Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

τένις



~το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν άκουσα το baltimore των tennis ήταν ότι ''αναστήθηκε'' η harriet wheeler [πω πω πόσο τη λάτρευα την harriet, όταν την είχα δει να παίζει ζωντανά το here's where the story ends σκεφτόμουν ότι κάπως έτσι θα ήταν ο δικός μου παράδεισος, δηλαδή και να πέθαινα εκεί και τότε δεν έδινα μία]. τα δύο ep τους baltimore και south carolina που κυκλοφόρησαν νωρίτερα φέτος συν το τραγούδι pigeon τα μάζεψαν οι γιαπωνέζοι σε μια κασέτα με άσχημο εξώφυλλο και σε λίγο θα είναι από τα must have αντικείμενα των fauxhemians. του χρόνου θα είναι ό,τι οι beach house φέτος, με τη διαφορά ότι οι tennis είναι πολύ καλύτεροι.
~στο τεφλόν που κυκλοφορεί ο gutted γράφει μια καταπληκτική μελέτη για την slam poetry [slam, στίχοι από ατσάλι ή από βιτάμ;]. επίσης, υπάρχει το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στο λίμερικ, τόσο απολαυστικό που μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις σε τι μπουρδέλο πόλη ζεις [για λίγο, ok]:
ήταν μια ταμίας στην εστία / που στο βρακί της έγραφε ΚΥΡΙΑ / όταν τελείωνε τη βάρδια το βράδυ / το έβγαζε και το άφηνε στο ράφι / ώσπου ένα πρωινό το 'δωσε στον ταμία.
ήταν ένας πελάτης στην πρωτοπορία / που κοιτούσε τα ράφια ποίησης με μανία / με τα ποιήματα ερχότανε σε στύση / και τώρα σ' ένα δερματόδετο είχε χύσει / και ζητούσε στην τιμή μια κάποια ευκαιρία.
ήταν μια μελαχρινή στου παπασωτηρίου / που στο μουνί της είχε πόρτα πλυντηρίου / ξεθόλωνε των συναδέλφων τα κεφάλια / μα στην καρδιά είχε τόση περηφάνεια / που δεν ζητούσε αντίτιμο ή κάποιο είδος βραβείου.
ήταν ένας ποιητής εις το ναυτίλο / που δεν είχε κανένα φίλο / μα ήξερε τους στίχους να μετρά / έφτιαχνε λίμερικ σωστά / ώσπου στο τέλος άλλαξε και φύλο. [του ζακ ροβιτ].
υπάρχουν κι άλλα πολλά, βιαστείτε γιατί θα εξαφανιστεί.
εδώ η κασέτα των τένις κι εδώ ένα έξτρα κομμάτι που το λένε take me somewhere.