Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

sillyboy


~εισαγωγή: η τεχνική πρόοδος γίνεται πηγή νέων δεινών: "η χρήση της ραπτομηχανής στις αρχές του 20ου αιώνα", διηγείται ο pouillet, ''συνιστά όχι μονάχα αιτία αλλά και μέσο αυνανισμού. κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης σε κάποιο εργοστάσιο παραγωγής στρατιωτικών ρούχων, υπήρξα μάρτυρας της ακόλουθης σκηνής: μέσα στον ομοιόμορφο και μονότονο θόρυβο που παραγόταν από καμιά τριανταριά ραπτομηχανές, αντιλήφθηκα ξαφνικά ότι μία από αυτές λειτουργούσε πιο γρήγορα από τις υπόλοιπες. κοίταξα το άτομο που στεκόταν πίσω της: ήταν μια καστανή κοπέλα δεκαοχτώ, το πολύ είκοσι χρονών. ενώσο εργαζόταν μηχανικά, το πρόσωπό της φωτιζόταν, το στόμα και τα χέρια της άνοιγαν, ενώ η κίνηση των ποδιών της πάνω στα πετάλια της μηχανής γινόταν όλο και πιο γοργή. σε λίγο, είδα τα μάτια της να διαστάλλονται, τα βλέφαρά της να χαμηλώνουν, το πρόσωπό της να χάνει το χρώμα του, το κεφάλι της να πέφτει προς τα πίσω, τα χέρια και τα πόδια της να χαλαρώνουν. η πνιχτή κραυγή που άφησε και ο βαθύς αναστεναγμός που την ακολούθησε έσβησε μέσα στην πολύβουη αίθουσα. για μερικές στιγμές η κοπέλα έμοιαζε να έχει χάσει τις αισθήσεις της. σχεδόν αμέσως όμως τράβηξε το μαντίλι της και σκούπισε τους κροτάφους της που γυάλιζαν από τον ιδρώτα. το βλέμμα της, μεθυσμένο ακόμα, στάθηκε στις συναδέλφους της, τις κοίταξε ντροπιασμένη και γύρισε στην εργασία της". [αυτά τα γράφει ο brenot στο εγκώμιο στον αυνανισμό, ανάμεσα σε πολλά άλλα].
~το θέμα: το played του sillyboy είναι ο δίσκος που θα έπρεπε να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. καθαρή, όμορφη ποπ που στην ελλάδα μοιάζει ουρανοκατέβατη. με την πρώτη ακρόαση μου θύμισε τους abc του when smokey sings, funky, με την κιθάρα των hot chip και δέκα συνθέσεις που όταν τις ακούς σου 'ρχεται να ουρλιάξεις "ψάξτε αυτό το δίσκο, αγοράστε τον, κλέψτε τον, επιτέλους ελληνική ποπ με αρχίδια κι ένα άλμπουμ που φτιάχτηκε ολόκληρο σ΄ένα στούντιο στο μενίδι [i suppose] και είναι τόσο καλό που δεν μπορείς να το χωνέψεις...". κυκλοφορεί στις αρχές μαΐου και σε βινίλιο, κι αυτό είναι ένα δείγμα:
thin air
επίλογος: ο lignac μάς προειδοποιεί να προσέχουμε ιδιαίτερα τη διαστροφική συμπεριφορά των κοριτσιών, διότι το "μέγεθος της κλειτορίδας, που ισούται και ενίοτε ξεπερνά σε μέγεθος το πέος, οδήγησε τις γυναίκες στο να την εκμεταλλευτούν ποικιλοτρόπως. γι' αυτόν το λόγο η κλειτορίδα ονομάστηκε και περιφρόνηση των ανδρών". η κλειτορίδα, η οποία ισούται ή ακόμα και ξεπερνά σε μέγεθος το ανδρικό γεννητικό όργανο, ευθύνεται για την ακόρεστη επιθυμία των γυναικών. η ένοχη κλειτορίδα πρέπει να κοπεί, να καυτηριαστεί, να ακρωτηριαστεί, ούτως ώστε οι ορμές να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα. η κλειτορίδα είναι συνήθως μικρή σε μέγεθος, αρχίζει να ξεχωρίζει στην εφηβεία, αναπτύσσεται με τα χρόνια και διογκώνεται χάρη στην ερωτική διέγερση. κάθε φιλήδονο χάδι προκαλεί τον ερεθισμό της και ερχόμενη σε επαφή με το ανδρικό όργανο, σκληραίνει όπως αυτό. εξαιτίας της υπερβολικής ευαισθησίας που τη διακρίνει, στα λατινικά πήρε το όνομα gaude mihi [δώσε μου ικανοποίηση]. ο venette την αποκαλεί ορμή ή οργή του έρωτα.
καλύτερα λοιπόν να προσέχουμε την τερατόμορφη κλειτορίδα και την καταλυτική της δύναμη. λέγεται ότι μία γυναίκα είχε κλειτορίδα παχιά σαν το λαιμό της χήνας. η γυναίκα αυτή μαστιγώθηκε δημοσίως γιατί χρησιμοποιούσε δήθεν υπερβολικά το γεννητικό της όργανο. εδώ ακριβώς εμφωλεύει ο πραγματικός κίνδυνος: στις γυναίκες που διεκδικούν ισότητα έναντι των ανδρών και επιπλέον μπορούν να ζήσουν και χωρίς αυτούς. οι γυναίκες αυτές αποκαλούνται τριβάδες ή ακόμα και "τρίφτισσες". [εγκυκλοπαιδικά].

