Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

φάιαρ και ξερό ψωμί [κόρα]


όταν ένας δίσκος σαν των arcade fire [καλός, ok, αλλά σχεδόν τόσο βαρετός όσο και οι δίσκοι του ryan adams ή των σημερινών u2] προκαλεί τέτοιο χαμό σε όλα τα έντυπα του κόσμου [αναλύσεις και κόντρα αναλύσεις επειδή θωρείται κατόρθωμα να βγάζεις έναν τρίτο δίσκο που αντέχεται και να αποκτάς mainstream κοινό όντας "εναλλακτικός" -λες και είναι πρωτοφανές, κάποιος μάλιστα είπε ότι είναι κάτι σαν το ok computer του 2010, μόνο καλύτερο(!)] είναι πολύ λογικό να πέφτει φωτιά να μας κάψει, να ανοίγουν οι ουρανοί και να μας πνίγει η βροχή και να διαλύεται ο πλανήτης [μόνο σεισμοί λείπουν, αλλά αν συνεχίσει να μαζεύει το suburbs διθυράμβους, έννοια σου, δεν τους γλιτώνουμε].
αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια που άκουσα τελευταία από έναν πολύ καλό δίσκο που κυκλοφόρησε σήμερα. οι pvt [pivot] επιστρέφουν με το church with no magic