Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

svenonius


το νέο σχήμα του svenonius κι οι acid baby jesus το σάββατο στη μύγα.

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

κειμήλια


το 7ιντσο σκιές/κειμήλια των metro decay που είχε κυκλοφορήσει το 1983 απ' την creep records ξανατυπώθηκε πέρσι απ' την ειρκτή music label , την εταιρία που επανακυκλοφορεί σπάνια ελληνικά [και γαλλικά] δισκάκια. προχθές το κειμήλια απόκτησε και ρεμίξ απ' τους φανταστικούς ήχους. nice.
εδώ είναι το ορίτζιναλ.

ουρές


~το σκέιτ-ενυδρείο με τα χρυσόψαρα είναι ένα από τα έργα της έκθεσης στο 7ply project, με σανίδες που έχουν 'διακοσμήσει' αρκετοί έλληνες [αλλά και ξένοι] καλλιτέχνες. θα εκτίθενται μέχρι και αύριο. όλη μέρα.
so tired

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

7ply project


~ούτε όρθιος ούτε καθιστός δεν άλλαζε τίποτα. οι wooden shjips μπορεί να ξεκίνησαν με φούριες και να σε ψάρωναν [σκέφτηκα "εδώ είμαστε, απόψε θα γίνει κόλαση"], αλλά μετά το δεύτερο τραγούδι στα δικά μου αυτιά woodenshjips σήμαινε "ένα μονότονο βομβητό με κάποιες ρυθμικές εκλάμψεις". "διεκπαιρεωτικοί" όπως εύστοχα σχολίασε ο κ. λίγο πριν φύγουμε. βαρέθηκα λίγο πριν τα είκοσι λεπτά, αλλά έκανα φιλότιμες προσπάθειες να το κρύψω [σηκώθηκα, κάθισα, ξανασηκώθηκα, τα ίδια]. λίγο μετά το μισάωρο έφυγα κουφός και χρειάστηκαν ώρες για να μπορώ να ακούω το "σ".
~ο patrick o'dell [της φωτο] είναι ο κύριος epicly later'd και σκηνοθέτης σε βίντεο των panda pear και morrissey [και διαφόρων άλλων] που από χθες είναι στην αθήνα για το 7ply project, στην τεχνόπολη στο γκάζι [σάββατο και κυριακή όλη μέρα]. μαζί με όλα όσα γίνονται εκεί [διαγωνισμοί σκέιτ, εκθέσεις με έργα σε σανίδες, συναυλίες κι άλλα πολλά] προβάλλονται κι οι ταινίες του για το vbs.tv και τα βίντεό του [έχει και από τη νέα δουλειά του πάντα μπέαρ που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, κι άλλα αποκλειστικά] και είναι κι ο ίδιος εκεί σχεδόν αόρατος [ένας ψηλός αδύνατος τύπος που μπορείς να τον πεις και όμορφο] για να υπογράφει αυτόγραφα.
απόψε εμφανίζονται κατά τις 9 οι Zoltan Tribe sound system (GR), LOGOS APEILH (GR), KILLA KELA (UK) και FOREIGN BEGGARS (UK). το αυριανό πρόγραμμα το πρωί.
έχει ελεύθερη είσοδο.
~το τέλος του φανταστικού 'φανταστικού κυρίου φοξ'.

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

perfect maniac


~μπορεί να διαπιστώσει κανείς πόσο έχουν αλλάξει οι συνήθειες του κοινού που παρακολουθούσε φανατικά σινεμά [τουλάχιστον μέχρι πριν από δυο τρία χρόνια] από αυτό που συμβαίνει με τον κυνόδοντα τις τελευταίες μέρες. από τη μέρα που διέρρευσε σε τόρεντ δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τον έχει δει, ενώ ήταν ελάχιστοι αυτοί που πήγαν να τον δουν στο σινεμά [ούτε εγώ, δεν πάω σινεμά πια] και είναι κρίμα, γιατί ο κυνόδοντας είναι καλύτερη ταινία από όλες τις υπόλοιπες μαζί που έκοψαν περισσότερα εισιτήρια.
~η επιστροφή των [κυριολεκτικά αγνώριστων και electro] expert medicine είναι τόσο εντυπωσιακή, που τύφλα να 'χει ο νέος δίσκος των lcd [που κατάφεραν να είναι σε κάθε δίσκο όλο και χειρότεροι. το this is happening μπορεί να μην είναι κακός δίσκος, αλλά σε σχέση με το ξεκίνημά τους είναι απογοήτευση].
ο δίσκος των expert medicine λέγεται perfect maniac και ναι, είναι καλύτερος απ' των lcd.
εδώ ένα πρώτο δείγμα, το όμωνυμο κομμάτι...
~απόψε οι wooden shjips στο αν. με 20 ευρώ.

