Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

bright lit blue skies


δεν φαίνεται με την πρώτη, αλλά είναι τόσο καλός όσο ο δίσκος που τον γνώρισα, το doldrums, ίσως και λίγο καλύτερος. ο άριελ πινκ στην 4ad, που ok, δεν σημαίνει και τίποτα σήμερα, κάποτε όμως ήταν εγγύηση για την "πjοιότητα".
το πρώτο τραγούδι που ξεχωρίζει αν εξαιρέσεις αυτά που ήταν ήδη γνωστά και υπάρχουν σε επανεκτελέσεις [can't hear my eyes, round and round, revolution's a lie] είναι
αυτό, μπορεί και το πιο ωραίο του δίσκου. απόψε είδα ότι είναι διασκευή και μάλλον το προτιμάω απ' το πρωτότυπο.
στη φωτο οι rising storm τότε που το ηχογραφούσαν [έξι, αλλά εφτάψυχοι].