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

ion-elfish tapes


elfish tapes

κυριακή


~το νέο ep του blank dogs μπορεί να μην θυμίζει και πολύ blank dogs, αλλά είναι με διαφορά ό,τι καλύτερο έχει κάνει ο mike snipper μέχρι σήμερα. και όχι, δεν είναι joy division αυτό που θυμίζει, είναι black devil disco club στον πρώτο δίσκο τους και o synth ήχος στα τέλη των 70s-αρχές 80s. σε αναμονή για το άλμπουμ του.
~διαβάζοντας το "ήλιος με δόντια" του γιάννη μακριδάκη [κυκλοφορεί από το βιβλιοπωλείο της εστίας], σου έρχεται στο μυαλό ''η μητέρα του σκύλου'' του μάτεσι, και όχι μόνο λόγω της χειμαρώδους παραληρηματικής αφήγησης. ο ''γυναικωτός'' κωνσταντής χάψας είναι μια αρσενική ραραού που έχει παράνομη μυστική σχέση με τον αποστόλη, για 25 μάλιστα ολόκληρα χρόνια [η ραραού είχε με τον αδερφό της]. και είναι τόσο καλό. από τα πιο απολαυστικά νέα δείγματα ελληνικής λογοτεχνίας [προτείνεται ανεπιφύλακτα].
~η νέα εκπομπή του μαν στο poplie της τετάρτης και το tracklist:
david holmes-volta definitiva
rufus thomas-sixty minute man
undusputed truth-you make your own heaven and hell right here on earth
harlem river drive-harlem river drive
lalo schifrin-dirty harry
temptations-psychedelic shack
lion warfield-bubbles
quincy jones-blues in the night
edwin star-war
mike rozakis-she knew no other way
willie bobo-do what you want to do
esther philips-alone again naturally
the art ensemble of chicago-theme de yo-yo
hear o israel-sh'ma
~δες αυτό το βίντεο.

