Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

diary


~μπαίνοντας στο k44 προχθές το βράδυ για το live των joalz με τη μαίρη, έπαιζε
αυτό το τραγούδι του λάρι γκας [απ' το πολύ καλό ep της cast-a-blast που κυκλοφορεί σε βινίλιο] που δεν ξέρω γιατί, αλλά μου θυμίζει αυγά μάτια, φασόλια heinz, μπέικον ξεροψημένο και τους barbara's straight sοn [όχι σαν ήχος, ούτε μ' αυτή τη σειρά, αλλά βαριέμαι να εξηγώ τους συνειρμούς]. ήταν και το μόνο που θυμάμαι από ολόκληρο το βράδυ, μαζί με την ακρόαση του δίσκου των baby guru αργότερα στο αυτοκίνητο [ήταν το ίδιο σοκ με την πρώτη φορά που είδα το λάρι να παίζει live στο μικρό μουσικό ή όταν άκουσα το ντέμο της μόνικας, δεν θυμάμαι άλλο τα τελευταία 5 χρόνια].
~anyway, ήθελα πολύ να δω ολόκληρη την εμφάνιση των joalz, αλλά η αφίσα έλεγε 10 και ξεκίνησαν στις 12, σώθηκαν όλα όσα είχαμε να πούμε, ρίξαμε κι έναν ύπνο στον καναπέ, έτσι την ώρα που τελείωσε το cock και είχαμε σχεδόν καταρρεύσει, φύγαμε παραπατώντας. επίσης, καλός και χρυσός ο fennesz, αλλά το κακό που έχει κάνει στην ελληνική σκηνή είναι μεγαλύτερο από των godspeed και των mogwai [ανάθεμα την ώρα].

~νωρίς το απόγευμα είχα [ξανα]συναντήσει το βαφτιστήρι του φίνος φιλμ [έτσι μου τον σύστησαν, ετών 70 κάτι] και μου είχε παραπονεθεί που δεν δημοσίευσα ποτέ "εκείνη τη συνέντευξη" [μου είχε μιλήσει για τη ζωή στο καφενείο όπου περνάει ολόκληρη την μέρα, από νωρίς το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, "με ένα τρίωρο διάλειμμα το μεσημέρι για φαγητό, ύπνο και σεξ"], έτσι ορίστε το στόρι "του βαφτιστηριού του φίνος φίλμ" που δεν θυμάμαι πώς τον λένε [και ντράπηκα να τον ρωτήσω]:
όταν ήταν μικρός η οικογένειά του ήταν πολύ φτωχή, με πολλά παιδιά και σπίτι δίπλα στο μουσείο της θήβας. αυτός ήταν μωρό, αβάφτιστο, και στρουμπουλό και όταν χτύπησε η πόρτα έκλαιγε αμέριμνος μέσα στην κούνια. η μάνα του άνοιξε και είδε μπροστά της δυο αγνώστους, καλοντυμένους και βιαστικούς, που τη ρώτησαν αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τουαλέτα τους. συγκεκριμένα η κυρία φίνου φιλμ που τα κράταγε με το ζόρι, γιατί την είχε πιάσει κόψιμο την ώρα που έβλεπε τα αρχαία. η μάνα του την οδήγησε γρήγορα στην τουαλέτα της πίσω αυλής που μοιραζόταν όλη η γειτονιά, αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ''ξένοι'', έτσι δεν κόλλαγες τίποτα. αφού ξαλάφρωσε η γυναίκα, αισθάνθηκε ευγνωμοσύνη και ήθελε να ανταποδώσει το καλό στην οικογένεια που της έσωσε την αξιοπρέπεια [πού ακούστηκε κοτζάμ κυρία φίνου να χεστεί στο μουσείο της θήβας], έτσι άρπαξε το μωρό από την κούνια και είπε στο φίνο "αυτός είναι ο βαφτιστήρης σου". ο φίνος τον ασήμωσε και η μάνα του έντρομη έστειλε να φωνάξουν τον άντρα της απ' το καφενείο γιατί τον είχε ασημώσει κι άλλος μόλις γεννήθηκε και φοβήθηκε ότι αν έπαιρνε μόνη της την απόφαση θα την έσφαζε στο γόνατο. τότε δεν ήξεραν τι εστί φίνος, αλλά τον έμαθαν αργότερα που έγιναν κουμπάροι: "ο κύριος φίνος φίλμ". μάλιστα, δεν δεχόταν να του προτείνουν όνομα, θα έδινε στο μωρό ό,τι ήθελε αυτός και τους το κράταγε κρυφό μέχρι την εκκλησία. τελικά έδωσε το όνομα της μάνας του που ήταν και το όνομα της μάνας του μωρού, αλλά κοίτα να δεις που δεν μπορώ να το θυμηθώ με τίποτα!
~αυτοί είναι οι sick boys connection. το κομμάτι το λένε
faust division.