Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

σαν την πρώτη μέρα της άνοιξης


πρώτη μέρα του χειμώνα κι είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη [ουρανού κατάνυξη].
ο ταξιτζής που θα με πήγαινε στο θησείο έσβησε τη μηχανή μόλις ανέβηκα στο ταξί στη γωνία διδότου και ζωοδόχου πηγής [κύριος, είχε σταματήσει και το μετρητή], επειδή δεν μπορούσε να πάει ούτε μπροστά ούτε όπισθεν. ο μουστακαλής παπούλης που είχε μπροστά έπινε αμίτα σμούθις βύσινο και έβριζε τις κουφάλες [νόμισα τους διαδηλωτές, αλλά εννοούσε τους δημοσιογράφους]. εγώ άχνα.
25 λεπτά αργότερα είχαμε προχωρήσει 40 μέτρα, μέχρι το πάρκο-πρώην πάρκινγκ [όλα τα φυλλοβόλα καταπράσινα, τα πλατάνια ξανακάνουν βλάστηση]. εκεί τους αποχαιρέτησα και κατέβηκα [ο ταξιτζής μου έκανε και έκπτωση, μου πήρε μόνο 3 ευρώ] και συνέχισα με τα πόδια. στα 25 λεπτά που έμεινα μέσα στο ταξί ο ταξιτζής μας έδειχνε το ''ψαροκόκαλο'' στον ουρανό, εννοούσε τη γραμμή που αφήνουν τα αεροπλάνα που πετούν πάνω από την αθήνα, τα οποία μας ψεκάζουν εδώ και μήνες με αναισθητικό [ήπιο, να μην μας κόβονται και τα πόδια], για να μας κρατάνε σε καταστολή και να μην αντιδρούμε για τα μέτρα. το αναισθητικό/ηρεμιστικό εκτός από τον αέρα μας το ρίχνουν και στο νερό [είπε και το όνομά του αλλά μόλις κατέβηκα απ' το ταξί το ξέχασα], κάτι σαν το αντικαβλωτικό που ρίχνουν στο γάλα στο στρατό για να μην σου σηκώνεται και γίνεις ομοφυλόφιλος. όταν τόλμησα να πω ότι αυτό είναι αστικός μύθος και ότι τους ψεκασμούς τους κάνουν για την πρόβλεψη του καιρού σχεδόν με έβρισαν και οι δύο και έτσι δεν ξαναμίλησα.
αφού μας εξιστόρησε πώς πήρε τηλέφωνο τον τριανταφυλλόπουλο για να κάνει καταγγελία και αυτός τον αγνόησε και μετά πήρε τον τράγκα κι αυτός τον παρέπεμψε στον χαρδαβέλλα [''ε, ρε κακαουνάκη σε έφαγαν νωρίς''] και κάποιο λάκο έχει φάβα [όλοι είναι μέρος της συνομωσίας] μας έδειξε στο κινητό μια φωτογραφία ντοκουμέντο που του είχε δώσει ένας πελάτης-αστυνομικός φρουράς. έδειχνε ένα πισωκολλητό μεταξύ ανδρών, θολό και τραβηγμένο από απόσταση. το συγκεκριμένο κακοφωτογραφημένο πισωκολλητό θα ήταν εντελώς αδιάφορο αν αυτός που τον έτρωγε δεν ήταν ο πρώην πρωθυπουργός [αυτό ισχυριζόταν ο ταξιτζής] ο οποίος μάλλον στο στρατό δεν έπινε γάλα με αντικαβλωτικό. όταν του είπα ότι το ίντερνετ είναι γεμάτο με τέτοιες περιπτύξεις οι πιο πολλές ψεύτικες, αγρίεψε τόσο που του ακύρωνα το εύρημα που άρχισε να μας βομβαρδίζει με ασυναρτησίες ανακατεμένες με σάλια. κάθε φορά που γύρναγε πίσω ήταν σαν να με έφτυνε. τους άφησα να σχολιάζουν τους πούστηδες που έχουν καταστρέψει την ελλάδα και κατέβηκα γιατί με τις ιστορίες σεξ και συνομωσίας είχα αργήσει μισή ώρα.
στο δρόμο που περπατούσα σκεφτόμουν ότι:
α) παραείμαι ήρεμος για άνεργος και με τόσα δεινά γύρω μου [χώρια τη ζέστη]
β) κοιμάμαι ευχαρίστως οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ξαπλώσω σε καναπέ ή κρεβάτι [κυρίως μόλις αρχίσει να παίξει ταινία] και ότι έχω πάνω από εβδομάδα να δω ολόκληρο το μάστερ σεφ επειδή πάντα στα μισά με παίρνει ο ύπνος
γ) η γάτα μου κοιμάται ασταμάτητα, ξυπνάει μόνο για να φάει, να χέσει και να αλλάξει σημείο και μετά συνεχίζει τον ύπνο και
δ) δεν έχω καμία ανησυχία, κανένα αγχος για το μέλλον της ανθρωπότητας, δεν μου καίγεται καρφάκι ακόμα κι αν πέσει αυτός ο κομήτης και μας κάνει σκόνη απόψε το βράδυ, ή αύριο ανακοινώσει η νάσα ότι μας επιτίθενται εξωγήινοι.
αν επίσης λάβω υπόψη ότι η αποπάνω που ξενύχταγε και έσερνε έπιπλα όλη νύχτα έχει τον τελευταίο καιρό ησυχάσει, αρχίζω κι αναρωτιέμαι μήπως ο ταξιτζής δεν ήταν και τόσο τρελός τελικά. άσε που από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια... [για τον πούστη πρωθυπουργό χέστηκα].