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

άμπστρακτ τρουθ


οι abstract truth εμφανίστηκαν το 1969 στο γιοχάνεσμπουργκ και μέσα σε δυο χρόνια πρόλαβαν να βγάλουν δυο άλμπουμ και να διαλυθούν. σαράντα χρόνια μετά, η σαϊκο-τζαζ τους με φλάουτο και ταμ τουμ αφρικάνικα κρουστά είναι απ' τους ήχους που δεν παλιώνουν ποτέ και ψάχνουν μανιωδώς ο egon και ο madlib. και καλά κάνουν. φαγώθηκε ο manand να κατεβάσω το totum, αλλά προσωπικά προτιμάω το silver trees που έχει περισσότερο ρυθμό και κιθάρα και δικές τους συνθέσεις [το totum έχει μόνο μία].
εδώ είναι και τα δύο άλμπουμ τους στην remastered έκδοση του 2008.

πάμπλο


ο πάμπλο ήταν ένας βρομιάρης χίπης που ξύπναγε στις 6 το πρωί και έξυνε για μισή ώρα το κεφάλι και τα μούσια. τον είχαν φάει οι ψείρες και οι κοριοί. δεν φόραγε ποτέ παπούτσια, μόνο σανδάλια-σαγιονάρες. το σπίτι του πάμπλο είχε μόνο ένα δωμάτιο, το στούντιο [η λεκάνη της τουαλέτας ήταν δίπλα στον ενισχυτή]. ο πάμπλο έφτιαχνε τραγούδια σαν κι αυτό [so early 00s]. μια μέρα πέθανε απ' τη βρόμα.
[το άλμπουμ του δεν έχει καμιά σχέση με χίπηδες και σανδάλια].

trash test


~βλέποντας το πρώτο [κυριολεκτικά ατελείωτο] dvd απ' τη σειρά της tv carnage με σκουπίδια της αμερικάνικης τηλεόρασης [έχουν βγάλει 5-6], θυμήθηκα τον παντελή που μας έλεγε το καλοκαίρι ότι έχει αρχείο από βιντεοκασέτες με ιστορικές στιγμές της ελληνικής trash tv [τύφλα να 'χει το tv carnage μπροστά στον εθνικό σταρ και τη νανά δούκα, τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει όμως τη διεστραμμένη φαντασία ενός αμερικάνου σε οίστρο. όλα τα έχουν κάνει, όλα τα έχουν δοκιμάσει, κάποιος fotie μάλιστα κυκλοφόρησε και βιβλίο με συνταγές].
~εμένανε με σώνει χειρούργος καρδγιολόγος, τηλεφωνήστε γρήγορα να έρθει επειγόντως / στη θέση της καρδγιάζ μου να βάλει τεχνική, να μην μπορεί ο έρωταςς να κάνει εισβολή / μια καρδγιά μοντέλο δυο χιλιάδεςς, να μην ερωτεύομαιιιιι, για να απαλλαγώ απ' τους μπελάδεςς και να μην παιδεύομαι...
γιατρέ μου μη διστάζεις, απόφαση το πήρα, τα σωθικά μου τα 'καψε το ουίσκι και η μπίρα / στη θέση της καρδγιάζ μου να βάλεις τεχνική, να μην μπορεί ο έρωταςς να κάνει εισβολή...
[greek dancehall]

