Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

ντου γουόπ


~τελικά δεν έχει τόσο σημασία τι ρωτάς, αλλά ποιον έχεις απέναντι για να απαντάει και φυσικά αν έχει διάθεση να μιλήσει. η συνέντευξη της έρικα μπαντού στο waxpoetics με αφιέρωμα r&b [όχι αυτό ακριβώς που θεωρούν r&b στα κλαμπ της παραλιακής] έχει ενδιαφέρον ακόμα και όταν το θέμα της κουβέντας είναι οι τρίχες.
στο ξεκίνημα ο travis atria της ζητάει να σχολιάσει για άλλη μια φορά τον όρο ''νεο-σόουλ'' που της έχουν κοτσάρει και αυτή ως σωστή επαγγελματίας το κάνει, αφού πρώτα δηλώσει ότι το waxpoetics είναι ένα από τα πιο αγαπημένα της περιοδικά ever κι ότι της αρέσει να απλώνει όλα τα εξώφυλλα πάνω στο τραπέζι [!]:
"i think that it still exists. we are still here. we are still multiplying. mama's gun set many children out in the world, and i see them manifesting whatever it is. i don't know what it's called, what the movement is called. to me, it's thw funk, you know? that's what it is to me -it's the funk. they called it neo-soul, but they mistitled it. it would rather be neo-funk. it's the thing we all have, and a lot of us who you named [εννοεί τους questlove, common, andre 3000, d'angelo και jill scott], our music doesn't sound like, really. we use musicians in common, which makes us soun alike, but we have totally different viewpoints and come from different places, musically. i think what we have in common is that thang, and it has an a in it. it's a thang that you can;t really put your finger on it. it's a dna thang''. έχει επίσης μια πολύ καλή συνέντευξη με τον τρελό [τον gil scott heron], μια τεράστια με τον d'angelo κι ένα αφιέρωμα στον barry white.
~o ήχος του l.a. στο τέλος των 50s. billy storm and the valiants-this is the night. ξεπερασμένος και παλιός, αλλά νο μπαντ για κυριακή βράδυ [και ναι, ο ήχος του l.a. του 2010 είναι τρεις χιλιάδες φορές καλύτερος].