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

γκάμο μπίου


με αφορμή το mr lonely και ενώ έδινα συμβουλές σε ένα φίλο που μόλις απόκτησε νέα γειτόνισσα -μια κάποια ρούλα βροχοπούλου [ναι, αυτή] έλαβα ένα μήνυμα από τον έντεκα που μου έλεγε την παρακάτω ιστορία:
"στο αγγλικό x-factor ήταν ένας περίεργος, κάπως ολτέρνατιβ υποψήφιος και όταν έφτασαν στην τελική πεντάδα τους είπαν ότι μπορούσαν να επιλέξουν αυτοί τι τραγούδι θα πουν. Θα έπρεπε μόνο να διαλέξουν κάποιο τραγούδι που ακούστηκε σε ταινία. Διάλεξαν λοιπόν όλοι τα Take My Breath Away και τα Flashdance, αλλά αυτός διάλεξε το Crying του Ρόι Όρμπινσον. Αφού το τραγούδησε τον ρώτησαν σε ποια ταινία ακούστηκε και αυτός είπε "στο Gummo". Μετά οι κριτές άρχισαν να (τον) μαλώνουν και να λένε ότι θα πρέπει να ακυρωθεί γιατί το Γκάμο δεν είναι καν ταινία, δεν την ξέρει ούτε η μάνα της. Αυτός τους είπε ότι στ' αλήθεια υπάρχει αυτή η ταινία, πως έχει κερδίσει βραβεία, αλλά δεν τον πολυπίστευαν και τον κατηγόρησαν ότι έκλεψε, κι ότι αν δεν επινόησε ο ίδιος την ταινία, τότε πάλι θα έπρεπε να πάρει κακό βαθμό γιατί διάλεξε τραγούδι από μια τόσο πανάνγωστη ταινία. μάλιστα, όταν αυτοί έκαναν τους δύσκολους σχετικά με το αν είναι βάλιντ ταινία το γκάμο αυτός τους είπε ότι έχει ακουστεί (σε άλλη γλώσσα βέβαια) και στο Μαλχόλαντ Ντράιβ του Λιντς, πράγμα το οποίο έκανε τα πράγματα ακόμα χειρότερα και άφησε τους κριτές ακόμα πιο απορημένους!".
ξαναγυρίζοντας στη γειτόνισσα και στον ντεντσίτι, του προτείνω να ξεκινήσει ένα blog-ημερολόγιο "ilivenexttoroula", θα γίνει αμέσως διάσημος.
κούραση

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

pop life


κι άλλα events για αύριο, όλα περίπου ίδια ώρα. έχουμε και λέμε:
~ο mulatu astatke σε workshop στο 6 d.o.g.s [το live του είναι το σάββατο στο fuzz, με 35 ευρώ].
~οι duke abduction και οι sleepin pillow [με νέα δουλειά, το superman's blues] θα παρουσιάσουν τους δίσκους τους ζωντανά στο koo koo [στις 10.30, με 12 ευρώ με ποτό].
~τέλος, το BLAST! είναι ένα νέο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής που διοργανώνεται από τη spectraliquid στη μύγα, στις 9 το βράδυ αυστηρά, με line up που περιλαμβάνει:
BONG-RA (NL)
CARDOPUSHER (VE)
MIMETIC (SW)
HECQ (DE)
MOBTHROW (GR)
NUFF (GR)
με 15 ευρώ.
το σάββατο [17/4]:
~το απόγευμα ο μεσιέ μινιμάλ παρουσιάζει ζωντανά το νέο δίσκο του με ελληνικό στίχο και τίτλο ''πάστα φλώρα'' στο μετρόπολις [στον τρίτο όροφο], στις 4 το απόγευμα, με ελεύθερη είσοδο.
~οι pop lie πρέπει να είναι πολύ party animal, γιατί μετά τις 10 κάνουν πάλι πάρτι στο higgs [στην πλατεία κοτζιά, δεν χρειάζεται να ψάξεις πολύ, μόλις φτάσεις θα το δεις, -η πλατεία κοτζιά είναι ίσα με ένα παρτέρι]. επίσης, έχουν σκοπό να μας ξημερώσουν, γιατί ορίστε ποιον έχουν βάλει στο τέλος:
22.00-23.30: Elafini, Big Lebo
23.30-00.30: Dust Road, Αλεξάνδρα
00.30-01.30: Narita, lkrory 21
01.30-02.30: We hate turtles!
02.30-03.30: Winton Tostello
03.30-05.00: Haunted Dancehall
κι αυτό με ελεύθερη είσοδο.
~και το ξέχασα: το βράδυ έχει μιχάλη δέλτα με etten και μετά dam funk στο bios.

