Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

das racist


~την πρώτη φορά που είχε δει μαύρους η γιαγιά μου είχε τρομάξει, μιλάμε για 80s, κι ήταν λογικό, η πιο μακρινή πόλη που είχε επισκεφτεί ήταν η καλαμάτα. εκείνη την εποχή δεν θα πρέπει να είχε μαύρους η καλαμάτα. επίσης, πίστευε ότι όλοι οι ξένοι βρωμάνε κι ότι οι πιο άσχημες γυναίκες είναι οι κοκκινομάλλες [οι φυσικές]. έβλεπα χθες το βράδυ το all white in barking του marc isaaks και τη θυμήθηκα, βασικά θυμήθηκα ότι λίγο πριν πεθάνει έβλεπε ανελιπώς τη λάμψη και είχε πιστέψει ότι η σελήνη-χόχο ήταν όντως χαζή. θυμάμαι το σοκ της -ενώ έλιωνε σιγά σιγά απ' τον καρκίνο- όταν η σελήνη εμφανίστηκε ως γιατρός σε ένα άλλο σίριαλ. την είχε εντυπωσιάσει η αλλαγή, τόσο, που ακόμα και μέσα στο παραλήρημα που της έφερνε ο πυρετός έλεγε ''κοίτα να δεις που η χαζή έγινε τελικά γιατρίνα'' -και δεν ξέραμε αν έπρεπε να γελάσουμε ή να κλάψουμε. δυστυχώς, δεν έζησε να τη δει και υπουργό.
~στο ''all white people in barking'' κάποιοι ηλικιωμένοι λευκοί άνθρωποι του barking [πόλη της αγγλίας όπου το british national party, ακροδεξιό κόμμα, πήρε μεγάλο ποσοστό] απλώνουν τις ηλίθιες προκαταλήψεις τους για τους ξένους μπροστά στην κάμερα -οι οποίες ακόμα κι όταν σε κάποιον νεότερο σε ηλικία φαίνονται εξωφρενικές, είναι κατανοητές σε μεγάλο βαθμό για ανθρώπους που δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με ξένους. μέσα από τις διηγήσεις και τις προσωπικές ιστορίες αυτών των απλών, αστοιχείωτων ανθρώπων βλέπεις ότι τελικά τον ρατσισμό τον δημιουργεί η άγνοια [κυρίως. και άλλα πολλά, αλλά εδώ μιλάμε για ρατσιστές από βλακεία, όχι κατά συνείδηση]. όχι ότι περιμέναμε το ντοκιμαντέρ του isaaks για να το διαπιστώσουμε, αλλά όσο να' ναι βοηθάει.
σε μια από τις ιστορίες, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που έχει χάσει πρόσφατα τον 31 ετών γιό τους, προσπαθεί να έρθει σε επαφή με τους νεαρούς νιγηριανούς γείτονες, οι οποίοι μόλις έχουν μετακομίσει στο απέναντι διαμέρισμα [είναι ξεκάθαρο ότι το είχε κανονίσει ο σκηνοθέτης]. οι καημένοι οι νιγηριανοί τους καλούν σε γεύμα με παραδοσιακά φαγητά και τους παρακολουθούν αμήχανοι να τρώνε, ενώ για να σπάσει ο πάγος λένε τις γνωστές μαλακίες που λένε σε τέτοιες περιπτώσεις όλοι οι άνθρωποι του κόσμου. αφού φάνε, παίξουν με το βρέφος των νιγηριανών και αποχαιρετιστούν, οι δύο ηλικιωμένοι λένε αυτά ακριβώς που θα έλεγε και η γιαγιά μου αν την είχαν καλέσει στο ίδιο τραπέζι. ήταν συγκινητικό να τους ακούς και να διαπιστώνεις ότι αυτό που μπορεί να θεωρείται ρατσισμός είναι εν τέλει η μαλακία που μας δέρνει. λευκούς, μαύρους και κίτρινους. οι διάλογοι απολαυστικοί και εκνευριστικοί μαζί. σε μια παράλληλη ιστορία άλλο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι άγγλων αναγκάζεται να κλείσει το κρεοπωλείο τους μετά από πολλά χρόνια λειτουργίας, επειδή έχουν αλλάξει οι διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της πόλης -εξαιτίας των ξένων. όχι ότι σταμάτησαν να τρώνε κρέας, αλλά προτιμούν φτηνό, κατεψυγμένο και άλλου τύπου απ' τους πακιστανούς, αφού το αγγλικό βοδινό είναι πανάκριβο. οι ξένοι λοιπόν στο barking προτιμούν αρνίσια κεφάλια, εντόσθια και πατσές [η σκηνή που τρεις νεαρές μαύρες σχολιάζουν το παραδοσιακό φαγητό της χώρας τους μπροστά απ' τις πατσές είναι από τις πιο διασκεδαστικές σε μια ταινία που τελικά δεν είναι και τόσο ευχάριστη...].
~''white people, play this for your black friends / black people-smack them'' ραπάρει ο victor vazquez των das racist [τους λένε that's racist, το das δεν είναι γερμανικό άρθρο] στο ''sit down, man'' [αφροκουβανός με μισές ιταλικές ρίζες] μαζί με άλλα πολλά στον ομώνυμο δίσκο τους που είναι αρκετά προκλητικός αν δεν πιάσεις το χιούμορ που είναι έντονο από την αρχή μέχρι το τέλος. νομίζω ότι και οι δυο δίσκοι τους [που δίνουν δωρεάν για κατέβασμα, αυτό πρέπει να σημειωθεί, και δεν τους πουλάνε] είναι ό,τι καλύτερο άκουσα σε χιπ χοπ φέτος.
~αυτό είναι απ' το νέο ep των hype williams. ένας μήνας, 7 μέρες και σήμερα...
~ψάχνω το άλμπουμ των phones sportsman band απ' το '80 [δες δεύτερη φώτο], αν το πετύχει κανείς, ας στείλει ένα μήνυμα. στο ep του της ίδιας περιόδου υπάρχει αυτό το τραγούδι που μου έχει κολλήσει εδώ και μέρες.