Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

μεγαλεία


~o jazra συνεχίζει την πορεία του προς τη δόξα, να μεταφράζεται δηλαδή σε ένα σωρό γλώσσες [σε λίγο θα έχει ξεπεράσει και την αγία γραφή] και να γοητεύει τους αλλοδαπούς και τους αλλόθρησκους. στο τελευταίο τεύχος του αμερικάνικου world literature today, μάλιστα, τον έχουν τρεις ολόκληρες σελίδες συνέντευξη [ούτε ο σεφέρης, κάνε κλικ στις εικόνες πιο πάνω] και μια ασιάτισσα με εμπειρία στην ποίηση χαρακτηρίζει τα ποιήματά του "ερωτικά". εδώ αν δεν πάρει νόμπελ [και όσκαρ, ένα ποιήμά του γίνεται ήδη σενάριο για χολιγουντιανή ταινία] δεν πρόκειται κανείς να τον πάρει είδηση, τα μεγάλα και σοβαρά μίντια [όπως λέει και ένα black metal γκρουπ που είναι στη φωτο δύο πόστ πιο κάτω] "είναι για τον πούτσο" [εξαρτάται πώς θα το δει κανείς, αλλά μάλλον εννοούν κάτι κακό].
~απόψε πέτυχα τον πρώτο ινδό [ή πακιστανό, δεν ξέρω να τους ξεχωρίζω] ταξιτζή, μαλλιαρό, με κοτσίδα, με τη γνωστή μυρωδιά των ινδών ανακατεμένη με τηγανητό, αν και όχι και τόσο έντονη. δεν χρειάστηκε να επαναλάβω την οδό, με πήγε με την πρώτη και χωρίς τζιπιές. στο δρόμο δεν έβγαλε άχνα, δεν κάπνιζε, δεν έβριζε, δεν έκανε ούτε μία παρανομία [συνήθως τη στροφή της εμμανουήλ μπενάκη αργά τη νύχτα την περνάνε με κόκκινο] μου χάρισε και 30 λεπτά, με ευχαρίστησε, μου ευχήθηκε και καληνύχτα.
ανοίγοντας την πόρτα για να βγω του ξεκόλλησα ολόκληρη τη χειρολαβή, την έμπηξα στη θέση της όπως όπως και κατέβηκα [ξέχασα να πω ότι το ταξί ήταν έτοιμο να διαλυθεί. λεπτομέρειες...].