mr scruff + jeff mills



~ο mr scruff είναι πολύ χαρούμενος τύπος, φτιάχνει αυτά τα πολύ ωραία ανθρωπάκια στο artwork των δίσκων του [και στο site του] και στέλνει newsletters που πάντα έχουν μεγάλη πλάκα. αύριο το βράδυ ξανάρχεται στην αθήνα, αυτή τη φορά μαζί με τον jeff mills, και με την ευκαιρία έδωσε μια συνέντευξη στην kolk που τελειώνει πολύ χρήσιμα, επειδή δίνει οδηγίες για να φτιάξεις το τέλειο τσάι [για μπακούρια και εργένηδες -που τελικά μάλλον είναι το ίδιο πράγμα].
Ο καλύτερος τρόπος για να φτιάξετε ένα ρόφημα είναι να χρησιμοποιήσετε μια τσαγιέρα. Αν όμως θέλετε να φτιάξετε μια κούπα τσάι, ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες:
1. Βράστε στο μπρίκι φρέσκο νερό. Μην ξαναβράσετε ήδη βρασμένο!
2. Ζεστάνετε την κούπα. Μπορείτε να το κάνετε αυτό ρίχνοντας λίγο καυτό νερό από το μπρίκι, στριφογυρίστε το στην κούπα και μετά χύστε το . Αυτό θα βοηθήσει το ρόφημά σας να κρατηθεί ζεστό για περισσότερη ώρα, κάτι απαραίτητο για ξεχασιάρηδες σαν εμένα.
3. Ρίξτε γάλα στο κύπελο. Αν αυτό σας πειράζει, αφήστε το για αργότερα.
4. Πάρτε ένα κουτάλι (τα κουτάλια σούπας είναι τα καλύτερα, αλλά ένα κουταλάκι του γλυκού κάνει την ίδια δουλειά).
5. Τοποθετήστε το φακελάκι με το τσάι πάνω στο κουτάλι και ισορροπήστε το οριζόντια με την κούπα.
6. Όταν το νερό βράσει, κρατήστε το μπρίκι πάνω ακριβώς από το φακελάκι και χύστε το όσο πιο αργά μπορείτε και από όσο πιο ψηλά μπορείτε, χωρίς να αφήσετε το νερό να το πιτσιλίσει. Εάν το κάνετε σωστά, θα δείτε μικρές φυσαλίδες να σχηματίζονται στο φακελάκι, ένδειξη ότι το οξυγόνο στο βραστό νερό κάνει τη δουλειά του.
7. Όταν η κούπα είναι γεμάτη, προσθέστε το γάλα αν δεν το έχετε κάνει μέχρι τώρα και εξετάστε το ρόφημά σας. Αν το τσάι σας έχει το σωστό χρώμα (το δικό μου μοιάζει σαν κόκκινο τούβλου / ή έχει το χρώμα του ουίσκι). Αν δεν είναι αρκετά δυνατό για το γούστο σας, τότε βάλτε απαλά το φακελάκι μέσα στο νερό και γλυστρίστε το κουταλάκι πάνω του. Αφήστε το εκεί μέχρι το ρόφημά σας να γίνει αρκετά δυνατό και απαλά αφαιρέστε το σακουλάκι με το κουτάλι. Δεν χρειάζεται να ανακατέψετε το σακουλάκι ή να το πιέσετε με κανένα τρόπο για να βγάλετε κι άλλο άρωμα!
8. Προσθέστε ζάχαρη/αλάτι/πίκλες για γεύση.
9. Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε το ρόφημά σας
10. Επαναλάβετε από την αρχή.
~κι αυτός είναι ο jeff mills, ο οποίος είναι σταρ και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον ο πιο διάσημος που έχει μιλήσει ποτέ στο μπλογκ [δεν μίλησε στο μπλογκ ακριβώς, αλλά το ίδιο είναι...].
You have experienced the dance scene from the 80s, the 90s, and the 00s and beyond. Which do you think was the best era and why?
To me, all the decades had and has something special. In the 70s/80s the basic structures of Dance Music were created, the 90s brought the largest amounts of people together, the 00's was a transitional period where many new listeners entered into the genre. I don't believe that there was a best, many great things happened and continue to happen. Like in any style of music, these points and flucuations are necessary in making a artform that would be able to endure throughtout time. Dance Music is not new anymore and it doesn't need to prove itself. It developed the crucial components that are key to translate a person's thoughts and feelings.
What do you remember most vividly from your early days as a dj?
I remember a constant and obsessive search for new material. Finding and playing things that not many people were aware of was once a good thing(!). It was a time when people were that sensitive to what they were playing and hearing that made a difference in the career of the DJ and Producer. Then, DJs would collectively and consciously work towards making certain records a Underground Club/Dancefloor success. We all work together to make things happen. Today, its a bit different. That system of communication has splintered into so many seperate channels that collectively working with others has become difficult.
How different are you today as a person from back then?
Mentally, I'm basically the same. My character changes very little. The vision(s) and ideas i had earlier in my career are still there. I've always found innovation the most interesting part of music. I've learned better techniques, better strategies so that plans can a better chance of reaching the listeners. I've seen alot, so certain actions by other DJs and Producers tend have a similar result. This I think, is a good thing. People expect to have certain results and Dance Music has the ability to produce them. Its a thriving and running system.
What kind of music are you listening at home?
Classic and Fusion Jazz, Soul, Soulful Disco, Classical, Avant Garde works...........
What was the most significant change in dance music since today in your opinion?
I think the most significant change has been how the music is made. Technology now drives the production scenario. In the typical recording session, sounds are being extracted from computer software and put into sequence without the producer actually pressing the keys of a keyboard. This, I believe has had a profound affect on the the music is being made and thus, perceived. The points of the translation between what one thinks and does are being filtered and "quantized" (corrected) through sophisticated computers and software and the personality and style of the producer is being less expected.
και οι δύο παίζουν στο bios αύριο το βράδυ [παρασκευή 16/4]. με 25 ευρώ.

