Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

λεξικό


ο ταξιτζής ήταν μουστακαλής, κάτι μεταξύ lemmy και μαγγιά, κλανιά κλπ, με λαϊκές σοφίες του τύπου "όσο ζω, παχαίνω", τσιγάρο και φραπέ με μεταλλικό [!] καλαμάκι. απ' αυτόν άκουσα για πρώτη φορά τη λέξη ''σπαρδαλούπακας''. δεν θυμάμαι πώς τη χρησιμοποίησε, αλλά έδειξε πολύ ξαφνιασμένος που δεν την ήξερα, σχεδόν αγρίεψε και δεν τόλμησα και να ρωτήσω. μετά έκανα google και ορίστε:
σπαρδαλούπακας>>> μεγάλο και χονδρό πέος, γρύλλος [πολλοί χρησιμοποιούν την φράση, λίγοι το διαθέτουν].
-Φύγε ρε Σταυράκο μη πετάξω έξω το σπαρδαλούπακα σου λέω!
-Ρε μαζέψε το, το σταυροκατσάβιδο μέσα να πούμε!