Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

red lines


είναι το άλμπουμ που έχω ακούσει περισσότερο από ο,τιδήποτε τις τελευταίες μέρες και σίγουρα απ' αυτά που αξίζει να ψάξεις αυτή την εποχή. το untitled [που περιέχει επίσης 7 κομμάτια... untitled] είναι ένας δίσκος που είναι αδύνατο να κατατάξεις σε είδος, με ήχο ''μεγαλούπολης'' που συνδυάζει τα πάντα, όλα όσα εμφανίστηκαν τα τελευταία δυο χρόνια και σήμερα ακούγονται παλιά, είναι μέινστριμ με έναν παράξενο τρόπο με την έννοια του ''προσιτού που μπορεί να ακούσει οποιοσδήποτε'', είναι αρκετά περίεργο [τόσο που αποκλείεται να γίνει του συρμού, σε όσο μεγάλο κοινό και να περάσει], ακούγεται καινούργιο και φρέσκο [ενώ ούτε το ένα είναι, ούτε το άλλο], σε κάποιες στιγμές μου θυμίζει τον πρώτο δίσκο του τρίκι, σε άλλες μου φέρνει στο μυαλό τον forest swords, ενώ κομμάτια σαν κι αυτό δικαιολογούν τον παροξυσμό των αγγλικών μίντια και την εξαφάνιση του δίσκου μέσα στις πρώτες ώρες απ' την κυκλοφορία του.
[υπάρχει ολόκληρο στο sound injections. εκεί που λέει hype williams].