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

μπάμπλς


ο περιπτεράς στο σύνταγμα μπροστά απ' την πιάτσα των ταξί ήταν έξαλλος, φώναζε και έβριζε και οι σταματημένοι οδηγοί προσπαθούσαν να τον ηρεμήσουν, "φρόνιμα" του έλεγε κάποιος, "θα πάθεις κανένα εγκεφαλικό, σιγά την κλοπή" (ένας ταξιτζής του είχε κλέψει ένα κουτί τσίχλες).
πήγα και μπήκα σ' αυτόν που του έλεγε ''φρόνιμα''.
στο δρόμο και μέχρι να φτάσουμε στην καλλιδρομίου μου είπε την ιστορία καμία δεκαριά φορές, την διηγήθηκε και στο τηλέφωνο [σε άλλους ταξιτζήδες, με τα ίδιια ακριβώς λόγια] και μετά θυμήθηκε έναν ταξιτζή που -εκεί που περίμεναν- πήγε και πήρε μια μισοφαγωμένη τυρόπιτα απ' τα σκουπίδια και την έφαγε. "βρήκε κι ένα πλαστικό κουτί με καφέ και το κούνησε να δει αν έχει μείνει μέσα για να το ρουφήξει". ήταν άδειο.
"και δεν του έδινες λεφτά να αγοράσει μια τυρόπιτα;" του είπα [δεν είναι ευγενικό να μην ανταποκρίνεσαι όταν σου μιλάνε].
"μπα", μου είπε, "δεν πείναγε, απλά είναι βρομιάρης".
μετά θυμήθηκε ένα περιστατικό που μου έκανε κάτι σαν ντεζαβού, γιατί το είχα ξανακούσει απαράλλαχτο από άλλον ταξιτζή πριν από καναδυο χρόνια, εκτός κι αν είχα πέσει στον ίδιο και δεν τον θυμόμουν [ή αν είναι αστικός μύθος]: έξω απ' το παίδων περιμένει μια τσιγγάνα με το παιδάκι της, τους παίρνει ο ταξιτζής επειδή τους λυπήθηκε, τους πάει στο μενίδι, κατεβαίνει η γυναίκα και του λέει "περίμενε, μπαίνω να φέρω λεφτά γιατί δεν έχω πάνω μου". στο μεταξύ αφήνει το παιδάκι μέσα στο ταξί. τότε εμφανίζεται ξαφνικά ο τσιγγάνος-σύζυγος με καραμπίνα, αρπάζει το παιδί και του λέει "φέρε ό, τι λεφτά έχεις πάνω σου και το κινητό και εξαφανίσου".
όταν πήγε η αστυνομία αργότερα βρήκε ένα άδειο σπίτι. οι τσιγγάνοι άφαντοι.
bubbles

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

da da


da da song

bright lit blue skies


δεν φαίνεται με την πρώτη, αλλά είναι τόσο καλός όσο ο δίσκος που τον γνώρισα, το doldrums, ίσως και λίγο καλύτερος. ο άριελ πινκ στην 4ad, που ok, δεν σημαίνει και τίποτα σήμερα, κάποτε όμως ήταν εγγύηση για την "πjοιότητα".
το πρώτο τραγούδι που ξεχωρίζει αν εξαιρέσεις αυτά που ήταν ήδη γνωστά και υπάρχουν σε επανεκτελέσεις [can't hear my eyes, round and round, revolution's a lie] είναι
αυτό, μπορεί και το πιο ωραίο του δίσκου. απόψε είδα ότι είναι διασκευή και μάλλον το προτιμάω απ' το πρωτότυπο.
στη φωτο οι rising storm τότε που το ηχογραφούσαν [έξι, αλλά εφτάψυχοι].

