σε είδος, με ήχο ''μεγαλούπολης'' που συνδυάζει τα πάντα, όλα όσα εμφανίστηκαν τα τελευταία δυο χρόνια και σήμερα ακούγονται παλιά, είναι μέινστριμ με έναν παράξενο τρόπο με την έννοια του ''προσιτού που μπορεί να ακούσει οποιοσδήποτε'', είναι αρκετά περίεργο [τόσο που αποκλείεται να γίνει του συρμού, σε όσο μεγάλο κοινό και να περάσει], ακούγεται καινούργιο και φρέσκο [ενώ ούτε το ένα είναι, ούτε το άλλο], σε κάποιες στιγμές μου θυμίζει τον πρώτο δίσκο του τρίκι, σε άλλες μου φέρνει στο μυαλό τον forest swords, ενώ κομμάτια σαν κι αυτό δικαιολογούν τον παροξυσμό των αγγλικών μίντια και την εξαφάνιση του δίσκου μέσα στις πρώτες ώρες απ' την κυκλοφορία του.
[υπάρχει ολόκληρο στο sound injections. εκεί που λέει hype williams].

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

ruff, rowdy and unfocused


o jeff είναι ακριβώς ο τύπος που θα ήθελα να είμαι: όμορφος, στυλάτος, ταλαντούχος [με αυτή σειρά, κατά προτίμηση...]. και mc. και παραγωγός. και με ένα από τα πιο δυνατά ονόματα στο ελληνικό μουσικό σύμπαν [bruises n cuts].
o jeff gonzales έχει έτοιμο το δεύτερο δίσκο του που θα κυκλοφορήσει στις 8 οκτωβρίου [''laced with latin breaks, grimy beats and soulful melodies which stand on a hip hop backbone'', δηλαδή ένα πολύ δυνατό συνδυασμό από όλα αυτά που του αρέσουν και συμμετοχές εκλεκτών φίλων του: mc yinka, sugahspank!, fernandez mc και του άγγελου αγγελίδη στην κιθάρα] με τίτλο ''ruff, rowdy and unfocused''.
το ruff, rowdy and unfocused είναι απίθανος δίσκος. δεν φτάνει μια φορά για να το καταλάβεις, αλλά είναι. το αγαπημένο μου κομμάτι είναι ένα old school, σύντομο λατινόφωνο με τίτλο te lo entrego που το έχω ακούσει 40 φορές σήμερα. έτσι νομίζω. μετά τη δεύτερη φορά είναι δύσκολο να διαλέξεις. κυκλοφορεί απ' την cast-a-blast. [περισσότερα προσεχώς].
κι αυτό είναι ένα δείγμα απ' το δίσκο: the harder they fall

hare jesus

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

ομπρέλα ουρανία


ιερατική ομπρέλα για τα πρωτοβρόχια. χρυσοκέντητη, μόνο με 5 χιλιάδες ευρώ [τόσο κάνει, μα την παναγία]. να στην πάρει ο αέρας να βλαστημάς ένα χρόνο τα θεία.

σόδομα και γόμορα


σεμνά