Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

angels


~σε τρεις μέρες: τέλειωσα τις ''εννέα ιστορίες'' του σάλιντζερ [σε πολύ καλή μετάφραση του αχιλλέα κυριακίδη], το ''σκέτη αναρχία'' του γούντι άλλεν [σε μετάφραση νεκτάριου καλαϊτζή] και το ουράνιο talkshow [δες χθες] με καναδυό πισωγυρίσματα για να το εμπεδώσω:
[''φενγκ σούι. τώρα τελευταία η γυναίκα μου έχει φάει κόλλημα με αυτές τις εκπομπές όπου βγαίνουν, να πούμε, κάτι αδελφές, και λένε βάλτε τον καθρέφτη στο σαλόνι, τη βιβλιοθήκη στο μπάνιο και το πορτατίφ στον κώλο σας για να πάρετε θετική ενέργεια από το χώρο σας, και άλλες τέτοιες αρλούμπες. γύριζα, να πούμε, στο σπίτι από τη δουλειά κουρασμένος και έψαχνα μισή ώρα τις παντόφλες μου για να κάνω ένα μπάνιο σαν άνθρωπος, γιατί την είχε πιάσει μια μανία και έπαιρνε ό,τι έβρισκε μπροστά της και το έβαζε στα πιο απίθανα μέρη για να βρει εσωτερική γαλήνη.
και πάει στο διάολο, έβρισκα τις παντόφλες. άντε μετά να βρεις πετσέτα. μα την παναγία, έχω κάνει μπάνιο και έχω σκουπιστεί με χαρτί υγείας, και να τρίβεται και να λειώνει το χαρτί, και μετά να θέλω να χέσω, μετά συγχωρήσεως, και το χαρτί να έχει τελειώσει, και να τσαντίζομαι και να φωνάζω και η γυναίκα μου να ανάβει κάτι κεριά που βρωμάγανε τηγανόλαδο αλλά τα αγόρασε 2,30 το ένα ως "αρωματικά-θεραπευτικά''. ένα δράμα ανείπωτο.
''ρε κούλα'', προσπαθούσα να τη συνεφέρω, ''δες να πούμε τίποτε άλλο στην τηλεόραση, τόσους ανάπηρους βγάζουν και τους εκμεταλλεύονται ένα σωρό καριόλες, για ποιον τα δείχνουν αυτά, για μένα; πάρε άμα θέλεις και τηλέφωνο στις μεσημεριανούδες και πες ότι σε βαράω, δεν έχω πρόβλημα. δες ειδήσεις, τσίρκο, τον αυτιά, αλλά να χαρείς, άσε το σπίτι ήσυχο, να βρίσκω τα πράγματα εκεί που τα αφήνω!''
τίποτα η κούλα...
ε, είδα και απόειδα, κατάλαβα ότι δεν γινόταν τίποτα και αποφάσισα να την πολεμήσω με τα ίδια της τα όπλα. ρώτησα γιατρούς, καφετζούδες και παπάδες, και έναν ξάδερφό μου που ήταν και τα τρία, και κατέληξα στο μόνο λογικό, μέσα στην παράνοιά του, συμπέρασμα: να μπω κι εγώ στο κόλπο, να την πολεμήσω με τα ίδια της τα όπλα, να κάνω ό,τι έκανε κι εκείνη -ειλικρινά ήταν ο μόνος τρόπος να την αντιμετωπίσω.
"δηλαδή μας λέτε ότι γι' αυτό ρίξατε την αναμμένη τηλεόραση μέσα στην μπανιέρα, την ώρα που, όλως τυχαίως, η σύζυγός σας ήταν μέσα και έκανε ντους...''
"μα την παναγία, κύριε πρόεδρε, να μη σώσω να προλάβω τα σαράντα της!''
"καλώς, καθίστε. ο κύριος εισαγγελέας έχει το λόγο''].
το βιβλίο του κωστάκη ανάν κυκλοφορεί απ' τις εκδόσεις babelart σε δικιά του μετάφραση.
~ήμουν σίγουρος ότι το cry baby cry το έλεγαν μαύρες, το ίδιο και το 'till, αλλά οι angels ήταν τρεις ξανθιές ασπρουλιάρες με κότσους που τώρα που τις ξανακούω ακούγονται έτσι ακριβώς. τι ωραία τραγούδια, χριστουγεννιάτικα, μερικές φορές νομίζω ότι θα μπορούσα ν' ακούω για πάντα τέτοια και ότι θα ήθελα να είχα ζήσει στα 20s, τα 30s, τα 40s, τα 50s και να είχα πεθάνει στα 60s. άλλες φορές πάλι όχι. αυτή εδώ είναι μια συλλογή με επιτυχίες τους [μικρές, μεγάλη μόνο μία είχαν, το my boyfriend's back...].