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

μίστερ λόνλι


~δεν είχα δοκιμάσει καν να το δω, παρόλο που μου άρεσαν και το gummo και το julien donkey-boy, κόντεψαν να περάσουν δυο χρόνια χωρίς να το ψάξω, κυρίως επειδή με είχαν τρομάξει οι κακές κριτικές. σκατά. το mr. lonely είναι μια πολύ καλή ταινία και ακόμα και με όλα τα ακατανόητα [που δεν είναι και τόσο ακατανόητα τελικά] και τα σουρεαλιστικά που συμβαίνουν [κυρίως στα παράλληλα περιστατικά με τις καλόγριες που πηδάνε απ' το αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο και δεν παθαίνουν τίποτα] είναι η καλύτερη δουλειά του harmony korine. ο σωσίας του μάιλ τζάκσον γνωρίζει τη σωσία της μέριλιν στο παρίσι και τον προσκαλεί σε ένα κοινόβιο από σωσίες διασημοτήτων κάπου στη σκωτία, όπου ετοιμάζουν μια παράσταση μέσα σε μια παράγκα. παράλληλα, ο πατέρας umbrillo [που τον παίζει ο werner herzog] πετάει απ' τον ουρανό φαγητό σε πεινασμένους. επίσης πετάει καλόγριες, που πηδάνε στο κενό και προσγειώνονται σώες πάνω σε παχύ χορτάρι και είναι μέσα στην καλή χαρά επειδή τους πετυχαίνει το θαύμα. ok, το σενάριο είναι πολύ εξωπραγματικό, γεμάτο καταστάσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα και αμήχανα όταν τις παρακολουθείς [είναι σαν να βλέπεις τα ούφο στο "ελλάδα έχεις ταλέντο'' ή τα "νούμερα'' που γελοιοποιούνται στα τάλεντ σόου], το ίδιο κι οι πρωταγωνιστές, άνθρωποι "λοξοί" και δυστυχισμένοι, απογοητευμένοι απ' την πραγματικότητα, που ζουν τις ζωές κάποιων άλλων. και παρόλο που οι σωσίες είναι σχεδόν διασκεδαστικοί, τουλάχιστον όταν τους πρωτοβλέπεις, το mr. lonely είναι μια πολύ μελαγχολική ταινία, λυπητερή, ειδικά ο χαρακτήρας της μέριλιν που παίζει η σαμάνθα μόρτον είναι συγκλονιστικός, ακόμα πιο δραματικός από τον αλλόκοτο μάικλ τζάκσον του diego luna. άνθρωποι μόνοι που ζουν απομονωμένοι στον κόσμο τους, με σκοπό, αλλά χωρίς καμία ανταπόκριση απ' όσους έχουν αφήσει απ' έξω. το τέλος [όπως και το ξεκίνημα που ακούγεται το κομμάτι του bobby vinton] είναι όλα τα λεφτά. καταλαβαίνεις και για ποιο λόγο έχει τόσο χαμηλή βαθμολογία στο imdb.
~[θρησκόληπτος είναι αυτός που χρησιμοποιεί τη θρησκεία σαν φερετζέ για να καλύψει τα δικά του αίσχη. και είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου].

Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

xtreme-man-8r


το μήνυμα έλεγε το εξής: "tha deis foto me to pio extreme pou pistevw oti yparxei ever, den pisteva oti tha to kanw pote, ti bunjee jumping kai paparia kai eleutheri ptosi kai malakies". περίμενα καμιά υποβρύχια φωτο μέσα σε κλουβί να ταΐζει καρχαρίες ή κάτι εξίσου ανατριχιαστικό όπως σεξ με θηλυκή ανακόντα [ζωντανή]. άνοιξα το ζιπ και τον είδα ξαπλωμένο πάνω σε μια μεγάλη γάτα [η οποία ροχαλίζει]. χε χε
ο μαν στην άπω ανατολή [άντε γύρνα γιατί δεν έχω με ποιον να μαλώνω].

