Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

ζωντανό σκατό [δεξιά]


~σήμερα στη θάλασσα βρήκα έναν ιππόκαμπο και ...ένα ζωντανό σκατό. δεν ήταν μόνο ένα, ήταν πολλά, αλλά φωτογράφισα το πιο μικρό [καμιά δεκαπενταριά εκατοστά, μην σε παραπλανάει το μέγεθος στη φωτο που μοιάζει με χουρμά, είναι τραβηγμένο από ψηλά]. αυτά τα ζωντανά σκατά λοιπόν, που στην περιοχή μας τα χρησιμοποιούν μόνο για δόλωμα, υπάρχουν μέρη που τα τρώνε ψητά, και μάλιστα είναι κι ακριβός μεζές, όχι ό,τι κι ό,τι, διότι όσο πιο ακριβά τα σκατά τόσο πιο νόστιμα. εδώ έχει κάτι λίγα στοιχεία. πρόσεχε την παράγραφο που λέει ότι τα τρώνε [την αντιγράφω για σιγουριά: "Τα θαλάσσια αγγούρια [ψωλιάγκες] είναι εδώδιμα σε ορισμένες χώρες της Ασίας και στην Κίνα εκτρέφονται σε ειδικά εκτροφεία. Σε χώρες, όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία χρησιμοποιούνται για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Από αυτά φτιάχνουν επίσης λάδια, κρέμες και καλλυντικά. Πιστεύεται μάλιστα ότι τα ζώα περιέχουν όλα τα λιπαρά οξέα που είναι απαραίτητα στην επανόρθωση των ιστών. Ερευνάται η χρήση των ολοθουροειδών και στη θεραπεία της ελονοσίας''].
για ακόμα πιο αηδιαστικά, μπες εδώ. καλή όρεξη.
~σήμερα επίσης μου πρότεινε ο φανταστικός ήχος το νέο δίσκο του matthew dear [black city] που τον έχω ακούσει καμιά δεκαριά φορές και είναι αλήθεια καλύτερος κάθε φορά που παίζει. λίγο bowie/eno της εποχής του βερολίνου, πολύ prince, είναι ένας δίσκος που θέλεις να μοιραστείς. επειδή όμως έχουν αρχίσει και κλείνουν αβέρτα όλα τα μουσικά μπλογκ που δίνουν ολόκληρα άλμπουμ, ορίστε ένα κομμάτι [το υπόλοιπο υπάρχει στο slsk].
~τα ζώα που χρησιμοποιήθηκαν στη φωτογράφιση δεν κακοποιήθηκαν και δεν υπόφεραν με κανέναν τρόπο και μετά το τέλος του σέσιον επιστράφηκαν στο βυθό. ζωντανά.