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

wow ow ow


erotic city

ακατάλληλο


η κουβέντα ξεκίνησε από τα σχόλια για το αηδιαστικό ντοκιμαντέρ που είδα το απόγευμα για τον τρόπο που φτιάχνεται το μέλι [είναι τα ξερατά της μέλισσας, το νέκταρ το φτύνει η μία μέσα στο στόμα της άλλης διαδοχικά, μέχρι να καταλήξει στην τρύπα της κυψέλης. μετά μια άτυχη εργάτρια χτυπάει καμιά 50αριά χιλιάδες φορές τα φτερά μέχρι να πήξει. τέλος, σφραγίζουν το κελί]. κουβέντα στην κουβέντα, κι ενώ είπαμε πόσο μας αηδίαζε το μέλι και πριν μάθουμε ότι είναι εμετός, φτάσαμε στο snowballing και στις ανταλλαγές υγρών μέσω στόματος [σε κάποιες φυλές του αμαζονίου και στην αφρική τα μωρά τα ταΐζουν ακόμα στόμα με στόμα, φτύνοντας μασημένη τροφή, μετά θυμήθηκα ότι η γυναίκα του γύφτου γανωτή που ερχόταν στο χωριό πριν από πολλά χρόνια έτσι το τάιζε το μωρό της, στόμα με στόμα, σαν πουλάκι].
μετά η κουβέντα εκτροχιάστηκε κι έγινε άκρως συναρπαστική [όταν μιλάς με καλλιτέχνες μπορεί να μάθεις τα πιο απίθανα πράγματα. όπως για αυτό το βίντεο για παράδειγμα -προσοχή σε όποιον επιχειρήσει να το δει, είναι ΠΟΛΥ σκληρό, τουλάχιστον για τα μέτρα και τα σταθμά της προ-ίντερνετ εποχής- του τύπου απ' την ουκρανία που όχι μόνο δεν έπαθε τίποτα απ' αυτό που έκανε, αλλά έδωσε στη συνέχεια και συνέντευξη για να μιλήσει για την εμπειρία του. μετά μου έδειξε έναν άλλον τύπο που είχε βάλει ένα ολόκληρο κατσαβίδι μέσα στο πουλί και άλλα ακόμα χειρότερα και καλλιτεχνικά που δεν χρειάζεται να τα ξέρει κανείς]. ευτυχώς που τότε εμφανίστηκε το λινκ για το νέο άλμπουμ της έρικα μπαντού και επιστρέψαμε στα πεζά καθημερινά και μουσικά. ο καθένας πήγε να το ακούσει μόνος του [ωραίο άλμπουμ].
[ο τίτλος της φωτογραφίας είναι lemon party - a game of bingo gone horribly wrong. αν ξεπεράσεις το αρχικό σοκ, δεν είναι παρά τρία γερόντια που παίζουν].

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

γκ[ρ]άφιτι

έψαχνα εδώ και μέρες αφορμή να το βάλω σε ποστ. ορίστε, σήμερα, λόγω εθνικής εορτής:

iconika


ποιος είναι αυτός δίπλα στη sugah? [nice guy, nice garden].

σμόκι ταμπού


~στην τεράστια εξαιρετική συνέντευξη του στο woofah o tony thorpe των moody boyz λέει: "well you can knock it, but drugs made jungle, mate, drugs made hardcore and jungle -i'm not being funny here, they really did, they really bloody did. it's a shame we're stuck now where the whole drug scene just seems pretty bloody dark, it just doesn't seem like fun any more, it all seems very depressing really, not fun, just dark...". μετά ο joe muggs τον ρωτάει:
"maybe that's why dubstep had to go back to guiness and weed?". κι απαντάει:
"yeah, yeah, yeah, that's right, i mean the first time i went to dmz i was just 'oh... my... god -people are smoking weed and not doing pills, but they' re still raving'. you know they're still jumping at 5 am, and seeing 500 people in a room and all noding their heads in perfect synchronisation was jus 'wow!'. and seeing people like kode 9 do a dj set, i'd think to myself 'my god, if i'd have done a set like that, like i wanted to do, fifteen years ago, the floor would have cleared completely' -but now... now people are open. and that's what great for people like myself, and a lot of my peers and people i know -the foundations for those audience and people being open have been layed down by people like myself, and like yer rob smith and yer guy called gerald and shut up and dances, you can go on forever''.
~απ' τη μια τίποτα δεν κρατάει για πάντα και αυτά που κάποτε σε τρέλαιναν φτάνει κάποια στιγμή που δεν τα αντέχεις [με τίποτα]. θα μου πεις εδώ χωρίζουν άνθρωποι που όχι μόνο έχουν αγαπηθεί, αλλά έχουν μαζί και παιδιά -ξυπνούν μια μέρα και είναι εχθροί- είναι δυνατό να κρατάνε για πάντα οι συμπάθειες για έναν καλλιτέχνη ή ένα δίσκο; απ΄την άλλη το θαύμαζα πάντα το forever: forever μεταλάς, forever ροκάς, forever χιπ χοπάς, forever σκληρός, forever together. το πρόβλημα είναι ότι δεν υφίσταται. [ήθελα απλά να πω ότι είχα ορκιστεί ότι δεν θα ξανακούσω δίσκο των cocorosie, αλλά τον κατέβασα τον καινούργιο και τον δοκίμασα και τον άκουσα τέσσερις φορές στη σειρά που σημαίνει ότι μ' αρέσει πολύ και νομίζω ότι είναι και ο καλύτερός τους. εδώ ακούγονται σαν κινέζες που τραγουδάνε με ισλανδική προφορά για σμόκι ταμπού -και ναι, μ΄αρέσει πιο πολύ απ' το έπος της τζοάνας. καλή και χρυσή η τζοάνα και καλό και το αριστούργημα, αλλά είναι σαν τη "μαμά και την πουτάνα": απ' αυτά που όλο δοκιμάζεις να το ολοκληρώσεις και πάντα σε αφήνει στη μέση].
~η φωτογραφία είναι του freddie.