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

dash


more here

shackleton


How would you describe your sound to someone zoning in for the first time?
It's hard to describe a sound. It's some sort of electronic music with a lot of repetitive beats and percussion.
What's your original profession?
Original profession was toolmaker. I have served my apprenticeship in this but have since done lots of other jobs.
When did you start producing?
I have always made music since I was about thirteen. I do it because I enjoy it.
You & Laurie closed Skull Disco at the absolute peak time of popularity. What were the reasons and do you see yourself collaborating with Apple in the future?
Lots of reasons but the more obvious ones are because a) I wanted to keep it special b) because I didn't want to ask the artist to do any more skull related artwork c) because I felt that it had become typecast as being something that I wasn't really into. Me and Appleblim didn't collaborate musically before but we will do in the future I think. He has a great ear.
Ernest Shackleton encountered many difficulties during his antarctic explorations. What difficulties in music business do you encounter as an artist and a label co-owner? What would you like to discover?
This is a very bizarre link to your question. Ernest Shackleton risked his life during his antarctic explorations. I have never had anything comparable to that. I think that my life is very nice and relatively free of difficulty when compared with a lot of people. I think part of this is because I don't get too involved with the "music business". I just want to make interesting music that can communicate with the listener so I would like to "discover" ways of doing that.
Do you see yourself running any label again in the future?
Maybe one day but, right now, I am trying not to think about it.
Would you consider the music that you put out to be 'dubstep'?
No and I am not sure that I ever have. Then again, I am not really sure what dubstep means. I've seen people shouting at Benny Ill "play some dubstep" and, for me, that is, if anything, the nearest thing to a definition of dubstep in my mind. Think about the word. It derives from music that is a combination of dub and two step. In this case there are a lot of very misnamed acts. On the other hand, we both know that dubstep has come to mean something different in the minds of a lot of people. In this case, again, my music isn't really dubstep. Then again, I don't really care about it. I have sound it my head and something I want to communicate so I just go with my ear and my heart when I am making music. I hope this doesn't sound too corny.
Where are you trying to take your sound?
This is partly a mystery to me. It's more of an instinctive thing to be honest. There are certain ways of working and certain sensibilities that I have and would like to improve but it's too abstract to write about and would be boring for your readers.
The visual side of Skull Disco and the titles of many tracks bring the horror entourage to mind. Are you a fan of the genre?
To be honest, not really. Which track titles are you thinking of? I suppose you might think that about "I Want To Eat You" but that is actually more a reference to lust or so rather than to be taken literally. I think that Zeke who does the artwork is a fan of horror films etc. so this could be an influence.
Which places you love the most?
Well, obviously Poland! Super friendly people and very generous spirited in my experience. I have to say this, don't I? It is true though.
What does Shackleton do for fun? Are you watching movies? Sports?
Not really. I am really lucky because my fun is the same as my work. When I am not in the studio I listen to music or have a drink with a friend. I do like a good film but time seems to go so quickly that I rarely watch one. I used to like football but I can't stand all the hype that surrounds the premier league.
How do you create your basslines ?
Do you really think that I would tell you that? Oh alright then. I'll give you a clue. Start with a sine wave.
What are some of your influences on your sound? Can you name check 3 who influence your production?
There are so many musicians that I like but I can't say that there are any that directly influence my production. I suppose that I can say that I like the atmospheres of early Public Image Ltd and Savage Republic but then I also like music that sounds nothing like this but has an interesting dialogue between the elements or music or has a certain feeling. I mean that I might listen to a Tom Waits record for example but, even though my music sounds nothing like that, it may have sparked something in me that is also in my music.
For many dubstep fans house music is like a coarse word. Your collaborations with Villalobos says that you got a different attitude. How do you feel about that genre?
I can also think of a few course words right now about closed minded listeners! I don't know loads about house music as I haven't had so much exposure but I do know that within every kind of music there is an approach that creates good music and an approach that creates bad music and that this is a subjective thing as well. I am sick of hearing about dubstep techno house whatever. It's not about this. Ricardo Villalobos got involved with Skull Disco long before it became (relatively) popular. He didn't get involved because he wanted to get with the dubstep program. He got involved because he liked the music. Likewise, I liked the remix he did for Skull Disco, not because it ran at 128 bpm and had a straight kick drum but because it was an interesting listen and completely single minded.
Some of your tracks also touch difficult political/global matters. "Towers Fall", "Hamas Rules". Are you a guy watching everyday news and commenting on this from time to time, or a musical revolutionary?
The "Towers fall" track is actually called Blood On My Hands. I am really tired though and would prefer not to go into this. It's too multi-faceted. My train was cancelled yesterday and it took me a day to get home from Italy. If you can think of a specific question I'll try to answer but this is too broad.
In the times of internet promotion seen as a must, you have no ΜySpace page. Is it a choice or a kind of manifesto?
I'm happy if people like the music but I don't want to push it down anyone's throat. It seems to do alright without promotion so I prefer to keep it that way. Time seems to go so quickly and there is so much information out there that I don't wnt to add to the clutter I suppose.
What's your favourite album ever?
Too many to mention. Tago Mago by Can and Man Machine by have both stayed good for me over the years though.
Where do you see yourself in ten years?
Lying lifeless in the gutter under a railway bridge with a bottle of cider in my hand. Who knows? I hope that life will be as good as it is now and that I am still around and the world hasn't completely disintegrated into all out war or environmental disaster.
Whats your production set up like? Simple or hella complex? What kind of equipment are you rocking?
Pretty simple. Computer, popular software package, multi effects unit, Moog synth, mixing desk.
Is there anything else you want to tell us? Offer up a slice of wisdom perhaps?
I'm as stupid as the next person so I think you are better asking someone who has some wisdom to offer.
[o shackleton μαζί με darkstar, skream & benga και τον mala παίζουν αύριο το βράδυ στο bios. με 20 ευρώ].

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

live


παρασκευή και σάββατο στη knot:
memoryformat presents grounded circle [uk] & big fat lips [gr]_live και eskaei [dj set], την παρασκευή 9/4, με 5 ευρώ.
χρήστος παπακωνσταντίνου & alex mackinnon_live, το σάββατο 10/4, με 5 ευρώ.
στο κομμάτι είναι ο big fat lips, live στο 6 dogs μαζί με τον άγγελο κυρίου [στο μπάσο] και την τίνα γουρζή [keys και φωνή].

