Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

diary



~πρέπει να έχουν γίνει πολύ ζόρικα τα πράγματα για τους διπλανούς μου γιατί:
α) έχουν ησυχάσει σε ανησυχητικό βαθμό [no sex εδώ και πάρα πολύ καιρό] και
β) καπνίζουν αρειμανίως [ok, το επίρρημα είναι λάθος και δεν περιγράφει επακριβώς τον τρόπο, αλλά η άλλη επιλογή ήταν ''καπνίζουν σαν φουγάρα'', που μπορεί ως εκόνα να είναι πιο κοντά σε αυτό που κάνουν, αλλά σαν φράση τη μισώ]. anyway, καπνίζουν τόσο, που το καθιστικό μου θυμίζει μπαρ στις 2 τα ξημερώματα. χθες το βράδυ, την ώρα που έβλεπα γούντι άλεν και με πήρε ο ύπνος στον καναπέ, ξύπνησα απ' την μπόχα και έπρεπε ν' ανοίξω το παράθυρο για να αναπνεύσω.
~χθες επίσης, κάποιος μου έκλεψε το γλυκό και το βήμα της κυριακής που άφησα για λίγο στο ισόγειο [ευτυχώς είχα πάρει το dvd]. και εντάξει το γλυκό, το καταλαβαίνω, αλλά το βήμα; τις κυριακές τα απογεύματα ο κάδος του δήμου κάτω απ' το μπαλκόνι μου είναι γεμάτος από εφημερίδες στο πλαστικό περιτύλιγμα, μπορεί να πέρασε η καθαρίστρια και να νόμισε ότι τη μάζεψε κάποιος απ' τα σκουπίδια [και ήταν λογικό, δευτέρα απόγευμα τι δουλειά εχεις με κυριακάτικη εφημερίδα;].
~το άλμπουμ που έβγαλε φέτος ο paul white δεν μ' άρεσε καθόλου [ούτε στο δεύτερο σετ του στην αθήνα μου άρεσε -το πρώτο δεν το είχα δει], αλλά το νέο single του είναι πάρα πολύ καλό. θα μου πεις σιγά το πράμα, παίζει τρία κομμάτια το ένα πάνω στο άλλο [το βασικό μοτίβο είναι του venus in furs], για τις 5 το πρωί όμως, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο. στη β' πλευρά έχει πειράξει το relax των frankie goes to hollywood΄[υπάρχει στο cbox].
~κι αυτό είναι το τέλειο κομμάτι για ξημέρωμα [με salinger]:
the great mundane.