iχοδrάmata


~αύριο το βράδυ στις 9 στη knot gallery: "παρεμβολή διάστημα πιάνο συχνότητα υπερβολή χώρος ήχος κώδικας αίσθηση λευκός ραδιόφωνο χρόνος θόρυβος λάπτοπ συντονισμός ροζ κενό". με 5 ευρώ.
~αμέσως μετά, στο bios το δεύτερο silent sound show (sssh), το βουβό χορευτικό event [για όσους δεν φοράνε ακουστικά]. ξεκινάει στις 11. με 7 ευρώ.
~ένα δείγμα απ' το prismic tops του dimlite και το πρώτο δείγμα απ' το νέο άλμπουμ του paul white.

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

[. . .]



sing + sing [photos freddie f.]

κάτσε καλά


έστω και με καθυστέρηση, αυτές είναι οι τρεις εκπομπές του manand στο poplie [μεταδίδεται κάθε τετάρτη τα μεσάνυχτα -προς πέμπτη- 12 με 1].
εκπομπή πρώτη
sunforest-magician in the mountain
gandalf-hang on to a dream
crystal chandelier-the setting of despair
jefferson handkerchief-i'm allergic to flowers
the kult-no home today
adjeef the poet-iekk i'a a freak
golem-orion awakes
kalacakra-nearby shiras
nazgul-the tower of barad-dyr
mystic siva-keeper of the keys
comus-diana
twink-tiptoe of the highest hill
εκπομπή δεύτερη.
boris manco-2023
dorothy ashby-wax and wane
ray cathode-waltz in orbit
terry riley-music for the gift i
art blakey quartet-cafe
prince lasha quintet-ghost of the past
ted curson group-the things we did last summer
charles mingus-the chill of death
alice coltrane-lovely sky boat
salah ragab & the cairo jazz band-egypt strut
moussa doumbia-keleya
εκπομπή τρίτη

άνοιξη


anima latina

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

τρομολαγνεία


~ο φόβος κι ο τρόμος. αν ακούσεις για μια μέρα ειδήσεις και ξεφυλλίσεις απλά τις εφημερίδες σε πιάνει μαύρη απελπισία. ακόμα κι η γιαγιά μου που είχε να με ακούσει απ' τις απόκριες, το μόνο που είχε να με ρωτήσει είναι αν είμαι προετοιμασμένος για την επικείμενη καταστροφή ["ως τον ιούλιο θα πεινάμε"].
~ψάχνοντας για τους the love supreme [το new millenium freaks είναι ένα πολύ ωραίο ντίσκο άλμπουμ, αυτό δηλαδή που θα περίμενα να φτιάξουν ιδανικά οι lcd soundsystem αν δεν είχαν αποφασίσει να γίνουν οι pink floyd του dark side of the moon] έπεσα πάνω στον δίσκο του lucio battisti απ' το '71: amore e non amore. ξενύχτησα διαβάζοντας τη βιογραφία του.