σοφία ορθή


~μετά από είκοσι ακροάσεις κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η καλύτερη ώρα για να ακούσεις την erykah είναι στις 7.30 το πρωί. δεν ξέρω γιατί, αλλά ισχύει, είναι το ίδιο ανεξήγητο με το ότι ξαφνικά αρέσει σε όλους η hi-tek soul -που δεν είναι και τόσο hi tek τελικά, είναι απλά καλή σόουλ, απ' αυτή που μέχρι πριν από 15 χρόνια έκανε τους πιο πολλούς να βγάλουν σπυριά [too black]. η erykah είναι "θρησκεία" και "η νέα μαντόνα", sort of -μέχρι τα ρούχα πέταξε και κυκλοφόρησε γυμνή στο έλ έι- και να δεις που το επόμενο τρεντ στην πίστα θα είναι τουρμπάνι και το σπέισι αργόσυρτο μπιτ [με ολίγη από τσιφτετέλι, γιατί με σόουλ δεν μπορείς να κρατήσεις μαγαζί]. έτσι κι αλλιώς δεν θα υπάρχει και μεγάλη διαφορά στις αντιδράσεις του πλήθους, η νέα γενιά έχει κλειδώσει μόνο σε μια κίνηση, πανομοιότυπη, όταν αρχίσει το χορό: τα χέρια ψηλά να στριφογυρνάνε στους καρπούς, σπάει η μέση, μάτια κλειστά, άντρες γυναίκες, ακόμα κι αν ακούγεται το in-a-gada-davida [χορός "πρωινάδικο"].
~το new amerykah part two είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ [κι ακούγεται ακόμα καλύτερο στις 7.45 το πρωί], ρισπέκτ στην έρικα και στους παραγωγούς της, αλλά το fox trot mannerisms της pursuit grooves μ' αρέσει πιο πολύ. δεν ξέρω αν είναι καλύτερο, αλλά μ' αρέσει το ίδιο και στις 6 το απόγευμα [ενώ την έρικα την ψιλοβαριέμαι].
~στη φωτο διάσημη μπλόγγερ [με διαχρονικό στάιλινγκ] που φαινόταν από μικρή ότι θα γίνει διάσημη. στο αριστερό χέρι κρατάει σφιχτά κουλουράκι, με το δεξί στηρίζει το σαγόνι για να βγει η πόζα πιο σέξι. σήμερα γράφει χωρίς τόνους και δηλώνει "μου αρεσει να ζηταω το μεηλ απο αυτους που μου κανουν εντυπωση απο την πρωτη στιγμη για να τους στειλω φιντμπακ, αλλο που δεν το κανω ποτε, μου αρεσει η θεωρια του αντωνη του ναυτη για το σεξ πως δεν πρεπει να εισαι πολυ εκλεκτικος διοτι για να χτισεις πρεπει να μπαζωσεις πρωτα". η φωτο είναι βίντατζ έιτις [απόδειξη το όουλντ σκουλ αθλητικό στο μπαγκ-κράουντ και το μίνι μπούμ-μποξ].
υ.γ. ευχαριστώ τον κύριο νίκο καραβέλλα που επισήμανε το λάθος, η έρικα κυκλοφορεί γυμνή στους δρόμους του ντάλας και όχι στο έλ έι.

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

cults


cults: ένα νεοϋορκέζικο ντουέτο [αγόρι-κορίτσι] που δεν έχει myspace, με όνομα επίτηδες διαλεγμένο για να μην τους εντοπίζεις εύκολα στο google και ένα single που δίνουν εδώ δωρεάν [κυκλοφορεί και σε 7ιντσο] -με απίθανη bubblegum ποπ, κατευθείαν απ' τα sixties. άλλα στοιχεία δεν είναι γνωστά, μόνο ότι η φωνή που ακούγεται στο ξεκίνημα του go outside είναι ο jim jones, ένας τρελός 'πνευματικός ηγέτης' που το 1978 έπεισε 909 άτομα να αυτοκτονήσουν.

cults


most wanted

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

κουστουμάκι


κουστουμάκι

lemonade


it was cinco de mayo / pillow case on his head / no more breathing time
an ambulance sped / it sped round every corner / calling out his name
shot a rabbit from the back seat window / sat and watched in the summer corn row / ate ice-cream in a desert dream / got love in father seeing you / too hot inside too hot outside
lazy days when you said just go for a ride / we'll sail on spirit lake / me, my pappy and his lemonade

tim and tina were my parents' names / they got engaged they were inflamed / seduced by the lie of butterflies
how they shimmer, how they glimmer / those butterflies
we seven kids, we almost died / nearly put to death / but lightning strike
instead there was hot pink / flashes in the sky / we climb the rocks in snowing rain / in search of magic power / to heal our mother's pain
shot a rabbit from the back seat window / sat and watched in the summer corn row / ate ice-cream in a desert dream / got love in father seeing you / Too hot inside too hot outside
lazy days when you said just go for a ride / we'll sail on Spirit Lake / me, my pappy and his lemonade
lemonade

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

τζάβελιν



o tom van buskirk και ο george langford είναι ξαδέρφια. είναι επίσης τα μέλη των javelin, του ντουέτου απ' το μπρούκλιν που μόλις έφτιαξε έναν απ' τους δίσκους της χρονιάς. ποπ, χαρούμενο, με χιούμορ, σέξι, σύντομο και ελαφρύ, τελειώνει και τον ξαναπαίζεις απ' την αρχή. ξανά και ξανά. δεν γίνεται να μην τον ξαναπαίξεις [το δίσκο]. το no mas είναι απ' τους δίσκους που σου φτιάχνουν τη διάθεση, κάτι σαν ν' ακούς το since i left you για 45 λεπτά, είναι παρόμοια η αίσθηση. "η μάνα μου χρησιμοποιεί τη μουσική μας για να κάνει αερόμπικ και γουστάρω", λέει ο tom. κι όταν τους ρώτησε ένας τροχονόμος να την περιγράψουν του είπαν ''αόριστα θετική, ξέρεις, τα 90s είναι μεγάλη επιρροή μας" [αυτά τα λένε στο wax poetics]. "ανοίγεις ποτέ το ραδιόφωνο; η μουσική μας είναι κάτι τέτοιο".
στο άρθρο χαρακτηρίζουν το mossy woodland σαν "το 'lovechild' του arthur russell και των shangri-las". μετά είναι σαν ο dilla να σαμπλάρει τον
γούντι γουντπέκερ. καλό πάσχα. [στο σιμπόξ υπάρχει ολόκληρο].

