Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

oh lord!


~awkward situation: ετοιμάζεις επιμελώς ένα σχόλιο [με γερές δόσεις καφρίλας] για να ξυπνήσεις τον κολλητό σου που έχει αποκοιμηθεί από ανία πάνω στο πληκτρολόγιο [''πάλι μαλακίζεσαι; πόσες μαλακίες θα τραβήξεις σήμερα;''], σημαδεύεις και τσουπ, το στέλνεις κατά λάθος στη συγγραφέα-καθηγήτρια πανεπιστημίου που έχεις μία φορά στη ζωή σου μιλήσει για επαγγελματικούς λόγους. σιωπή για δεκάλεπτο. δεν βλέπεις απάντηση, οπότε τον ξαναρωτάς, ''τι έγινε, ακόμα μετράς;'' -τότε προσέχεις ότι ΔΕΝ μιλάς με το φίλο σου και θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί [δεν ανοίγει].
~awkward situation: έχεις πάει επίσκεψη σε φίλη σου που έχει μανία με την καθαριότητα και ένα μπάνιο σαν γκαλερί: με τοίχους τίγκα στα έργα τέχνης και τέσσερις χιλιάδες μπουκαλάκια με κολώνιες και μυρωδικά. μόλις πας σε πιάνει κατούρημα και πας αμέριμνος στην τουαλέτα. τη βγάζεις και σημαδεύεις στη λεκάνη προσεκτικά, να μην ρίξεις ούτε σταγόνα έξω, ξεκινάς και αρχίζεις να σφυρίζεις χαρούμενος. στο μεταξύ σου τραβάει την προσοχή εκείνος ο μπλε πίνακας που είναι σαν τη νύχτα του βαν γκογκ [αλλά δεν είναι] και τον χαζεύεις μέχρι να τελειώσεις και το τελευταίο τίναγμα, κουμπώνεσαι και ετοιμάζεσαι να φύγεις, όταν προσέχεις ότι τόση ώρα κατούραγες τριγύρω, τα πλακάκια και τα μπουκαλάκια δίπλα στο καλάθι για το χαρτί. σου έρχεται ταμπλάς. κόβεις χαρτί, σκουπίζεις πρόχειρα και μόλις βγεις θυμάσαι ότι έχεις αφήσει το φούρνο ανοιχτό/το κλειδί στην πόρτα/τη γάτα στο μπαλκόνι [φεύγεις και δεν ξαναγυρνάς].
~αυτή η φωτογραφία των acid baby jesus είναι σαν να μην την έβγαλα εγώ [τόσο πολύ μου αρέσει]. κι αυτό το τραγούδι είναι άλλο ένα έπος απ' το δίσκο του αλόε μπλακ. take me back.