Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

τζάβελιν



o tom van buskirk και ο george langford είναι ξαδέρφια. είναι επίσης τα μέλη των javelin, του ντουέτου απ' το μπρούκλιν που μόλις έφτιαξε έναν απ' τους δίσκους της χρονιάς. ποπ, χαρούμενο, με χιούμορ, σέξι, σύντομο και ελαφρύ, τελειώνει και τον ξαναπαίζεις απ' την αρχή. ξανά και ξανά. δεν γίνεται να μην τον ξαναπαίξεις [το δίσκο]. το no mas είναι απ' τους δίσκους που σου φτιάχνουν τη διάθεση, κάτι σαν ν' ακούς το since i left you για 45 λεπτά, είναι παρόμοια η αίσθηση. "η μάνα μου χρησιμοποιεί τη μουσική μας για να κάνει αερόμπικ και γουστάρω", λέει ο tom. κι όταν τους ρώτησε ένας τροχονόμος να την περιγράψουν του είπαν ''αόριστα θετική, ξέρεις, τα 90s είναι μεγάλη επιρροή μας" [αυτά τα λένε στο wax poetics]. "ανοίγεις ποτέ το ραδιόφωνο; η μουσική μας είναι κάτι τέτοιο".
στο άρθρο χαρακτηρίζουν το mossy woodland σαν "το 'lovechild' του arthur russell και των shangri-las". μετά είναι σαν ο dilla να σαμπλάρει τον
γούντι γουντπέκερ. καλό πάσχα. [στο σιμπόξ υπάρχει ολόκληρο].