Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

ακατάλληλο


η κουβέντα ξεκίνησε από τα σχόλια για το αηδιαστικό ντοκιμαντέρ που είδα το απόγευμα για τον τρόπο που φτιάχνεται το μέλι [είναι τα ξερατά της μέλισσας, το νέκταρ το φτύνει η μία μέσα στο στόμα της άλλης διαδοχικά, μέχρι να καταλήξει στην τρύπα της κυψέλης. μετά μια άτυχη εργάτρια χτυπάει καμιά 50αριά χιλιάδες φορές τα φτερά μέχρι να πήξει. τέλος, σφραγίζουν το κελί]. κουβέντα στην κουβέντα, κι ενώ είπαμε πόσο μας αηδίαζε το μέλι και πριν μάθουμε ότι είναι εμετός, φτάσαμε στο snowballing και στις ανταλλαγές υγρών μέσω στόματος [σε κάποιες φυλές του αμαζονίου και στην αφρική τα μωρά τα ταΐζουν ακόμα στόμα με στόμα, φτύνοντας μασημένη τροφή, μετά θυμήθηκα ότι η γυναίκα του γύφτου γανωτή που ερχόταν στο χωριό πριν από πολλά χρόνια έτσι το τάιζε το μωρό της, στόμα με στόμα, σαν πουλάκι].
μετά η κουβέντα εκτροχιάστηκε κι έγινε άκρως συναρπαστική [όταν μιλάς με καλλιτέχνες μπορεί να μάθεις τα πιο απίθανα πράγματα. όπως για αυτό το βίντεο για παράδειγμα -προσοχή σε όποιον επιχειρήσει να το δει, είναι ΠΟΛΥ σκληρό, τουλάχιστον για τα μέτρα και τα σταθμά της προ-ίντερνετ εποχής- του τύπου απ' την ουκρανία που όχι μόνο δεν έπαθε τίποτα απ' αυτό που έκανε, αλλά έδωσε στη συνέχεια και συνέντευξη για να μιλήσει για την εμπειρία του. μετά μου έδειξε έναν άλλον τύπο που είχε βάλει ένα ολόκληρο κατσαβίδι μέσα στο πουλί και άλλα ακόμα χειρότερα και καλλιτεχνικά που δεν χρειάζεται να τα ξέρει κανείς]. ευτυχώς που τότε εμφανίστηκε το λινκ για το νέο άλμπουμ της έρικα μπαντού και επιστρέψαμε στα πεζά καθημερινά και μουσικά. ο καθένας πήγε να το ακούσει μόνος του [ωραίο άλμπουμ].
[ο τίτλος της φωτογραφίας είναι lemon party - a game of bingo gone horribly wrong. αν ξεπεράσεις το αρχικό σοκ, δεν είναι παρά τρία γερόντια που παίζουν].