Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

birth



~είναι δέκα χρονών σίγουρα, σχεδόν γριά -αν υπολογίσεις ότι οι γάτες ζουν καμιά δεκαπενταριά χρόνια, με τουλάχιστον 15 γέννες στο ενεργητικό της [μπορεί και 20] και πολύ καλή μάνα. πάρα πολύ καλή. χθες το απόγευμα ήρθε δίπλα μας εκεί που καθόμασταν για καφέ, ατάραχη και χαλαρή και... άρχισε να γεννάει! έβγαλε το πρώτο λες και γένναγε γαριδάκι [τόσο εύκολα], χωρίς ζόρια και βογγητά και άρχισε να το γλύφει μέχρι που άρχισε να κινείται και να νιαουρίζει. μετά έφαγε τον πλακούντα, το πήρε στο στόμα και το έβαλε μέσα σε ένα κουτί με παλιές εφημερίδες. και ξαναγύρισε δίπλα μας. και γέννησε κι άλλο. και ξανάκανε τα ίδια. και ξανά και ξανά. τέσσερις φορές συνολικά και μετά μπήκε στο κουτί και άρχισε να τα θηλάζει.
θυμήθηκα την πρώτη φορά που γένναγε ότι έτρεχε πανικόβλητη από πίσω μας νιαουρίζοντας και δεν καθόταν με τίποτα στο κουτί που της είχαμε ετοιμάσει. ήταν πολύ κακή στιγμή γιατί έπρεπε να πάμε σε μια κηδεία και αυτή να κλαψουρίζει ασταμάτητα γιατί ήθελε παρέα και συμπαράσταση. μείναμε μέχρι να βγει το πρώτο, οικογενειακώς, της το σκουπίσαμε και μετά φύγαμε τρέχοντας να προλάβουμε. όταν γυρίσαμε είχε κάνει πέντε.
~δεν ξέρω αν έχει καμιά σημασία [δεν έχει], αλλά την ώρα που γένναγε το πρώτο, χθες, ακουγόταν αυτό το κομμάτι: my room’s too small for parties / too spacious when you’re lonely / so books can make us friends / that’s as long as we’re reading / turn the light’s off when you’re leaving / i want to watch the car park empty / it’s easy when they’re strangers to wave goodbye...