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

κούλιν' άουτ


~ο πιτσιρίκος σε νέο σπίτι. κι αυτό αφιερωμένο εξαιρετικά για καλορίζικο.
~δυο συλλογές με κομμάτια του dennis 'star' hayles [σε δικιά του παραγωγή και στη δικιά του εταιρία] απ' το 1988 και το 1989, με άθλιο artwork, αλλά με μερικά από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ στο είδος. dub-reggae σε αξεπέραστες στιγμές. και φωνάρες. dennis star presents sound clash special. no1 και no2.

γκαρίσματα


αν οι στίχοι του κουκουτάρα φαίνονονται ακατανόητοι, ορίστε μια παραγωγή του scott walker στους γιαπωνέζους carnabeats στο single που συμμετέχει ο gary walker. κι αν δεν μπορείς να βρεις άκρη με τους στίχους του cutie morning moon "i mee the morning moon/the sky still let up in tears/loosing you so hard to do/and the pog don't hide my tears
engraved on my mind/patterns of mechico/left everything behind/for these buildings of grante okey'' κλπ, δοκίμασε την άλλη πλευρά με τα χαλόου του gary walker και θα καταλάβεις τι έκαναν όλη μέρα κι έγραφαν τέτοια κομμάτια.

the jacks



ψάχνοντας τις ταινίες του koji wakamatsu πρόσεξα ότι το 1968 οι jacks έγραψαν τη μουσική για την ταινία του "harakashi onna [a womb for let]', η οποία δεν υπάρχει σε dvd, ούτε πρόκειται να κυκλοφορήσει άμεσα, 20 κομμάτια που κυκλοφόρησαν σε δυο άλμπουμ με τίτλους realization και remains. κάποια απ' αυτά ήταν οι πρωτόγονες εκτελέσεις των τραγουδιών που εμφανίστηκαν στο vacant world, το πρώτο άλμπουμ τους που σήμερα είναι απ' τα πιο σημαντικά γιαπωνέζικης ποπ εκείνης της περιόδου. το ντεμπούτο σινγκλ τους [κι αυτό με τίτλο vacant world, με το ii ko da ne στη β' πλευρά] που κυκλοφόρησε το μάρτιο του 1968, ήταν ένα από τα ορχηστρικά της ταινίας που του πρόσθεσαν στίχους, ενώ ακολούθησε σε σίνγκλ κι άλλο ένα από τα κομμάτια της ταινίας, το marianne, λίγο πριν κυκλοφορήσει το άλμπουμ τους το σεπτέμβριο του 1968 [μαζί με το stop the clock, που επίσης συμπεριέλαβαν στο μεγάλο δίσκο]. οι jacks που απαγορεύτηκαν στο ραδιόφωνο της ιαπωνίας επειδή είχαν καταθλιπτικούς στίχους, πρόλαβαν κι έβγαλαν καναδυό ακόμα singles κι ένα άλμπουμ την επόμενη χρονιά πριν διαλυθούν. οι 14 ταινίες του wakamatsu που θα κυκλοφορήσουν σε γαλλικά box μέσα στο 2010 είναι εδώ.

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

συλλογές


αναμένοντας αυτή τη συλλογή που κυκλοφορεί τη δευτέρα, ορίστε μια απολαυστική παλιότερη με αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος της κι ακόμα πιο πολλά [αν δεν ακούσεις δεν μπορείς να φανταστείς]. μαζί με την brazilian guitar fuzz bananas είναι απ' αυτές που θέλεις να μοιραστείς με φίλους κι εχθρούς.

bibi


πώς θα ακούγονταν οι γιαπωνέζοι beach boys αν επιχειρούσαν να διασκευάσουν το crazy girl της αλέκας κανελλίδου; κάπως έτσι... [bi bi oh my god, bibi i love youuuuu].

press forward

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

λουδοβίκος φρομ μπρούκλιν


it's what we call αμερικάνικο έντεχνο. ένα ωραίο τραγούδι με εκνευριστικό βίντεο από ένα άλμπουμ που έχει μαζεμένα μερικά από τα στοιχεία που μισώ και είναι αδύνατο να προσδιορίσω γιατί μ' αρέσει [αλλά μ' αρέσει]. αν ο charlie looker ήταν απ' την ελλάδα και όχι απ' το μπρούκλιν θα ήμουν σίγουρος ότι μεγάλωσε ακούγοντας τους ύμνους του γαϊτάνου και λουδοβίκο, τόσο μεγαλοβδομαδιάτικος είναι ο ήχος του. κι είναι τόσο έντεχνος, που αν πήγαινε στο greek idol η κυριούλα που μοιάζει με τη ναταλία τσαλίκη θα έβαζε το χέρι [γροθιά] ανάμεσα στα μάτια της και θα έστριβε αριστερά το κεφάλι για να δείξει ότι έχει συγκινηθεί [btw, έχω να συμπαθήσω τόσο κριτική επιτροπή στην ελληνική τηλεόραση από τις μέρες της ροζίτας σώκου και της σάσας ντάριο].
τους λένε external life και έχουν όλα ''τα φόντα'' να γίνουν στην ελλάδα κάτι σαν τους νέους puressence ή τους madrugada. ο δίσκος λέγεται made flesh. ιδανικός για μεγάλη παρασκευή.