[. . .]



Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

grains


περισσότερα σύντομα. προς το παρόν, αυτό είναι το ντέμο του βασίλη μοσχά που υπογράφει ως grains.

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

u.d.φ.η.


την παρασκευή το βράδυ οι φανταστικοί ήχοι με "αργόμπιτη βασανιστική ντίσκο". εδώ ένα δείγμα από τα νέα του κομμάτια. μαζί τους οι urban disco.

black heart


ruling

Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

μη σώσει κι έρθει

~Με έκπληξη και αγανάκτηση η εταιρεία μας Ιntershow Productions έλαβε, ένα απλό email στης 14/03/2010, δηλαδή μόλις μια μέρα πριν τη συναυλία κι ενώ έχουν προπωληθεί ήδη πάνω από 1200 εισιτήρια, από τον μάνατζερ της Dionne Warwick, ότι η τραγουδίστρια δεν θα έρθει στην χώρα μας για τη συναυλία της 15/3/2010!!!, με πρόφαση ούτε λίγο ούτε πολύ, όπως αναφέρει στο email, ότι η χώρα μας θα βάλει σε κίνδυνο την ζωή της, λόγω των απεργιών και της δύσκολης κατάστασης που επικρατεί εδώ!!! (φρασεολογία που ακριβώς χρησιμοποίησε στο email του management της κυρίας Dionne Warwick)
Καμία διαβεβαίωση, μέσω του ελληνικού και ξένου τύπου, μέσω του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος και μέσω της αμερικανικής πρεσβείας στην οποία αποταθήκαμε και από την οποία ενημερώθηκε η καλλιτέχνιδα και οι υπεύθυνοι του συγκροτήματος για την πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα, δεν στάθηκε αρκετή για να ανατρέψει τη στρεβλή εικόνα δήθεν κινδύνων στη χώρα μας.
Η εταιρία Intershow Productions με λύπη της ανακοινώνει ότι ακυρώνεται η συναυλία της κυρίας Dionne Warwick στης 15/03/10 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, λόγω ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ της τραγουδίστριας και- αν και η ίδια δεν φέρει καμία ευθύνη- ζητά τη κατανόηση από το κοινό και τους εμπλεκόμενους φορείς για την όποια ταλαιπωρία και δηλώνει ότι ήδη έχει αναθέσει την υπόθεση σε δικηγορικό γραφείο ώστε να επιβληθούν όλες οι νόμιμες συνέπειες από την απαράδεκτη, αντισυμβατική , προσβλητική για την Ελλάδα και πρωτοφανή για την σφαίρα των δραστηριοτήτων της εταιρίας μας συμπεριφορά του υπεύθυνου manager και της ίδιας της καλλιτέχνιδας. Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήριο μπορούν να το επιστρέψουν και να πάρουν τα χρήματά τους πίσω από τα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής...
Με εκτίμηση
Intershow
~[την κουράδα την κωλόγρια!]

Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

σίστερς


sisters-forest swords

η σουίτα του moondog


η πιο πρόσφατη κυκλοφορία της trunk records είναι οι διασκευές του kenny graham σε κομμάτια του moondog [που κυκλοφόρησε το 1956, με τεχνικό μάλιστα το νεαρό τότε joe meek!]. Moondog And Suncat Suites by Kenny Graham And His Satellites.
ολόκληρο το πολύ ενδιαφέρον στόρι είναι το εξής: "By 1956, the early New York street recordings of the great Moondog had reached British shores. His primitive percussive sounds struck a new nerve with many artists and musicians, none more so that fine London jazzman Kenny Graham. So inspired was he by these extraordinary recordings that he decided to bring together a band of top notch session men and pay his very own musical homage. The result is this exceptionally rare and unique 1957 album of Moondog covers (Moondog Suite) and Graham’s own complimentary compositions (Suncat Suite). Engineered by a young Joe Meek and starring Stan Tracey, Phil Seamen, Danny Moss, Ivor Slaney, soaring vocalise and a host of strange instruments this was a truly unique cocktail of sound and musical vision. The result is an exotic, ethereal and timeless recording that will inspire, haunt, beguile and charm for many years to come. The recording has remained unissed since 1957, when it was forst pressed on HMV records, and probably sold about 6 copies. I came across it when I was looking into the lost film music of Kenny Graham, and relaised that this was an album worth investigating. Think about it; Moondog, British jazz and Joe Meek all at the same time, and to top it all musically it’s very fine indeed. Little Bert currently goes to sleep listening to it. He’s 4. Before relase I looked in to using the classic painting “Dog Barking At The Moon” by Jean Miro that featured on the original album sleeve, but modern fees and licensing laws stood firmly in the way. So instead we improvised in a sort of 50s way, just like Graham would have done. What’s most important of all though is that this magical recording now exists again. It’s not jazz as we know it, it’s not really anything as we know it. It’s just an otherworldy recording that belongs in your world now".
η πλευρά με τη "σουίτα του moondog" με τα 10 κομμάτια: One Four, 2 West 46th Street, Two Four, Chant, Three Four, Utsu, Four four, Lullaby, Five four, Fog On The Hudson.

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

σάββατο




~μάρτης 13, σαν πρωτομαγιά. την ώρα που προσπαθούσα να βγάλω φωτογραφία τον μπάμπουρα πάνω στο λουλούδι της ρόκας κι είχα ακουμπήσει σε ένα κομμάτι μάρμαρο, η φύλακας αρχαιοτήτων έτρεξε έντρομη και άρχισε να φωνάζει ''ντόντ σιτ ον δεν γκρέιβ, ντοντ σιτ ον δε γκρέιβ!'' [το ''σ'' παχύ]. τα μεσήλικα ζευγάρια τουριστών που είχαν προσπεράσει γύρισαν πίσω να δουν ποιος είναι αυτός που βεβηλώνει πρωί πρωί τους τάφους, είδαν ότι δεν υπήρχε κανείς με κατεβασμένα παντελόνια και συνέχισαν. [το sit και το shit ως γνωστόν τα χωρίζει μια αιωνιότητα].
~στο στέκι μεταναστών [τσαμαδού 15, κοντά στην πλατεία εξαρχείων] αύριο το βράδυ στις 8 έχει μίνι φεστιβάλ με τίτλο "δεκέμβρης". αντιγράφω απ' το δελτίο τύπου: ''δεκέμβρης... δεν είναι μνημόσυνο... δεν είναι νοσταλγική μυθοποίηση... δεν είναι συνθηματική ηρωοποίηση... δεν... δεν... τί είναι τελικά; ένα από τα καλύτερα συνθήματα που χαράχτηκαν στους τοίχους της πόλης έλεγε «ο δεκέμβρης δεν ήταν απάντηση, ήταν ερώτηση»... 10 νέοι μουσικοί και σχήματα με κινητήρια έμπνευση το «δεκέμβρη» θέτουν τις δικές τους ερωτήσεις, με το δικό τους τρόπο. a thousand beautiful women, άγγελος κυρίου, κτίρια τη νύχτα, acte vide, ku, sally zero, south off, march of death, nefeli walking undercover και big fat lips''.
~απόψε ο paul white, o bullion και o fulgeance στο bios.
~επιδρομή από τον άρη.